Podatek u źródła (WHT) - certyfikat rezydencji nadal budzi wątpliwości podatników

• Czym jest certyfikat rezydencji podatkowej?
• Dwie formy certyfikatu rezydencji
• Kopie certyfikatów - stopniowa liberalizacja przepisów

Czym jest certyfikat rezydencji podatkowej?

Zgodnie z polskimi przepisami za certyfikat rezydencji uznaje się zaświadczenie o miejscu zamieszkania/siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania/siedziby podatnika. Tym samym, niezależnie od formy, aby zostać uznanym za certyfikat rezydencji, dokument musi spełnić następujące kryteria:

• zaświadczać o miejscu zamieszkania/siedziby podatnika dla celów podatkowych (o tym, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w danym państwie);
• zawierać dane pozwalające na identyfikację podatnika oraz co najmniej datę wystawienia (ewentualnie również okres ważności) oraz
• być wydany przez właściwy organ administracji podatkowej danego państwa.

Należy pamiętać, że certyfikat rezydencji nie może być zastąpiony żadnym innym rodzajem dokumentu – nawet jeśli z tego dokumentu wynika, że wskazany w nim podmiot jest podatnikiem w danym kraju. Stąd, za certyfikat rezydencji nie zostaną uznane m.in. wyciąg z rejestru spółek w danym kraju, potwierdzenie nadania numeru identyfikacji podatkowej, potwierdzenie rejestracji na VAT, potwierdzenie złożenia deklaracji podatkowej, ani też decyzje podatkowe wydane na rzecz podatnika.

Dwie formy certyfikatu rezydencji

Certyfikaty rezydencji mogą być wydawane zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej. Z uwagi na postępującą cyfryzację, w niektórych krajach w praktyce możliwe jest uzyskanie certyfikatów wyłącznie w formie elektronicznej (np. Irlandia). Certyfikat wydany w formie elektronicznej oznacza dokument elektroniczny sporządzony w tej formie przez organy podatkowe. Wszelkie inne wersje mogą już zostać uznane za kopie certyfikatów rezydencji, co w konsekwencji może rzutować na możliwość posługiwania się takimi dokumentami. 

Kopie certyfikatów - stopniowa liberalizacja przepisów

Przez wiele lat jedyną dopuszczalną formą certyfikatu był oryginał (ewentualnie kopia poświadczona przez notariusza). Organy podatkowe jednoznacznie wykluczały możliwość zastosowania jakichkolwiek innych rodzajów kopii, a przepisy podatkowe również nie dopuszczały w tym zakresie żadnych odstępstw.

Piotr Zaremba, doradca podatkowy współpracujący z ENODO Advisors. Specjalizuje się w podatku dochodowym od osób prawnych

***

O tym, jak zmieniało się podejście do kopii certyfikatów i co w tym zakresie przewidziało w ramach pakietu nowelizacji przewidzianych w Polskim Ładzie powiedzą eksperci Enodo Advisors w trakcie bezpłatnego webinarium pt. „Podatek u źródła (WHT) – przygotuj się na ważne zmiany 2022!”, które odbędzie się 18 listopada 2021 r. o godz. 10:00.