Udzielenie pożyczki przez podatnika VAT a podatek od czynności cywilnoprawnych

Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Potwierdza to najnowsze stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znajdujące się w interpretacji indywidualnej z 3 sierpnia 2017 roku o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.360.2017.1.JP. Wnioskodawca zwrócił się do tego organu z prośbą o wydanie interpretacji dotyczącej „podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności udzielenia pożyczki Wnioskodawcy przez Spółkę”. Najważniejszym elementem wydania opinii potwierdzającej stanowisko Wnioskodawcy, według którego transakcja taka nie podlega opodatkowaniu, okazał się fakt iż pożyczkodawca jest podatnikiem VAT. Udzielona pożyczkodawcy pożyczka, wypłacona została ze środków obrotowych Spółki. Pożyczka opiewała na wysokość 200 000 zł, podzielonych na 80 rat i potrącanych z wynagrodzenia pożyczkobiorcy.

Udzielenie pożyczki przez Spółkę osobie fizycznej, w tym przypadku jej pracownikowi, kwalifikuje się jako świadczenie usług, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.  Dzieje się tak, ponieważ ustawa „uznaje za usługę każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności, które nie jest dostawą towarów”. Kolejnym elementem niezbędnym dla uznania czynności za usługę, jest konieczność istnienia odbiorcy świadczenia. Za usługę uznaje się tym samym takie świadczenie, które posiada bezpośredniego konsumenta, który odnosi z niego korzyść.

Pożyczka jako usługa w rozumieniu przepisów

Co istotne, aby uznać, że świadczenie podlega opodatkowaniu, konieczne jest aby dana czynność była „odpłatna”.  Żeby tak się stało, pomiędzy świadczącym usługuję, a odbiorcą usługi musi istnieć stosunek prawny, a za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Istotę pożyczki określa natomiast Kodeks cywilny. „Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju”.

Przepisy pozwalają na uznanie udzielenia pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług, jako wykonanie usługi.  Pozostawanie jednej ze stron tej czynności podatnikiem VAT, pozwala na ostateczne stwierdzenie, że dzięki temu czynność taka zwolniona byłaby z podatku od czynności cywilnoprawnych.

Sylwia Harbut