Wydatki na świadczenia medyczne dla rodzin pracowników a koszty podatkowe pracodawcy

Powszechnym obecnie świadczeniem pracowniczym jest opieka medyczna. Wielu pracodawców funduje (lub dofinansowuje) swoim pracownikom abonamenty  opieki zdrowotnej (tzw. pakiety medyczne). Pracodawcy mają obowiązek finansować pracownikom świadczenia medycyny pracy. Ale pakiety medyczne oferowane pracownikom obejmują także inne świadczenia medyczne: konsultacje specjalistyczne, badania diagnostyczne, pogotowie ratunkowe, fizjoterapia, szczepienia ochronne np. przeciw grypie i inne.

Nie budzi żadnej wątpliwości, że świadczenia medyczne dla pracowników finansowane przez pracodawców są dla tych firm kosztami uzyskania przychodu jak inne świadczenia pracownicze (wynagrodzenie, nagrody, premie, diety, samochody służbowe, czy telefony). Jednak nie jest już takie oczywiste, czy wydatki ponoszone przez pracodawców mogą być zaliczone do kosztów podatkowych jeżeli są ponoszone na świadczenia medyczne dla rodzin pracowników, czy ich partnerów życiowych.

Dlatego pracodawcy, podatnicy PIT i CIT występują z takimi pytaniami we wnioskach o indywidualne interpretacje podatkowe.

Polecamy: CIT 2018. Komentarz

W dwóch wydanych w styczniu 2018 roku interpretacjach (nr 0115-KDIT2-3.4010.332.2017.1.KP z 19 stycznia i nr 0111-KDIB1-2.4010.443.2017.1.BD z 16 stycznia) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z podatnikami w tej kwestii na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT).

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, a w szczególności w świetle art. 15 ust. 1 wydatek poniesiony przez podatnika może zostać zaksięgowany jako koszt uzyskania przychodu o ile są spełnione poniższe warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej za „koszty pracownicze” można uznać także wydatki dotyczące zakupu pakietów medycznych dla członków rodzin/partnerów życiowych pracowników. Świadczenie to bowiem jest związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin/partnerzy życiowi pracowników nie partycypowałyby w nabytych pakietach medycznych).

Organ podatkowy zgodził się z występującą o interpretację Spółką, że istnieje ścisły związek pomiędzy wydatkami ponoszonymi na finansowanie zakupu pakietów medycznych, zarówno dla pracowników, jak i dla członków ich rodzin oraz partnerów życiowych, a przychodami osiąganymi przez Spółkę. Bowiem zapewnienie pakietu medycznego zarówno pracownikowi, jak i jego rodzinie/partnerowi ma ten sam cel, tzn. podwyższenie atrakcyjności Spółki jako pracodawcy oraz zapewnienie dobrej atmosfery pracy, co przekłada się na efektywność jej wykonywania przez pracowników. Takie działania wpływają również na zwiększenie motywacji do pracy oraz lojalności wobec pracodawcy, a w konsekwencji na zmniejszenie ich rotacji, co przekłada się na efektywność prowadzonej produkcji. Ma to również swoje odzwierciedlenie w zmniejszeniu absencji w pracy, poprzez łatwiejszy dostęp do specjalistów, czy profilaktyki, co pozwala często uniknąć długotrwałych zwolnień lekarskich.

Dyrektor KIS zgodził się także, że tego typu świadczenia pracownicze pozwalają budować markę atrakcyjnego pracodawcy, co przekłada się na możliwość pozyskiwania pracowników o wysokich kwalifikacjach.

Dlatego tego typu wydatki mogą być bez przeszkód zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Dotyczy to zarówno ustawy o CIT, jak i ustawy o PIT, bo przepisy tych ustaw są w omawianym kontekście analogiczne.