Podatniku PIT, jeszcze możesz skorzystać z ulgi na ekspansję!

• Czas ucieka
• Kto może skorzystać
• Jakie koszty można odliczyć
• Warunek wzrostu przychodów
• Dlaczego tak mało podatników korzysta z ulgi
• Synergia z innymi ulgami
• Powołane orzecznictwo

Czas ucieka

Zeznanie roczne za 2025 rok – PIT-36 lub PIT-36L z załącznikiem PIT/O – można złożyć do 30 kwietnia 2026 r. Do tego dnia można jeszcze wykazać ulgę na ekspansję i odliczyć koszty poniesione w 2025 roku. Jeśli zeznanie nie zostało jeszcze złożone, a podatnik poniósł w 2025 roku wydatki na targi, kampanie marketingowe, certyfikację lub dokumentację przetargową – warto przed upływem terminu sprawdzić, czy spełnia przesłanki. Dopóki zeznanie nie zostało złożone, można to zrobić bez żadnych dodatkowych formalnych kroków. Jeśli zeznanie już wpłynęło do urzędu, nadal jest wyjście, a mianowicie korekta zeznania, którą można złożyć w każdym czasie.

Mechanizm ulgi jest pozornie prosty: każda złotówka kwalifikowanego wydatku najpierw stanowi koszt uzyskania przychodu, a następnie może zostać dodatkowo odliczona w ramach ulgi. Przy liniowej stawce 19 proc. daje to łącznie realną oszczędność 38 groszy z każdego wydanego złotego. Roczny limit odliczenia wynosi 1 000 000 zł, co pozwala obniżyć realne koszty ekspansji nawet o 190 000 zł rocznie.

Ulga została opisana w art. 26gb updof i skierowana przede wszystkim do producentów – podmiotów wytwarzających rzeczy, nie zaś dostawców usług ani sprzedawców towarów handlowych. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym za rok, w którym poniesiono koszty. Jeśli zeznanie zostało już złożone bez wykazania ulgi, można złożyć jego korektę – prawo to nie jest ograniczone żadnym terminem szczególnym.

Kto może skorzystać

Do ulgi uprawnieni są podatnicy opodatkowani według skali podatkowej (PIT-36) oraz podatkiem liniowym (PIT-36L), prowadzący działalność gospodarczą i wytwarzający produkty w rozumieniu ustawy. Poza zakresem preferencji pozostają osoby rozliczające się ryczałtem ewidencjonowanym i kartą podatkową – te formy opodatkowania uniemożliwiają ujmowanie kosztów, a tym samym stosowanie ulgi.

Przedsiębiorcy działający w Specjalnych Strefach Ekonomicznych lub w ramach Polskiej Strefy Inwestycji mogą korzystać z ulgi wyłącznie w odniesieniu do kosztów przypisanych do działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych, tj. nieobjętej zwolnieniem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b u.p.d.o.f.

Jakie koszty można odliczyć

Ustawodawca przewidział zamknięty katalog kosztów kwalifikowanych. Obejmuje on m.in.:

• uczestnictwo w targach – wynajmem powierzchni wystawienniczej, budowę i wyposażenie stoiska, transport eksponatów, zakwaterowanie i bilet lotniczy pracowników;
• działania promocyjno-informacyjne – kampanie reklamowe (Google Ads, Facebook Ads), produkcję katalogów, broszur i ulotek, tworzenie i obsługę stron internetowych oraz działania SEO (optymalizację strony w wyszukiwarkach internetowych);
• dostosowanie opakowań do wymagań kontrahentów – o ile wynika z obiektywnej konieczności rynkowej, np. etykieta w języku kraju eksportu;
• certyfikację produktów – zarówno obowiązkową, jak i – według orzecznictwa z 2024–2025 r. – dobrowolne certyfikaty jakościowe;
• przygotowanie dokumentacji przetargowej – w tym, według najnowszych wyroków WSA, również wynagrodzenia pracowników zaangażowanych bezpośrednio w opracowanie ofert.

Orzecznictwo lat 2024–2025 istotnie rozszerzyło interpretację tych kategorii. Wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2025 r. (sygn. akt III SA/Wa 2504/24) potwierdził, że wydatki na influencerów i ambasadorów marki mogą być kwalifikowane, jeżeli ich działania są bezpośrednio powiązane z promocją konkretnych produktów podatnika. Z kolei WSA w Krakowie w wyroku z 10 grudnia 2024 r. (sygn. akt I SA/Kr 645/24) uznał, że certyfikacja dobrowolna – która zwiększa atrakcyjność produktu w przetargu – również realizuje cel ulgi.

