Czy przekazanie pracownikom jednolitego ubioru służbowego bez logo firmy jest opodatkowane PIT

Pracodawcy przekazują często swoim pracownikom ubranie służbowe do noszenia w pracy, jest to zwykle jednakowy ubiór dla wszystkich. Czasami ubiór ten nie posiada logo firmy, w której zatrudniony jest pracownik. Powstaje w związku z tym wątpliwość, czy przekazanie takiego ubioru pracownikowi stanowi jego przychód podlegający opodatkowaniu PIT?

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
- wynagrodzenia zasadnicze,
- wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
- różnego rodzaju dodatki, nagrody,
- ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i
- wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
- świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych
(art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (art. 9 ust. 1 ustawa o PIT).

Zwolniona od podatku dochodowego jest wartość ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków pracownika, lub ekwiwalentu pieniężnego za ten ubiór (art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT).

Wobec braku ustawowej definicji ubioru służbowego organy podatkowe przyjmują, że chodzi tu o specjalną odzież (lub elementy tej odzieży) noszoną tylko w związku z wykonywaną pracą, której charakter powinien uniemożliwiać wykorzystywanie jej do celów osobistych np. mundur, odzież robocza charakterystyczna dla firmy poprzez barwę, krój, logo itp.

Zdaniem organów podatkowych ubiór służbowy to ubiór:
• stanowiący własność pracodawcy,
• noszony przez pracownika tylko w pracy lub w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych poza siedzibą pracodawcy,
• zawiera cechy charakterystyczne dla pracodawcy, np. krój, kolory, logo
• jest wymieniana przez pracodawcę w razie jej zużycia lub zwracana po okresie zakończenia pracy u pracodawcy.

Polecamy: VAT 2011

Polecamy: Podatki 2011

Fiskus uważa, że jeżeli odzież przekazywana przez pracodawcę nieodpłatnie pracownikom nie posiada logo firmy ani cech charakterystycznych dla danego pracodawcy, jak krój, kolory – to pracownik może ją wykorzystywać także dla celów osobistych. A wtedy wartość tych ubrań stanowi dla pracownika opodatkowany przychód na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Przykładowo można wskazać interpretację podatkową Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 marca 2009 r. (nr IPPB2/415-1633//08-2/MK). W sprawie, która stała się przedmiotem tej interpretacji pracodawca zamierzał zakupić dla grupy pracowników stroje sportowe opatrzone logo firmy. Grupa pracowników w określonych okolicznościach będzie zobowiązana do noszenia ubiorów - koszulek, czapek, dresów - zawierających nadruki logo firmy przekazanych im nieodpłatnie, traktując je jako ubiór służbowy.

Pracodawca wskazał, że otrzymany przez pracowników strój ze względu na to, że utracił charakter odzieży osobistej nie będzie nadawać się do noszenia na co dzień, jako odzież osobista.

Dyrektor Izby Skarbowej w wydanej interpretacji stwierdził, że skoro pracownicy mają nosić te ubrania obowiązkowo podczas pracy, to przekazane stroje nie stanowią nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników i ich wartość nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zwłaszcza, że z wniosku o wydanie interpretacji wynika, że stroje te nie mogą być wykorzystywane przez pracowników, jako odzież osobista.

Natomiast jeżeli przekazane przez pracodawcę nieodpłatnie stroje pracownicy otrzymaliby do swobodnego używania, a więc do osobistego użytku, wówczas zastosowanie znalazłby art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym w/w ubrania stanowiłyby przychód pracownika jako nieodpłatne świadczenie – podkreślił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie.

Trzeba zauważyć, że nawet jeśli odzież służbowa nie posiada logo firmy, a posiada inne cechy charakterystyczne dla danego pracodawcy, jak kolor, czy krój, w praktyce trudno jest zweryfikować, czy pracownik używa jej także dla celów osobistych. Zwłaszcza, że część pracowników przychodzi do pracy w takim stroju, a nie ubiera się w niego w zakładzie pracy. Uwaga ta dotyczy zresztą również ubrania z logo.

Dlatego też tak nieostre kryterium nie pomaga w interpretowaniu omawianego zwolnienia. 

Na pewno jednak brak logo pracodawcy na ubraniu służbowym nie wyróżniającym się od zwykłego ubrania nie pozwala na skorzystanie z tego zwolnienia.

W interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 27 lipca 2010 r. (nr ITPB2/415-442/10/IB) organ podatkowy uznał, że jest przychodem pracowników otrzymywany przez nich od pracodawcy ubiór służbowy bez logo firmy:
(…) pracownicy zatrudnieni na stanowisku kierowcy autobusu, motorniczego tramwaju, kontrolera ruchu oraz dyspozytora są wyposażeni (nieodpłatnie) w ubiór, na który składają się: koszula, spodnie, sweter i bezrękawnik. Ubiór ten jest jednakowy dla wszystkich pracowników, jednak nie odbiega wyglądem od ogólnodostępnego na rynku tzn. nie posiada cech charakterystycznych dla zakładu, np. nie ma na nim logo Wnioskodawcy. Ww. pracownicy są zobowiązani do używania tego stroju podczas wykonywania pracy, mogą go jednak używać także po godzinach pracy i w czasie wolnym od pracy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne stwierdzić zatem należy, iż wartość odzieży przekazywanej nieodpłatnie pracownikom przez Wnioskodawcę stanowi dla nich przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ww. ustawy, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Koszty dla pracodawcy

Istotna jest też kwestia, czy pracodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na stroje firmowe pracowników, ale z logo firmy. Warto odwołać się tu do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Po 154/07, w którym sąd ten stwierdził, że obecnie w szeroko występującej konkurencji reklama firmy może być prowadzona również poprzez estetyczny wygląd pomieszczeń i pracowników, których ubiór zaopatrzony jest w widoczne logo.

Zdaniem sądu ponoszone przez spółkę wydatki na zakup stroju firmowego opatrzonego w logo mogą być uznane za wydatki reklamowe i w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów. W ocenie sądu atrakcyjny, jednolity ubiór pracowników oznaczony cechami charakterystycznymi dla spółki jak barwa, krój logo we wszystkich punktach sprzedaży powoduje lepszy odbiór danego podmiotu - firmy, wyróżnia on pracowników firmy od innych osób, kojarzy zawsze z tą firmą i zachęca do kupna towarów oferowanych przez firmę.