Podróż służbowa handlowca jako koszt

[...] W ramach prowadzonej działalności dokonuje Pan eksportu towarów do Szwajcarii oraz wprowadza Pan na rynek krajowy urządzenia francuskiej produkcji. Specyfika prowadzonej działalności powoduje konieczność zarówno prowadzenia rozmów handlowych z kontrahentami zagranicznymi, uzgodnień warunków współpracy, jak i konieczność uzgodnień warunków technicznej współpracy przy instalacji tych urządzeń w odniesieniu do kontrahentów krajowych. Wątpliwości z Pana strony budzi zagadnienie, czy diety zagraniczne i krajowe pracowników zatrudnionych w charakterze głównego inżyniera, specjalisty do spraw marketingu w ramach limitów są kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

[...]

Mając na uwadze stan faktyczny, w przedstawionej sprawie organ podatkowy stwierdza, co następuje:

[...] Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Stosownie do przepisu art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Odrębnymi przepisami, o których mowa w powołanym wyżej przepisie art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy, są: rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz.U. Nr 236, poz. 1990 z późn.zm.) oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. Nr 236, poz. 1991 z późn.zm.).

Pojęcie podróży służbowej nie jest zdefiniowane w prawie podatkowym, definicji takiej nie zawiera również prawo pracy. Przepisy art. 77⁵ § 1 ustawy - Kodeks pracy stanowią jedynie, iż „pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową”. Przepis ten rozstrzyga jedynie to, kiedy pracodawca zobowiązany jest do pokrycia wydatków związanych z podróżą służbową pracownika, bez wskazania, co należy rozumieć przez „podróż służbową”.

[...]

Skoro zatem ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani kodeks pracy, jak również rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie wyjaśniają w sposób dostateczny, co należy rozumieć pod pojęciem podróży służbowej, należałoby się odnieść do potocznego rozumienia tego zwrotu. Według Słownika współczesnego języka polskiego pod redakcją A. Sikorskiej-Michalik i O. Wojniłko (Wydawnictwo Przegląd Reders Digest, Warszawa 1998), „służbowy” to mający związek z zorganizowaną, zhierarchizowaną pracą, zwłaszcza w instytucji państwowej. W związku z tym należy przyjąć, że podróż służbowa to podróż mająca związek z zorganizowaną pracą. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, pracownicy zatrudnieni w Pana firmie wykonują zadania służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba firmy, a zatem mając na uwadze cytowane wyżej przepisy, tutejszy organ podatkowy podziela stanowisko Pana, iż przysługuje Panu prawo do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu wartości diet za czas podróży służbowych wypłaconych pracownikom do wysokości limitu, określonego w cytowanych wyżej rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. [...].