Warunek wzrostu przychodów

Odliczenie nie jest bezwarunkowe. W ciągu dwóch kolejnych lat podatkowych od roku poniesienia kosztów podatnik musi spełnić przynajmniej jeden z trzech warunków:

1. zwiększyć ogólne przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do roku poprzedzającego poniesienie kosztów;
2. osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych;
3. osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Ustawodawca nie wymaga wzrostu o określoną wartość – wystarczy symboliczna złotówka więcej. Do przychodów warunkujących odliczenie nie wlicza się sprzedaży do podmiotów powiązanych, co eliminuje możliwość sztucznego zawyżania wyników wewnątrz grup kapitałowych. Gdyby dochód danego roku okazał się niższy niż kwota odliczenia, niewykorzystana ulga przechodzi na kolejne sześć lat podatkowych.

Dlaczego tak mało podatników korzysta z ulgi

Statystyki Ministerstwa Finansów mówią same za siebie: podczas gdy z ulgi B+R korzystają tysiące podmiotów, po ulgę na ekspansję sięga rocznie ok. 600 przedsiębiorców łącznie (PIT i CIT). Tak wynika z danych MF przywoływanych w opracowaniu Ayming z 19 stycznia 2026 r. Eksperci wskazują na kilka głównych przyczyn tego zjawiska.

Restrykcyjna definicja produktu i producenta. Ulga przysługuje wyłącznie podmiotom wytwarzającym rzeczy. Firmy usługowe i handlowe są z niej wyłączone z mocy prawa, co eliminuje znaczącą część sektora MŚP. Ponadto Dyrektor KIS konsekwentnie przyjmuje, że wytworzenie musi odbywać się fizycznie w zakładzie podatnika. Jeżeli spółka opracowuje recepturę, ale produkcję zleca podwykonawcy, traci prawo do ulgi. Stanowisko to potwierdził również NSA, co w praktyce wyłącza model produkcji kontraktowej – powszechny w branżach spożywczej i kosmetycznej.

Wąska definicja „nowego produktu”. Aby skorzystać z warunku przychodów ze sprzedaży produktów „dotychczas nieoferowanych”, nie wystarczy rozszerzyć asortymentu o nową wersję istniejącego wyrobu. Według Dyrektora KIS sok o nowym smaku wciąż jest „sokiem”. Wymagana jest tzw. nowość rodzajowa, co w praktyce oznacza wejście w zupełnie inną klasę produktów. Dla większości przedsiębiorców bezpieczniejszą ścieżką pozostaje wykazanie ogólnego wzrostu przychodów lub ekspansji na nowy rynek geograficzny.

Niepewność co do związku przyczynowego. Chociaż organy skarbowe w niektórych interpretacjach przyznają, że nie jest wymagany bezpośredni związek między konkretnym wydatkiem a wzrostem przychodów, przedsiębiorcy obawiają się kontroli przeprowadzanej z perspektywy czasu – po dwóch latach weryfikacji warunku.

Złożona ewidencja i postawa doradców. Ulga wymaga odrębnej analityki kosztów. Według raportów rynkowych ponad połowa firm ocenia, że ryzyko podatkowe w Polsce będzie rosnąć. Księgowi często odradzają stosowanie ulgi, obawiając się dodatkowych obowiązków dokumentacyjnych i odpowiedzialności za ewentualne błędy przy interpretacji zamkniętego katalogu kosztów.

Synergia z innymi ulgami

Ulga na ekspansję nie wyklucza jednoczesnego stosowania ulgi B+R – pod warunkiem, że te same koszty nie są odliczane dwukrotnie w ramach obu preferencji. Jeżeli firma opracowuje nowy produkt w ramach prac badawczo-rozwojowych, a następnie ponosi koszty jego certyfikacji i promocji, może skorzystać z obu ulg. Kluczowe jest precyzyjne rozdzielenie momentu zakończenia prac B+R od momentu rozpoczęcia działań komercyjnych.

Inwestycja w roboty przemysłowe – objęta ulgą na robotyzację (dla kosztów poniesionych do końca roku podatkowego rozpoczętego w 2026 r.) – może równocześnie zwiększać moce produkcyjne, ułatwiając spełnienie warunku wzrostu przychodów na potrzeby ulgi prowzrostowej.

Powołane orzecznictwo

• wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2504/24;
• wyrok WSA w Krakowie z 10 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 645/24;
• wyrok WSA w Poznaniu z 31 lipca 2024 r., sygn. I SA/Po 207/24;