Jakie są zasady odliczenia wydatków na samochód w uldze rehabilitacyjnej

Ulga rehabilitacyjna w rozliczeniu rocznym PIT

Odpowiedź KIP:

Wszelkie kwestie związane z korzystaniem z ulgi na cele rehabilitacyjne zawiera art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof).

Jednym z rodzajów wydatków podlegających odliczeniu w ramach omawianej ulgi są wydatki związane z używaniem samochodu osobowego w ściśle określonych przypadkach.

Polecamy: PIT 2020. Komentarz

Dlatego też, uprawnienie do korzystania z odliczenia w związku z używaniem samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, posiadają:

1) osoby niepełnoprawne legitymujące się I lub II grupą inwalidztwa bądź
2) osoby, na których utrzymaniu pozostają ww. osoby niepełnosprawne albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia,
będące właścicielami (współwłaścicielami) samochodu osobowego (art. 26 ust. 7a pkt 14 updof).

Warto podkreślić, iż skorzystanie z tego odliczenia jest uzależnione od łącznego spełnienia określonych w przepisie przesłanek. Nie mogą z niej zatem korzystać osoby, które:

- używają samochodu innego niż osobowy, albo
- używają samochodu osobowego, którego są posiadaczem na podstawie innego tytułu prawnego (umowa użyczenia, najmu itp.) niż tytuł własności, albo
- nie posiadają orzeczenia kwalifikującego do I lub II grupy inwalidztwa lub osoby, które nie mają na utrzymaniu takiej osoby niepełnosprawnej albo dziecka niepełnosprawnego, które nie ukończyło 16 roku życia, albo
- nie odbywają niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych a korzystają z wizyt (konsultacji) lekarskich mających na celu kontrolę bieżącego stanu zdrowia.

Ustawa nie wymaga natomiast, aby podatnik dokonujący odliczenia, tj. osoba niepełnosprawna, względnie osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, posiadał uprawnienie do prowadzenia samochodu i użytkował go jako kierowca.

Należy równocześnie zwrócić uwagę na redakcję przepisu dotyczącego limitu odliczenia.

Ustawodawca określił w nim bowiem, że maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym nie może przekroczyć 2.280 zł, tym samym zróżnicował wysokość ewentualnego odliczenia podatnika od indywidualnej sytuacji.

Nie w każdym bowiem przypadku, zakładając spełnienie innych warunków do ulgi, odliczeniu będzie podlegała kwota 2.280 zł.

Często wydatki związane z używaniem samochodu osobowego na dojazdy na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne są niższe od górnego limitu odliczenia. Podatnicy korzystający z ulgi na cele rehabilitacyjne w tym zakresie powinni mieć to na uwadze.

Promocja: INFORLEX Twój Biznes Jak w praktyce korzystać z tarczy antykryzysowej Zamów już od 98 zł

Omawiane wydatki ograniczone limitem kwotowym, odliczane w ramach ulgi na cele rehabilitacyjne, nie wymagają dokumentowania ich wysokości.

Tym niemniej, ponieważ ulga przysługuje z tytułu poniesienia wydatków, a nie z tytułu samego posiadania legitymacji formalnej w postaci orzeczenia o niepełnosprawności, stąd podatnik dokonujący odliczenia musi uprawdopodobnić wydatek.

Dlatego też podatnik nie może czuć się zwolniony z obowiązku wyjaśnienia organowi podatkowemu okoliczności świadczących o konieczności odbywania niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych przez osobę niepełnosprawną, o której mowa w tym przepisie.

Organ podatkowy dokonując weryfikacji zeznania podatkowego podatnika, który dokonał odliczenia z tytułu ulgi na cele rehabilitacyjne może żądać od podatnika przedstawienia dowodu zlecenia i odbycia niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych.