Działalność gospodarcza w mieszkaniu a koszty – nie trzeba już wydzielać pomieszczenia specjalnie na biuro

• Odstępstwo od dotychczasowych interpretacji
• Łatwiejsze rozliczanie kosztów firmy
• Wyodrębnienie pomieszczenia na działalność gospodarczą jednak niekonieczne

Odstępstwo od dotychczasowych interpretacji

Prowadzenie działalności gospodarczej w lokalu mieszkalnym, jeszcze do zeszłego roku, obligowało do wydzielenia przynajmniej jednego z pomieszczeń tego lokalu na prowadzenie firmy. Tylko takie rozwiązanie umożliwiało zaliczenie wydatków poniesionych np. na czynsz i media (koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją lokalu), do kosztów prowadzenia firmy. W przypadku, w którym lokal mieszkalny wykorzystywany był głównie do celów osobistych, a dodatkowo prowadzona była w nim działalność gospodarcza, koszty jego eksploatacji nie mogły być zaliczone do kosztów prowadzenia firmy.

Podstawą tych interpretacji był art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, który odnosi się do wymogów zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu (kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23). Dokonywana do tego czasu interpretacja tego artykułu przestawiała stanowisko, że jednoczesne mieszkanie w danym lokalu i prowadzenie w nim działalności gospodarczej, bez wydzielonego w tym celu pomieszczenia, uniemożliwia określenie, które wydatki poniesione w celu utrzymania lokalu, wydawane były na opłaty związane z prowadzeniem firmy, a które na opłaty osobiste. Uniemożliwiało to więc zaliczanie wydatków eksploatacyjnych do kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

Polecamy: PIT 2018. Komentarz

Łatwiejsze rozliczanie kosztów firmy

O interpretację indywidualną w zakresie zaliczenia wydatków na czynsz i media do kosztów uzyskania przychodów, w przypadku braku wydzielonego pomieszczenia w lokalu mieszkalnym na działalność gospodarczą, Wnioskodawca wystąpił 18 października 2017 r. Wnioskodawca w momencie składania wniosku o interpretację był w trakcie nabywania lokalu mieszkalnego, w którym jednocześnie miał zamiar prowadzić swoją jednoosobową działalność gospodarczą. Co ważne, nie miał on zamiaru wydzielać z powierzchni lokalu osobnego pomieszczenia, przeznaczonego specjalnie na prowadzenie firmy. Lokal ma być traktowany jako siedziba firmy, aczkolwiek wszelkie spotkania z klientami miałyby odbywać się poza lokalem. Wnioskodawca nie ma również zamiaru oznaczać mieszkania szyldami, w celu określenia, że w danym lokalu znajduje się jego firma. Wnioskodawca ma zamiar wykonywać w lokalu wszelkie czynności związane z prowadzeniem swojej działalności, w tym: wykonywać zlecenia, korzystać ze sprzętów biurowych oraz przechowywać dokumenty. Wnioskodawca nie będzie posiadał oddzielnego biura, lokal będzie spełniał jednocześnie funkcje mieszkalne oraz umożliwiające prowadzenie działalności, bez wydzielania w tym celu oddzielnego pomieszczenia.  

Wnioskodawca w swoim zapytaniu, zwrócił się o odniesienie się do kilku kwestii.  Chciał przede wszystkim wiedzieć, czy „będzie mógł potencjalnie odliczać część kosztów związanych z utrzymaniem Lokalu od przychodu osiągniętego z działalności gospodarczej zarejestrowanej i wykonywanej w ramach Lokalu, jak również dokonywać odpowiednich odpisów amortyzacyjnych, jeżeli spełnione zostaną odpowiednie warunki z Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych” oraz czy „będzie mógł w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zaliczać część kosztów związanych z utrzymaniem Lokalu do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą zarejestrowaną w Lokalu lub dokonywać właściwych odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w w/w Ustawie?”.

Wyodrębnienie pomieszczenia na działalność gospodarczą jednak niekonieczne

W opisanym przypadku, skuteczne prowadzenie działalności gospodarczej i uzyskiwanie przychodu nie byłoby możliwe bez możliwości korzystania z powierzchni lokalu, w związku z czym organ podatkowy stwierdził, że warunek określony w  art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest w tym przypadku spełniony. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podkreślił także, że ustawa o PIT „nie warunkuje możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na czynsz czy media od wyodrębnienia pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza”.

Podobnie wypowiedział się w listopadzie 2017 r. Wiceminister finansów zastępca szefa KAS Paweł Cybulski. Więcej na ten temat w artykule Firma w mieszkaniu - czynsz i media mogą być kosztem podatkowym

Należy pamiętać, że to po stronie Wnioskodawcy będzie leżał obowiązek określenia zakresu oraz procentowego odsetka kosztów uzyskania przychodów w stosunku do wydatków ponoszonych na utrzymanie lokalu. Bez wątpienia zakres powinien być mniejszy niż zakres odpowiadający celom osobistym (mieszkalnym), które to nie wliczają się w koszty uzyskania przychodu. Podstawową cechą kosztu podatkowego powinien być związek tego kosztu z przychodem. To na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia poniesionego wydatku pozostającego w związku z uzyskiwanymi przychodami.

Wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja z pewnością przysłuży się wszelkim drobnym przedsiębiorcom, prowadzącym działalność wyłącznie we własnym mieszkaniu. Interpretacja ta uzupełnia także najnowsze interpretacje dotyczące podatku od nieruchomości (w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w lokalu mieszkalnym), tworząc łącznie bardziej przyjazne okoliczności dla prowadzenia drobnych przedsiębiorstw.  Według interpretacji dotyczących podatku od nieruchomości, brak wydzielonego pomieszczenia dla działalności gospodarczej i zachowanie w przeważającej części mieszkalnego charakteru lokalu, umożliwia płacenie podatku od powierzchni wykorzystywanej na cele mieszkalne, który jest znacznie niższy od podatku płaconego w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej.