Ustalenie wartości początkowej licencji w przypadku opłat periodycznych

Zgodnie z regulacjami zawartymi w ustawie o PDOP prawa majątkowe (w tym licencje) nabywane od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, zalicza się do wartości niematerialnych i prawnych, które podlegają amortyzacji zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o PDOP (art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOP). Jeżeli zatem licencja nabyta od licencjodawcy używana jest dłużej niż rok oraz wykorzystywana jest na potrzeby związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, to należy uznać, że spełnia ona warunki do uznania jej za wartość niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów ustawy o PDOP.

Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c ustawy o PDOP (w tym licencje) wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Następnie od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym wartości te wprowadzono do ewidencji należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej.

Polecamy: INFORLEX Biznes

Wartość początkową prawa majątkowego jakim jest licencja ustala się o oparciu o cenę nabycia (art. 16g ust. 14 ustawy o PDOP), przy czym w przypadku gdy opłata licencyjna uiszczana jest periodycznie, wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej (licencji) należy ustalić w wysokości pierwszej opłaty. Kolejne opłaty licencyjne nie zwiększają wartości początkowej WNiP, lecz stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów jako koszty pośrednie, które na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o PDOP należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia (zob. interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 21.02.2014 r., znak: ILPB4/423-455/13-2/MC).

Okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych dla licencji powinien wynosić minimum 60 miesięcy (art. 16. ust. 1 ustawy o PDOP). W tym miejscu zasygnalizować należy także, że zgodnie z art. 16d ust. 1 możliwe jest niedokonywanie odpisów od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 10.000 zł. Wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. W takiej sytuacji podatnik może również dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego.

Przemysław Szwed, Młodszy Konsultant Podatkowy ECDDP Sp. z o.o.