Faktura korygująca nie kreuje nowego przychodu

Sprawa dotyczyła przedsiębiorstwa, które zajmuje się obrotem energią elektryczną. Za pośrednictwem urządzeń dystrybucyjnych różnych operatorów sprzedaje ono i przesyła energię odbiorcom końcowym, którzy następnie zużywają ją do własnych celów. W momencie sprzedaży wystawiana jest faktura. Dopiero po upływie kilku miesięcy przedsiębiorca otrzymuje od dystrybutora informację o rzeczywistej ilości energii dostarczonej klientom. W związku z tym, zdaniem przedsiębiorcy, obowiązek podatkowy powstaje w miesiącu otrzymania oficjalnych danych od dostawcy energii. Wtedy też spółka koryguje wysokość wynagrodzenia należnego z tytułu dostawy. 

Zasady wystawiania zbiorczych faktur korygujących

Spółka wystąpiła do Izby Skarbowej w Katowicach o potwierdzenie, czy jej działanie jest prawidłowe.

Dyrektor izby odpowiedział, że późniejsze wystawienie faktury korygującej nie może powodować zmiany daty powstania przychodu pierwotnego. Ten powstaje w związku z wystawieniem faktury podstawowej, zgodnie z zasadą, że do przychodów podatkowych zalicza się przychody należne podatnikowi. Oznacza to, że spółka powinna skorygować przychody odnoszące się do konkretnego okresu rozliczeniowego, czyli korekty powinny być odniesione do przychodu należnego, który powstaje z ostatnim dniem tego okresu.

Polecamy: 500 pytań o VAT - PDF

Zadaj pytanie na Forum

Stanowisko organu podzielił WSA w Gliwicach. Zwrócił uwagę na to, że przepisy ustawy o CIT odnoszące się do określenia przychodów nie wiążą przychodu należnego z wystawieniem faktury. Żaden przepis nie reguluje też kwestii daty wykazania zmiany wartości przychodu (in plus oraz in minus), co dokumentuje faktura korygująca. Tym samym jej wystawienie, bez względu na okoliczności, powoduje obowiązek skorygowania wielkości przychodu pierwotnego, który został wcześniej rozpoznany jako przychód należny. Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy NSA, który dodał, że sposób rozliczenia zaproponowany przez spółkę wymagałby zmiany ustawy o CIT.