Karta podatkowa jako forma opodatkowania działalności gospodarczej

Jeśli chodzi o spółki, to tylko podatnicy prowadzący działalność:

1) usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy o ryczałcie, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy - przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli,

2) usługową w zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi oraz kwiatami, z wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% - w warunkach określonych w części II tabeli,

3) usługową w zakresie handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi - w warunkach określonych w części III tabeli, z wyjątkiem handlu paliwami silnikowymi, środkami transportu samochodowego, częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, ciągnikami rolniczymi i motocyklami oraz z wyjątkiem handlu artykułami nieżywnościowymi objętego koncesjonowaniem,

4) gastronomiczną - jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% - w warunkach określonych w części IV tabeli,

5) w zakresie usług transportowych wykonywanych przy użyciu jednego pojazdu - w warunkach określonych w części V tabeli,

6) w zakresie usług rozrywkowych - w warunkach określonych w części VI tabeli,

- mogą być opodatkowani w formie karty podatkowej, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej, pod warunkiem że łączna liczba wspólników oraz zatrudnionych pracowników nie przekracza stanu zatrudnienia określonego w tabeli.

Z tej formy opodatkowania mogą skorzystać wyłącznie podatnicy, których działalność nie jest prowadzona poza granicami Polski. Jest ona wygodna dla tych, którzy działalność gospodarczą traktują jako uboczną i uzyskują z niej niewielkie przychody. Karta podatkowa jest, podobnie jak ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, alternatywną formą opodatkowania. Katalog rodzajów działalności podlegających opodatkowaniu w formie karty podatkowej jest dość szeroki.

Opodatkowanie w formie karty podatkowej stosowane jest wyłącznie na wniosek podatnika. Wniosek powinien zawierać zgłoszenie prowadzenia działalności, w zakresie której możliwe jest opodatkowanie w formie karty podatkowej. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej (na formularzu PIT-16) na dany rok podatkowy, podatnik składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna działalność, wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego przed rozpoczęciem działalności lub może dołączyć do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (formularz CEIDG-1) składanego na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Jeśli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, to uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie. W przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa jeden ze wspólników.

Naczelnik urzędu skarbowego, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, na każdy rok podatkowy z osobna. Jeśli działalność jest prowadzona w formie spółki cywilnej, w decyzji tej wymienia się wszystkich jej wspólników. Jeżeli natomiast naczelnik urzędu skarbowego stwierdzi brak warunków do zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, wydaje decyzję odmowną.

Stawki karty podatkowej określone są kwotowo i podlegają corocznie podwyższeniu. Ich wysokość zależy m.in. od:

- rodzaju i zakresu prowadzonej działalności,

- liczby zatrudnionych pracowników,

- liczby mieszkańców miejscowości, w której prowadzona jest działalność gospodarcza.

Zobacz: Stawki podatku dochodowego w formie karty podatkowej

Rozliczanie na podstawie karty podatkowej jest najprostszą formą opodatkowania i nie powoduje u podatnika żadnych obowiązków sprawozdawczych. Podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są zwolnieni od obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Podatnicy ci są jednak obowiązani wydawać na żądanie klienta rachunki i faktury, o których mowa w odrębnych przepisach, stwierdzające sprzedaż wyrobu, towaru lub wykonanie usługi, oraz przechowywać w kolejności numerów kopie tych rachunków i faktur w okresie 5 lat podatkowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek lub fakturę.

Mają oni jedynie obowiązek wpłacania co miesiąc na rachunek urzędu skarbowego - do dnia 7 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni (a za grudzień w terminie do dnia 28 grudnia), kwoty wymienionej w decyzji naczelnika urzędu skarbowego, pomniejszonej o zapłaconą składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne (pomniejszenie nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki).

Po zakończeniu roku kalendarzowego podatnicy powinni złożyć deklarację w urzędzie skarbowym (w terminie do dnia 31 stycznia) o wysokości składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, zapłaconej i odliczonej od karty podatkowej, w poszczególnych miesiącach (PIT-16A).

Wybierając jako formę opodatkowania kartę podatkową nie można korzystania z ulg i odliczeń podatkowych ani z preferencyjnego rozliczania się wspólnie z małżonkiem czy w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Rozliczających się na podstawie karty podatkowej mogą obejmować jednak obowiązki podatników VAT oraz obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu za pomocą kasy fiskalnej według zasad ogólnych.

A.J.

Zespół Doradców Podatkowych Jacek Czernecki Spółka z o. o.
ul. Zagrody 20a, 30-318 Kraków
tel.: 12 260 98 10, e-mail: doradcy@doradcy.pl, www.doradcy.pl
Usługi księgowe i doradztwo podatkowe,
pomoc prawno-podatkowa oraz reprezentacja
Klienta przed aparatem skarbowym.