Dodatnie różnice kursowe (metoda podatkowa)

Różnice kursowe mogą być rozpoznawane jako dodatnie różnice kursowe albo ujemne różnice kursowe. Dodatnie różnice kursowe zwiększają przychody. Powstają wtedy, gdy w wyniku transakcji walutowych następuje wzrost dochodu, albo majątku podatnika, niezależnie, czy wzrost następuje w związku ze zwiększenia przychodów, czy też w związku ze zmniejszeniem kosztów.

Zgodnie z zasadami metody podatkowej ustalania różnic kursowych, dodatnie różnice kursowe powstają, gdy wartość:

1. przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski (NBP) jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,

2. poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,

3. otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wpływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,

4. kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,

5. kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Do określenia różnic kursowych w odniesieniu do przychodów należnych i poniesionych kosztów, należy porównać wartość przeliczoną z zastosowaniem kursu średniego Narodowego Banku Polskiego do wartości przeliczonej wg kursu faktycznie zastosowanego z odpowiednich dni.

Przez średni kurs ogłaszany przez NBP rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu. Przepisy ustaw podatkowych nie definiują natomiast pojęcia faktycznie zastosowanego kursu waluty. W świetle wykładni językowej faktycznie zastosowany kurs walutowy to taki, po jakim dokonuje się wyceny w danym dniu transakcji walutowej (przeliczenia waluty obcej). Kurs faktycznie zastosowany nie musi być kursem faktycznie zrealizowanym.

Podstawa prawna:
- art. 14b, art. 24c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- art. 9b, art. 15a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.