| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > TEMAT DNIA > Jak rozliczać wydatki na nabycie środków trwałych

Jak rozliczać wydatki na nabycie środków trwałych

Amortyzacji podlegają środki trwałe, których wartość początkowa przekracza 3,5 tys. zł. W przypadku tańszych zakupów, gdy wydatek mieści się we wskazanym limicie, podatnik ma kilka możliwości jego rozliczenia.


Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych środkami trwałymi są stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu oraz inne przedmioty, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok. Muszą być one wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT zdefiniowane w taki sposób środki trwałe podlegają amortyzacji.

W świetle obowiązujących przepisów, jeżeli wartość początkowa środka trwałego jest wyższa niż 3,5 tys. zł podatnik ma obowiązek ująć go w ewidencji środków trwałych i dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych regulowanych przepisami art. 22h-22m ustawy o PIT. Wyjątek dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej lub małych firm (u których wartość przychodów nie przekracza 800 tys. euro). Mają oni prawo dokonać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 tys. euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Nie wszystkie nabywane składniki majątkowe muszą być jednak zaliczone do środków trwałych. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3,5 tys. zł. W przypadku tańszych zakupów podatnik ma kilka możliwości rozliczenia wydatków na nabycie składnika majątku: może zaliczyć wydatki do kosztów podatkowych bez wprowadzania go do ewidencji środków trwałych, wprowadzić składnik majątku do ewidencji środków trwałych i dokonać jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania go do użytkowania albo dokonywać amortyzacji na zasadach ogólnych od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia do ewidencji.

Wartość początkową środka trwałego ustala się w zależności od sposobu nabycia składnika majątkowego. W przypadku zakupu wartość początkową wyznacza cena nabycia. Na cenę nabycia składa się kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania nabytej rzeczy do używania, tj. koszty transportu, załadunku, wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji, wydatki na podatek od czynności prawnych, taksę notarialną, odsetki i prowizje. Od tak rozumianej ceny nabycia odlicza się VAT. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i akcyzę.

Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika. Dokonując wyceny, należy uwzględnić ceny rynkowe środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

ŻAKIEWICZ ADWOKACI Kancelaria Prawa Karnego i Gospodarczego Sp. k.

Ekspert prawa karnego, karno-skarbowego oraz procedury karnej

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »