Zmiany w prawie upadłościowym i naprawczym od 2016 roku

Jedną z nich jest wydłużenie terminu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości z dwóch tygodni do jednego miesiąca. Wydłużenie terminu ma na celu urealnienie obowiązku spoczywającego na dłużniku. Przygotowanie kompletnego wniosku wymaga nie tylko przygotowania jego merytorycznej treści, ale i usystematyzowania załączników – stosownych dokumentów, zgromadzenia danych finansowych, uzasadniających złożenie wniosku, przede wszystkim zaś podjęcie decyzji w przedmiocie wnioskowania o wszczęcie postępowania upadłościowego, czy – od stycznia 2016 roku – jednego z postępowań restrukturyzacyjnych. Jak wynika z jednoznacznego stanowiska Sądu Najwyższego, wniosek zwrócony z uwagi na dostrzeżone przez Sąd braki nie wywołuje skutków prawnych, w szczególności nie stanowi przesłanki uwolnienia od odpowiedzialności w przypadku dochodzenia przez wierzycieli roszczeń względem członków zarządu dłużnika.

W przypadku, gdy obowiązany do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości został powołany do pełnienia funkcji w czasie, gdy dłużnik był już niewypłacalny, wniosek o ogłoszenie upadłości winien zostać złożony w terminie 30 dni od momentu objęcia przez niego funkcji.

Jak wynika z uzasadnienia ustawy z dnia 15 maja 2015 roku (Druk Sejmu VII kadencji Nr 2824), celem kolejnej zmiany, wprowadzonej w art. 20 ust. 2 pkt 2 p.u.n. i art. 21 ust 2. p.u.n. było jednoznaczne wyeliminowanie wątpliwości co do uprawnienia do składania wniosku przez prokurentów. Z literalnego brzmienia w/w przepisów wynika, że do podmiotów uprawnionych (i obowiązanych) do złożenia wniosku o zgłoszenie upadłości spółki wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego, są – poza zarządem – także ustanowieni na podstawie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym kuratorzy oraz likwidatorzy. Również więc po wejściu w życie nowelizacji, podobnie jak w poprzednim stanie prawnym, do grona osób zobowiązanych do złożenia wniosku, nie należą prokurenci.

Natomiast nowe prawo restrukturyzacyjne daje dłużnikowi cztery drogi dojścia do zawarcia układu z wierzycielami, w zależności od stopnia zagrożenia firmy bankructwem (postępowanie o zawarcie układu, przyspieszone postępowanie układowe, postępowania układowe, postępowanie sanacyjne).

Należy wziąć pod uwagę, że – co do zasady – przepisy znowelizowanej ustawy stosowane będą dopiero do wniosków zgłoszonych po dacie wejścia jej w życie.

Jarosław Hein, Associate Partner  w Rödl & Partner, adwokat, doradca podatkowy