Kara umowna może być kosztem uzyskania przychodów

To kolejny już wyrok NSA, w którym zaprezentowano korzystne dla podatnika podejście do kwestii możliwości zaliczenia w koszty podatkowe poniesionych przez podatnika wydatków związanych z karami umownymi. Kształtuje się pozytywna linia orzecznicza w tym zakresie.

Sprawa dotyczyła spółki, która zamierzała uruchomić telefoniczne centrum obsługi zagranicznych klientów. W tym celu zawarła umowę najmu nieruchomości na czas określony.

Jednak na skutek zmiany sytuacji gospodarczej, spółka wstrzymała plany utworzenia centrum oraz podjęła z wynajmującym rozmowy w sprawie wcześniejszego rozwiązania umowy.

Celem zmniejszenia strat związanych z koniecznością uiszczania czynszu i pozostałych opłat, jak i zapewnienia odpowiedniej rekompensaty na rzecz wynajmującego z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy, strony zawarły do niej aneks. Na jego mocy dokonano rozwiązania umowy pod warunkiem zapłaty przez spółkę kary umownej oraz czynszu za okres do rozwiązania umowy.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym, spółka zadała pytanie, czy kara umowna z tytułu rozwiązania umowy najmu stanowi dla niej koszt uzyskania przychodu. Prezentując własne stanowisko w sprawie, spółka wskazała, że przesłanki uznania wydatku za koszt są w tej sprawie spełnione.

Zobacz: Kara umowna może być kosztem podatkowym

Organ podatkowy nie podzielił tego poglądu. Wskazał, że kary umowne i odszkodowania inne niż wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT generalnie mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.

Jednak sam fakt niezaliczenia kar z tytułu odstąpienia od umowy nie decyduje jeszcze, że wydatek jest kosztem podatkowym. Musi on bowiem spełniać przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Kara umowna może być kosztem podatkowym

Kara umowna zapłacona za nieterminowe wykonanie umowy jako koszt uzyskania przychodów

Czy karę umowną za opóźnienie realizacji projektu można zaliczyć do kosztów podatkowych

Czy kary za nieterminowe wykonanie usług są kosztami uzyskania przychodu?

Spółka zaskarżyła tę interpretację do WSA, który uchylił interpretację. Na ten wyrok organ złożył skargę kasacyjną, którą oddalono.

Zobacz: Kary umowne kosztem uzyskania przychodu

W ustnym uzasadnieniu NSA powołał się na swoje dotychczasowe orzecznictwo, w świetle którego każdy koszt mający na celu zabezpieczenie źródła przychodu może być kosztem podatkowym.

Kara umowna, szczególnie jeśli jest niższa niż koszt wynajmu lokalu, który stałby pusty, w tym świetle bezsprzecznie stanowi zabezpieczenie źródła przychodu. Sąd zwrócił jednak uwagę, że nie należy kwalifikować każdej kary umownej do przychodu w sposób „automatyczny” – konieczne jest bowiem spełnienie ogólnych przesłanek uznania wydatku za koszt.

Katarzyna Baszak,  konsultant w Zespole Zarządzania Wiedzą działu prawno-podatkowego PwC