Jak ustalić wysokość ekwiwalentu za wyszkolenie zawodników

Od czasu uchwalenia nowych przepisów do 31 grudnia 2018 roku obowiązywała jeszcze „stara” uchwała czyli Uchwała nr VIII/121 z dnia 16 czerwca 2011 roku Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej - Zasady ustalania zryczałtowanego ekwiwalentu za wyszkolenie zawodnika o statusie amatora, zawodnika profesjonalnego oraz zawodnika profesjonalnego, któremu klub nie zaoferował przedłużenia umowy kontraktowej.

Zgodnie z nowymi przepisami, a konkretnie zgodnie z art. 2 ust. 1 Uchwały nr V/88, ekwiwalent za wyszkolenie przysługuje klubowi odstępującemu w przypadku zmiany przynależności klubowej zawodnika wolnego przed zakończeniem roku w którym kończy 24 rok życia, któremu wygasł kontrakt lub deklaracja gry amatora, za okres szkolenia pomiędzy rokiem w którym ukończył 12, a rokiem w którym ukończył 21 rok życia, liczony począwszy od dnia rozpoczęcia, do dnia zakończenia szkolenia w klubie odstępującym, z uwzględnieniem postanowień ust. 2.

Nie ma już dodatkowej grupy wiekowej piłkarzy między ukończeniem 23. a 28. roku życia, jak w poprzedniej uchwale. Ekwiwalent przysługuje za czas szkolenia zawodnika pomiędzy ukończeniem przez niego 12. roku życia, a rokiem, w którym zawodnik ukończył 21. rok życia. Wspomniane powyżej „postanowienia ust. 2”, z których uwzględnieniem należy liczyć ekwiwalent to następujące wyjątki – przypadki w których ekwiwalent za wyszkolenie nie przysługuje klubowi odstępującemu:

a) gdy zmiana przynależności zawodnika następuje do klubu V kategorii;

b) prawomocnego, jednostronnego rozwiązania kontraktu przez zawodnika, z winy klubu odstępującego;

c) prawomocnego rozwiązania kontraktu z winy klubu, stwierdzonego orzeczeniem Izby ds. Rozwiązywania Sporów Sportowych;

d) gdy zmiana przynależności zawodnika następuje po upływie 12 miesięcy od wygaśnięcia kontraktu lub deklaracji gry amatora w klubie odstępującym.

Dla wyjaśnienia, V kategoria to najniższe klasy rozgrywkowe A, B, C klasa, pozostałe klasy rozgrywkowe kobiet, pozostałe klasy rozgrywkowe futsalu, kluby uczestniczące wyłącznie w rozgrywkach juniorek (dziewcząt) dowolnej kategorii wiekowej. W ich przypadku mnożnik wynosi „0”, w związku z tym i ekwiwalent wynosi „0” (art. 1 ust. 5 Uchwały nr V/88).

Pozostałe kategorie to:

I kategoria – Ekstraklasa,

II kategoria – I liga, II liga,

III kategoria – III liga, Ekstraliga kobiet, kluby uczestniczące wyłącznie w rozgrywkach juniorów (chłopców) dowolnej kategorii wiekowej,

IV kategoria – IV liga, klasa okręgowa, I liga kobiet, Ekstraklasa i I liga futsalu.

Mnożniki wynoszą:

6 – dla I kategorii,

3 – dla II kategorii,

1 – dla III kategorii,

0,5 – dla IV kategorii.

Do tego jeszcze warto przytoczyć definicję współczynnika bazowego czyli wartości w PLN netto, odpowiadającej danej kategorii wiekowej zawodnika (art. 1 ust. 3 Uchwały nr V/88). Przyjmuje się podział na 3 kategorie współczynnika bazowego:

I kategoria - 12 – 14 lat – 500 PLN netto,

II kategoria - 15 – 18 lat – 2000 PLN netto,

III kategoria - 19 – 21 lat – 3000 PLN netto.

Ekwiwalent wyliczyć więc łatwo. Należna kwota ekwiwalentu „E” – to „L” x „W” x „M”.

„L” to okres, w którym zawodnik był zarejestrowany w klubie, przy czym, jako wartość okresu rejestracji w klubie należy przyjąć:

• w przypadku każdego pełnego roku kalendarzowego szkolenia – 1,
• w przypadku niepełnego kalendarzowego roku szkolenia – wartość stanowiącą iloraz liczby dni szkolenia w danym roku kalendarzowym i liczby dni w danym roku (365 dni lub 366 w roku przestępnym).

Z kolei „W” i „M” to wspomniane już powyżej odpowiednio „współczynnik bazowy” i „mnożnik”.

Polecamy: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej

W przypadku braku porozumienia między klubem odstępującym, a pozyskującym o wysokość ekwiwalentu za wyszkolenie zawodnika określa organ związkowy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 Uchwały nr V/88, organami uprawnionymi do określenia jego wysokości, są:

a) Komisja ds. Rozgrywek i Piłkarstwa Profesjonalnego PZPN jako organ I instancji gdy klub pozyskujący uczestniczy w rozgrywkach Ekstraklasy, I lub II ligi oraz Ekstraligi i I ligi kobiet, bądź gdy kluby przynależą do różnych wojewódzkich związków piłki nożnej;

b) Właściwy organ Wojewódzkiego Związku Piłki Nożnej w pozostałych przypadkach;

c) Najwyższa Komisja Odwoławcza PZPN jako organ II instancji w przypadku określonym w pkt a);

d) Komisja Odwoławcza właściwego Wojewódzkiego ZPN jako organ II instancji w przypadku określonym w pkt b).

Postępowanie w sprawie może być wszczęte na wniosek jednego z zainteresowanych klubów, złożonego nie później niż 24 miesiące od zmiany przynależności klubowej zawodnika (art. 3 ust. 2 Uchwały nr V/88).

Maciej Żyłka, prawnik
Kancelaria Prawa Sportowego i Gospodarczego „Dauerman”