Zatrudnienie tymczasowe, outsourcing pracowniczy, leasing pracowniczy
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Zatrudnienie tymczasowe
Zatrudnienie tymczasowe reguluje ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 360) oraz Kodeks pracy. Jest formą zatrudnienia, w której udział biorą trzy strony: pracownik tymczasowy, agencja pracy tymczasowej oraz pracodawca użytkownik. Zatrudnienie pracownika tymczasowego odbywa się za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę tymczasową.
W wyniku zmian wniesionych przez nowelizację ustawy o zatrudnieniu pracowników tymczasowych, która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. pracownik tymczasowy może wykonywać pracę tymczasową na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.
Częsta zmiana miejsca pracy wpływa na pozyskanie dodatkowych umiejętności i nabranie doświadczenia. Z drugiej strony zawieranie umowy o pracę tymczasową na okres obejmujący kilka dni czy kilka tygodni nie daje poczucia stabilizacji zawodowej. Można również spotkać się z przekonaniem, że stanowiska które oferuje agencja pracy tymczasowej są mało atrakcyjne, a pracownicy na stałe zatrudnieni u pracodawcy użytkownika nie chcą podejmować się tego typu pracy.
REKLAMA
Zdecydowanie jednak przeważają korzyści zatrudnienia tymczasowego. Elastyczne godziny pracy umożliwiają w szczególności młodym ludziom, studentom zdobywanie doświadczenia. Agencje mogą również ułatwić powrót do pracy po długich nieobecnościach spowodowanych chorobą lub macierzyństwem. Duże korporacje korzystają z usług agencji pracy tymczasowej oferując szeroki wachlarz stanowisk pracy, mogą również zaoferować zatrudnienie na stałe. Agencje pracy tymczasowej dają możliwość szybkiego dostosowania się do zmian na rynku pracy, utrzymania elastyczności zatrudnienia, a także dopasowanie ilości personelu do potrzeb pracodawcy.
Outsourcing pracowniczy
Outsourcing pracowniczy nie został do tej pory prawnie uregulowany. Istotny w tej kwestii jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2016 r. (sygn. I PK 21/15), który definiuje outsourcing pracowniczy jako przedsięwzięcie polegające na wydzieleniu ze struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa macierzystego realizowanych przez nie funkcji i przekazanie ich do realizacji innym podmiotom gospodarczym. Zatem outsourcing pracowniczy to zlecenie podmiotowi zewnętrznemu realizacji określonych zadań za pomocą własnego personelu. W tej konstrukcji podmiot korzystający z outsourcingu nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z osobą faktycznie wykonującą pracę na jego rzecz.
Podstawową cechą odróżniającą outsourcing pracowniczy od zatrudnienia pracowników własnych lub też świadczenia pracy przez pracowników tymczasowych jest brak bezpośredniego i stałego podporządkowania (zarówno prawnego, jak i faktycznego) wykonawców w stosunku do podmiotu, u którego takie usługi lub praca są wykonywane. Zdarza się, że outsourcing pracowniczy wprowadza się poprzez przejście na outsourcera części zakładu pracy (art. 23 1 Kp)
Polecamy: Kodeks pracy 2018. Praktyczny komentarz z przykładami
Korzyści outsourcingu pracowniczego dotyczą w szczególności posiadania przez outsourcera wykwalifikowanej kadry, specjalizującej się w procesach kadrowo-płacowych oraz rekrutacyjnych. Szerokie bazy kandydatów obniżają koszty oraz czasochłonność procesów rekrutacji, co zachęca duże korporacje. Obniżenie kosztów wiąże się również z ograniczeniem etatów, zmniejszeniu ulegają kwoty przeznaczone na wynagrodzenie, zabezpieczenie socjalne, emerytalne, chorobowe oraz koszty utrzymania stanowisk pracy. Na outsourcingu można wiele zyskać, ale także wiele stracić, dlatego aby zminimalizować ryzyko należy w sposób przemyślany wybrać odpowiedniego partnera outsourcingowego.
Zobacz także: Kadry
Leasing pracowniczy
Leasing pracowniczy został ujęty w art. 174 1 par. 1 KP, polega na wynajmie pracowników przez daną firmę na rzecz innego przedsiębiorcy. Pracodawca może udzielić urlopu bezpłatnego, za pisemną zgodą pracownika, na określony w porozumieniu czas. Porozumienie powinno zawierać rodzaj pracy, który pracownik ma wykonywać na rzecz innego pracodawcy oraz jego wynagrodzenie. Pracownik nawiązuje z nowym pracodawcą stosunek pracy, tak więc zostaje zawarta kolejna umowa o pracę.
Leasing pracowniczy jest szczególnie użyteczny w sytuacji mniejszego zapotrzebowania na pracę, dzięki czemu zniwelowane zostaje ryzyko zwolnień stałych pracowników. Najczęściej wykorzystywany jest w sytuacji wykonania jednorazowych czynności lub zadań, do których pracownicy stali nie mają uprawnień lub odpowiedniego przygotowania. Leasing pracowniczy wykorzystywany jest również jako forma zastępstwa przy dłuższych nieobecnościach w pracy. Korzyści występują po stronie zarówno przedsiębiorstwa macierzystego, ponieważ nie ponosi kosztów zatrudnienia, jak i dla firmy, ponieważ pozyskuje doświadczonego pracownika.
Wady leasingu pracowniczego dotyczą w szczególności krótkich okresów zatrudnienia pracowników, które mogą mieć wpływ na jakość wykonywanych zadań, co również często może się wiązać z brakiem identyfikacji pracowników z pracodawcą.
REKLAMA
REKLAMA
