Kiedy tablice reklamowe (billboardy) podlegają podatkowi od nieruchomości?

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl natomiast art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l przez budowlę należy rozumieć obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Tak sformułowana definicja budowli wymaga zatem odwołania się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: u.p.b.).

Zgodnie z art. 3 pkt 3 u.p.b. budowlą określa się każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Chodzi tu o dzieło rąk ludzkich o charakterze budowlanym, niebędące budynkami czy obiektami małej architektury.

Polecamy: Nowe umowy zlecenia i inne umowy cywilnoprawne od 1 stycznia 2017 r.

Przykładowo ustawodawca wymienia następujące obiekty, które mogą być uznane za budowle. Są to w myśl powołanego wyżej przepisu: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Zobacz również: Stawki maksymalne podatków i opłat lokalnych na 2013 rok

Jak zatem wynika z przedstawionego powyżej przykładowego katalogu obiektów uznawanych wprost za budowle, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości może podlegać wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe.

Trzeba jednak zwrócić uwagę na fakt, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości może podlegać jedynie część budowlana tego rodzaju obiektu, a zatem zwykle jedynie słup, fundament, postument, na którym zainstalowana jest dana tablica, o ile tablica nie stanowi całości techniczno-użytkowej razem z częścią budowlaną.

W takim przypadku opodatkowaniu podlegać będzie całość obiektu. Kluczowym kryterium oceny konsekwencji podatkowych w zakresie podatku od nieruchomości są zatem techniczne możliwości odłączenia tablicy od części budowlanej bez jej uszkodzenia.
Jeśli jednak dana tablica reklamowa umieszczona została na ścianie budynku, a nie na słupie (betonowym fundamencie) trwale związanym z gruntem, to wówczas nie powinna być traktowana jako budowla i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (tak też uznał np. WSA w Warszawie w wyroku z 22 lutego 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1913/09).

Skutki podatkowe posiadania przez przedsiębiorcę tablicy reklamowej zależą zatem od sposobu jej umocowania oraz związania z gruntem. Jak się wydaje tablica reklamowa niezwiązana stale z gruntem nie powinna być uznana przy tym za tymczasowy obiekt budowlany.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają zasadniczo jedynie właściciele bądź posiadacze samoistni tablic reklamowych (billboardów), w razie zatem umieszczenia tablicy uznanej za budowlę na cudzym gruncie podmiot instalujący tego rodzaju urządzenia reklamowe nie będzie objęty opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości.

Zgodnie bowiem z art. 48 Kodeksu cywilnego do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Właścicielem tych urządzeń staje się zatem z mocy prawa co do zasady właściciel gruntu.