Finansowanie przez zakład pracy talonów obiadowych dla pracowników

Tego rodzaju świadczenia ponoszone przez zakład pracy na rzecz zatrudnionych osób stanowią po stronie pracownika przychód ze stosunku pracy. Przepisy definiują bowiem przychód ze stosunku pracy jako m.in. wartość świadczeń częściowo odpłatnych otrzymywanych przez pracownika (art. 12 ust. 1 updof). Z kolei ustawa zwalnia od podatku dochodowego wartość otrzymanych przez pracownika bonów, talonów, kuponów lub innych dowodów uprawniających do uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych lub napojów bezalkoholowych, jednak tylko w sytuacji, gdy na pracodawcy ciąży obowiązek zapewnienia odpowiednich posiłków lub napojów wynikający z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, a nie ma możliwości wydania pracownikom tych posiłków, artykułów spożywczych lub napojów w miejscu pracy (art. 21 ust. 1 pkt 11b updof).

Ponieważ w opisanej sytuacji obowiązek ten nie wynika z przepisów bhp, lecz z regulaminu pracy banku, nie może być mowy o zwolnieniu z podatku. Artykuł 11 ust. 2b updof określa przy tym podstawę opodatkowania jako różnicę między wartością świadczenia a odpłatnością ponoszoną przez pracownika. W tym przypadku jest to różnica między wartością talonu obiadowego a częścią finansowaną przez pracownika, czyli kwota 77 zł (120 zł – 43 zł).

Przychód ze stosunku pracy stanowi, co do zasady, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Jednak na mocy § 2 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z podstawy wymiaru składek została wyłączona wartość finansowanych przez pracodawcę posiłków udostępnianych pracownikom do spożycia bez prawa do ekwiwalentu z tego tytułu – do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 190 zł. Jednocześnie zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przychody wyłączone z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne na podstawie rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Skoro kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, to dofinansowanie obiadów z całą pewnością można uznać za racjonalny wydatek, mający pośredni wpływ na uzyskiwane przez firmę przychody. Jest to bowiem świadczenie na rzecz pracowników, stanowiące szczególną formę ich wynagradzania zapewnioną w regulaminie wynagradzania. Ponadto, mając na uwadze, że tego rodzaju koszt nie został wymieniony w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ww. ustawy), należy wnioskować, że można go zaliczyć do kosztów podatkowych.

Patrycja Nowak

Podstawy prawne