Obliczanie współczynnika sprzedaży

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Tryb odliczenia podatku naliczonego w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, uregulowany został w art. 90 ust. 1 ustawy. Przepis ten zobowiązuje podatnika do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W ramach obrotu uzyskanego z czynności, w stosunku do których nie przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, wlicza się kwotę otrzymanych subwencji (dotacji) innych niż określone w art. 29 ust. 1 powyższej ustawy. Chodzi w tym przypadku o subwencje (dotacje), które przekazywane są podatnikowi ogólnie na pokrycie kosztów jego działalności, a więc niemające bezpośredniego związku z konkretnymi dostawami lub świadczeniami.

Zatem określenie części podlegającej proporcjonalnemu odliczeniu stosuje się wyłącznie do towarów i usług, które mają być wykorzystane przez podatnika do transakcji, od których można odliczyć VAT, i do transakcji, od których VAT odliczyć nie można. Powyższe zasady stosuje się więc wyłącznie do podatników dokonujących zarówno czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych z podatku.