Zasady opodatkowania przychodów z zagranicznych spółek kontrolowanych (CFC)

Przepisy dotyczące CFC obejmują swym zakresem podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 poz. 851, dalej: ustawa o CIT) tj. podatnika jeżeli ma siedzibę lub zarząd na terytorium RP.

Zagraniczna spółka zgodnie ustawą o CIT to:

• osoba prawna,
• spółka kapitałowa w organizacji,
• jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej inna niż spółka niemająca osobowości prawnej,
• spółka niemająca osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2. Ustawy o CIT mająca siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Czy trzeba stosować przepisy o CFC, gdy dochody zakładu zagranicznego nie są uwzględniane przy obliczaniu podatku w Polsce

Definicja legalna zagranicznej spółki kontrolowanej znajduje się w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 600, dalej: rozporządzenie MF) zgodnie z którym jest to spółka, która:

• ma siedzibę w kraju uznanym za raj podatkowy lub kraj stosujący szkodliwą konkurencję podatkową,
• zarejestrowana w kraju z którym RP nie zawarła umowy międzynarodowej (w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania),

Ponadto zgodnie z przepisami dotyczącymi CFC zagraniczną spółka kontrolowaną będzie spółka spełniająca łącznie trzy przesłanki:

• w spółce tej polski rezydent podatkowy posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25% udziałów w kapitale lub 25% praw głosu w organach kontrolnych/stanowiących lub 25% udziałów związanych z prawem do uczestnictwa w zyskach nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 30 dni,
• co najmniej 50% przychodów tej spółki osiągniętych w jej roku podatkowym pochodzi z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, z przychodów ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek, poręczeń i gwarancji a także z przychodów z praw autorskich, praw własności przemysłowej a także zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
• co najmniej jeden rodzaj przychodów, o których mowa powyżej, uzyskiwanych przez tę spółkę, podlega w państwie jej siedziby lub zarządu opodatkowaniu według stawki podatku dochodowego niższej o co najmniej 25% od stawki polskiej (co w praktyce obejmuje zagraniczne stawki podatku dochodowego do 14,25%) lub zwolnieniu lub wyłączeniu z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Trzeba jasno zaznaczyć, iż przepisy dotyczące CFC nie będą znajdować zastosowania do zagranicznych spółek kontrolowanych, które będą podlegać opodatkowaniu od całości swoich dochodów w państwie UE lub w państwie należącym do EOG, jeżeli prowadzą one w tym państwie rzeczywistą działalność gospodarczą oraz tych podmiotów, których przychody nie przekraczają w roku podatkowym równowartości 250 tys. euro według średniego kursu NBP z ostatniego dnia poprzedniego roku podatkowego kontrolowanej spółki czy też prowadzą rzeczywistą działalność gospodarczą poza UE i EOG, gdzie podlegają opodatkowaniu od całości swoich dochodów, a ich dochód nie przekracza 10% przychodów osiągniętych z tytułu tej działalności (przy założeniu, że polskie organy podatkowe mają możliwość uzyskania informacji podatkowych z tych krajów).

Polecamy: Klauzula przeciw unikaniu opodatkowania – praktyczny poradnik

Dodatkowymi obowiązkami dla podatników posiadających zagraniczne spółki kontrolowane jest prowadzenie ich rejestru (podatnik musi go dostarczyć organowi podatkowemu w ciągu 7 dni od otrzymania takiego żądania. Jeśli tego nie uczyni, organ będzie mieć prawo określić dochód w drodze oszacowania). Ponadto podatnicy są zobowiązani składać zeznanie CIT- CFC/PIT-CFC o wysokości dochodu zagranicznej spółki kontrolowanej osiągniętego w danym roku podatkowym do końca 9. miesiąca po zakończeniu roku oraz w tym terminie wpłacać podatek.

Głównym założeniem wprowadzenia przepisów dotyczących CFC było zwalczanie struktur, których powstanie miało na celu uniknięcie, odroczenie bądź zmniejszenie obowiązku podatkowego. Jednakże przepisy nie obejmują swoim zakresem zagadnień dotyczących stosowania instytucji trustów czy fundacji prywatnych, które nadal są stosowane powszechnie przez niektórych podatników.

Autor: Dominik Tymuła, Associate w Russell Bedford Poland

Artykuł pochodzi z RB Magazine wydawanego przez Russell Bedford