Opłata skarbowa a VAT - jak rozliczyć

Podstawa opodatkowania VAT

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie natomiast do treści art. 29a ust. 6 pkt. 1 ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.

Podstawa opodatkowania nie obejmuje natomiast, na podstawie art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o VAT, kwot otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Rozliczenie opłaty skarbowej na gruncie VAT

W celu ustalenia sposobu rozliczenia poniesionej przez Spółkę opłaty skarbowej konieczne będzie odniesienie się do postanowień umownych zawartych z kontrahentem w zakresie rozliczania świadczeń.

Jeżeli nabywca usługi zobowiązał się do pokrycia wszystkich odrębnie ujętych kosztów koniecznych do realizacji umowy, wówczas prawidłowe będzie wystawienie noty obciążeniowej. W takim przypadku Spółka poniosła koszty opłaty we własnym imieniu, ale na rzecz kontrahenta, występując niejako w roli pośrednika. Co za tym idzie otrzymany zwrot nie będzie dla niej stanowił wynagrodzenia za wykonaną na rzecz kontrahenta usługę – nie będzie kwotą należną z tytułu sprzedaży. W takim przypadku konieczne będzie jednak posiadanie dowodu potwierdzającego poniesienie kosztów oraz ujęcie opłaty przejściowo w prowadzonej ewidencji.

Należy zauważyć, że ustawa o VAT nie przewiduje zwolnienia dla świadczeń takich jak opłata skarbowa. Oznacza to, że zastosowanie na fakturze adnotacji „ZW” w sytuacji opisanej w przykładzie będzie nieprawidłowe. Adnotacje taką można bowiem stosować wyłącznie do tych świadczeń, które na mocy przepisów ustawy o VAT podlegają zwolnieniu z opodatkowania.

Jeżeli natomiast z treści umowy zawartej między stronami nie wynika odrębne fakturowanie elementów składających się na usługę, a zapłata opłaty skarbowej jest niezbędna w celu prawidłowej realizacji zlecenia, stanowiąc niejako część usługi głównej, to w takiej sytuacji wartość faktury za opłatę skarbową wejdzie w skład wynagrodzenia za wykonaną usługę zasadniczą i podlegać będzie opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że oceniając kwestię opodatkowania VAT opłaty skarbowej oraz ustalając sposób jej rozliczania - konieczne jest przeanalizowanie danego przypadku, uwzględniając zawarte w łączącej strony umowie zapisy dotyczące wzajemnych rozliczeń.

Karolina Mnich, Starszy konsultant podatkowy w TAXEO Komorniczak i Wspólnicy sp.k.