Wykorzystywanie środków trwałych na potrzeby związane z prowadzoną działalnością a koszty uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o PIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne)dokonywane zgodnie z określonymi w ustawie zasadami.

Zasady te zawarte zostały w art. 22a-22o ustawy o PIT. Zgodnie z generalna zasadą określoną w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT do kosztów uzyskania przychodów zalicza się te koszty, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Należy więc podkreślić, że zasadniczym warunkiem dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest faktyczne wykorzystywanie przedmiotu amortyzacji na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. 

Polecamy: Najczęstsze błędy w PIT-ach

Jeżeli więc składniki majątkowe użytkowane przez podatnika będą zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT, składnikami których przewidywany okres używania będzie dłuższy niż rok, stanowią własność lub współwłasność podatnika, zostały nabyte przez podatnika lub wytworzone we własnym zakresie, są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania ale są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby inne niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - wówczas nie będą stanowiły środków trwałych i nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik jest więc zobowiązany wykazać związek używanych środków trwałych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 29 września 1997 r., SA/Sz 1835/96, „warunkiem amortyzacji środka trwałego jako kosztu uzyskania przychodu jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego tego rodzaju, że uzyskanie przez podatnika przychodu nastąpiło w wyniku gospodarczego wykorzystania danego środka trwałego.”

Należy jednak zwrócić uwagę, że jeżeli podatnik czy nawet członkowie jego rodziny korzystają z amortyzowanych środków trwałych, to nie jest to wystarczającym argumentem dla organów skarbowych do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów, jeżeli podatnik wyraźnie wykaże że służą one przede wszystkim działalności gospodarczej. Jednoznacznie podkreślone to zostało w orzecznictwie. 

Polecamy: serwis Urząd skarbowy

Na przykład w wyroku NSA z 28 maja 1999 r., I SA/Lu 317/98, sąd stwierdził m.in., że „…organy skarbowe nie wykazały, iżby meble kuchenne nie były wykorzystywane do przyrządzania posiłków zatrudnionym pracownikom w firmie skarżących podatników. Sam fakt przebywania właściciela i członków rodziny w pomieszczeniach socjalnych pracowników i spożywania z nimi posiłków nie może być powodem nieuznania kosztów amortyzacji mebli kuchennych”.