Zwrot bezpośredni w terminie 60 dni

Urząd skarbowy nie ma racji. Prawo do żądania w omawianej sytuacji zwrotu bezpośredniego w terminie 60 dni wyraźnie wynika z art. 87 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem w terminie 60 dni można żądać zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, ale tylko w wysokości nie wyższej od kwoty stanowiącej wysokość kwoty podatku naliczonego od nabycia towarów lub usług, które zaliczane są przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji powiększonej o kwotę stanowiącą 22 proc. obrotu podatnika opodatkowanego stawkami niższymi niż 22 proc. Nadwyżka ponad tę kwotę podlega zwrotowi w terminie 180 dni.

Należy zauważyć, że przepis ten nie ogranicza żądania kwoty zwrotu w terminie 60 dni od warunku jednoczesnego wystąpienia obu wskazanych w nim zdarzeń, tzn. że tylko wtedy zwrot przysługuje w tym terminie, gdy jednocześnie podatnik w danym miesiącu rozliczeniowym dokona nabycia towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz sprzedaży ze stawkami niższymi niż 22 proc.

Skoro przepis określa, że prawo do zwrotu w terminie 60 dni przysługuje w wysokości kwoty podatku naliczonego od nabycia środków trwałych powiększonej o 22 proc. obrotu podlegającego opodatkowaniu stawkami niższymi niż stawka podstawowa, to jeżeli kwota podatku naliczonego od zakupu środka trwałego stanowi wartość „0” (brak takiego nabycia), to kwotę przypadającą do zwrotu w skróconym terminie wyznacza kwota stanowiąca 22 proc. obrotu opodatkowanego stawkami niższymi niż stawka podstawowa. O tym stanowi przepis. Przepis stanowi również o tym, że pozostała nadwyżka różnicy podatku naliczonego nad należnym podlega zwrotowi w terminie 180 dni.

Przepis określający te dwa terminy jest bardzo czytelny, a jego brzmienie nie stwarza żadnych wątpliwości co do tego, jaka kwota podlega zwrotowi w terminie 60 dni, a jaka w terminie 180 dni, dlatego niezrozumiałe jest stanowisko zajęte przez urząd. Przyjęte przez urząd stanowisko, że kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przy dokonaniu sprzedaży ze stawkami niższymi niż stawka podstawowa, podlega w całości zwrotowi bezpośredniemu w terminie 180 dni nie znajduje żadnego uzasadnienia w świetle przytoczonego przepisu. Również z innych regulacji obowiązek takiego postępowania, proponowanego przez urząd, nie wynika. Ponadto należy zwrócić uwagę, że to właśnie dla tej grupy podatników przede wszystkim, którzy dokonywali sprzedaży ze stawkami niższymi niż stawka podstawowa, od początku istnienia przepisów o podatku od towarów i usług, zastrzeżona była preferencja ustawowa żądania zwrotu – początkowo w terminie 15 dni, następnie 25 dni, a ostatnio w terminie 60 dni z możliwością skrócenia tego terminu (przy spełnieniu określonych warunków) do 25 dni.

Urząd miałby rację tylko w sytuacji, gdyby Pani firma wykonywała czynności podlegające opodatkowaniu w okresie krótszym niż 12 miesięcy (co nie wynika z pytania). Dla podatników, zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE, którzy wykonywali czynności podlegające opodatkowaniu w okresie krótszym niż 12 miesięcy (do dnia rejestracji VAT UE), przepisy przewidują zwrot różnicy podatku w wydłużonym terminie 180 dni. W ich przypadku każda kwota zwrotu, niezależnie od tego, z jakiego tytułu wynika (również w przypadku zakupu środka trwałego lub sprzedaży opodatkowanej stawkami niższymi niż stawka podstawowa), jest dokonywana w tym samym terminie (180 dni). Termin ten może ulec skróceniu tylko w sytuacji, gdy podatnik złoży w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną, zabezpieczenie majątkowe lub gwarancje bankowe w wysokości 250 000 zł. Zwrot będzie dokonywany wówczas na zasadach ogólnych przewidzianych dla pozostałych podatników.