Samochód służbowy wykorzystywany do celów prywatnych

Jeżeli samochód służbowy jest wykorzystywany przez pracownika wyłącznie do celów służbowych to żaden przychód nie wystąpi. Moim zdaniem dotyczy to także przejazdów z/do miejsca stałego parkowania auta (można ustalić, że będzie to miejsce zamieszkania pracownika), jeżeli te przejazdy nie służą prywatnym celom kierowców.. Takie dojazdy wypełniają cele służbowe: dbałość o powierzone mienie pracodawcy, utrzymanie gotowości samochodu do użytkowania i osiągania przychodów przy jego użyciu.

Zobacz ujednolicony tekst ustawy: USTAWA z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

PIT od używania samochodów służbowych do celów prywatnych - zmiany od 2015 r.

Jeżeli natomiast, kierowca używa pojazdu firmowego ponad to co opisałem powyżej, to wówczas należałoby to uznać za przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, jako tzw. nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie.

Dlatego też każdorazowe wykorzystanie samochodu firmowego przez pracownika do celów prywatnych powinno skutkować doliczeniu do jego przychodów wartości takich świadczeń.
Może to również dotyczyć dojazdów z miejsca zamieszkania do pracy i odwrotnie – (należy mieć jednak na uwadze to o czym wspomniałem powyżej). Ponadto jeżeli pracodawca finansuje koszty tankowania paliwa, to do przychodu powinna być doliczona wartość paliwa.

Jak ustalić wartość takiego nieodpłatnego świadczenia. Otóż są trzy sposoby:
1. według cen stosowanych w stosunku do innych nabywców – jeżeli świadczone są usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy,
2. według cen zakupu – jeżeli świadczone są usługi zakupione od innych,
3. w innych przypadkach na podstawie cen rynkowych stosowanych do usług lub do rzeczy tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia, czasu i miejsca udostępnienia.

Polecamy: Przewodnik po zmianach przepisów 2014/2015

Polecamy produkt: Podatki 2015 - komplet

Najczęściej wartość tego świadczenia ustala się:
- metodą nr 1 (tzw. kilometrówką): jako iloczyn stawki obowiązującej za 1 km przebiegu i liczby kilometrów przejechanych przez pracownika dla celów prywatnych oraz
- metodą nr 2: cena jaką stosują firmy zajmujące się wynajmem samochodów.

Druga metoda wydaje się szczególnie niekorzystna dla pracownika z uwagi na wysokie ceny takich usług na rynku ale właśnie ona jest zdaniem fiskusa właściwą metodą.

Przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 30 czerwca 2008 r., (nr ILPB1/415-208/08-2/AMN), stwierdzono, że do rzetelnego określenia takiego przychodu potrzebne jest zaprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu dla konkretnego pracownika. Tak ażeby można było szczegółowo określić w jakim zakresie korzysta on z samochodu dla celów prywatnych, a w jakim zakresie dla celów służbowych.

Metoda ta jest krytykowana z uwagi na fakt, że każdy najemca może wykorzystywać wynajęty pojazd w sposób swobodny i nieograniczony, czego nie ma w przypadku samochodu służbowego. Wydaje się niemożliwe w tym kontekście porównywanie stosunku pracy z umową najmu. Bardzo ważnym argumentem jest też to, że bardzo trudno jest określić w jakim zakresie i czy w ogóle pojazd służbowy był użytkowany przez pracownika do prywatnych celów jeżeli miejscem parkowania auta jest miejsce zamieszkania pracownika.

Problemem dla pracodawcy będzie również wybór metody obciążania pracownika wyliczoną wartością. W tym przypadku w praktyce istnieją również 2 metody: 1 metoda – polega na tym, że pracodawca wyliczoną wartość rynkową świadczenia dolicza do przychodu pracownika (skutek: wyższa zaliczka na PIT).
Natomiast 2 metoda – polega na tym, ze pracodawca będzie obciążał pracownika poprzez wystawienie faktury VAT, w której wykaże usługę najmu samochodu służbowego przez pracownika.

Warto oczywiście w tej niejednoznacznej kwestii, wystąpić o indywidualną interpretację w przedmiotowym zakresie, opisując szczegółowo stan faktyczny danej sprawy.