Split payment - jak przeliczyć kwotę zaliczki w walucie obcej?

Obowiązek podatkowy w VAT

Co do zasady, obowiązek podatkowy w VAT powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. A zatem podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Przy czym, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Podstawa opodatkowania a kwota w walucie obcej

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

Jeżeli podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

Zapłata na rachunek VAT w walucie obcej

Podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Jednakże, zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2019 r., przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Co istotne, jak wynika z przepisów, nie jest możliwe dokonanie zapłaty na rachunek VAT w walutach obcych. Przy czym umówienie się na transakcję w walucie innej niż złoty nie zwalnia jednak z obowiązku stosowania obligatoryjnego mechanizmu podzielonej płatności.

W przypadku transakcji walutowych, dotyczących towarów lub usług objętych obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności należy dokonać dwóch płatności:

1) kwoty odpowiadającej kwocie podatku VAT za pomocą komunikatu przelewu na rachunek VAT w złotówkach, według kwoty VAT wskazanej w złotówkach na fakturze,

2) kwoty netto – ta część powinna być opłacona odrębnym przelewem w obcej walucie lub może być rozliczona w inny sposób.

Analogicznie, zasady te będą dotyczyły także płatności zaliczek.

Dla ustalenia, czy wartość brutto faktury przekracza limit wskazany do stosowania obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności (15.000 zł), jeżeli wartość brutto faktury jest wskazana w walucie obcej, należy stosować kursy walut zgodnie z zasadami przyjętymi w ustawie o VAT.

Zaliczki w walucie obcej w metodzie podzielonej płatności

Jak wskazała Spółka, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 maja 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.196.2020.1.JO., otrzymanie zaliczki w metodzie podzielonej płatności następuje w taki sposób, że kupujący kwotę netto wpłaca na rachunek walutowy, a kwotę podatku VAT wyrażoną w polskich złotych na rachunek w metodzie podzielonej płatności. Przy czym płatność netto w walucie obcej i płatność VAT nie wpływa na rachunki Spółki w tym samym dniu. Zatem w celu ustalenia wartości brutto płatności w mechanizmie podzielonej płatności wyrażonej w walucie obcej należy dokonać przeliczenia kursu waluty obcej na złote zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o VAT.

Polecamy: VAT 2020. Komentarz

Organ skarbowy, odnosząc do zastosowania przez Wnioskodawcę prawidłowego kursu waluty wskazał, że w przypadku otrzymania wpłaconej przez kupującego zaliczki w walucie obcej w metodzie podzielonej płatności, przeliczenia kwot wyrażonych w walucie obcej na złote, należy dokonać według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień otrzymania zaliczki od kupującego.

Przy czym, jak zaznaczył Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w przedmiotowej sprawie Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy dla otrzymanej zaliczki zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, tj. w dniu otrzymania przez Spółkę od kupującego zaliczki wpłaconej na rachunek w walucie obcej / na rachunek wyrażony w złotych. Odnosząc powyższe na grunt analizowanej sprawie, kwestią zasadniczą dla przeliczenia kwoty wpłaconej przez kontrahenta zaliczki jest w tym przypadku moment otrzymania zaliczki. Jak już wcześniej wskazano, dla przeliczenia kwoty zapłaty przez kontrahenta zaliczki w walucie obcej właściwe jest zastosowanie kursu na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień otrzymania zaliczki – ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. W przedmiotowej sprawie, obie płatności zostały otrzymane przez Spółkę przed dokonaniem dostawy towaru, zatem powstaną dwa odrębne obowiązki podatkowe. Odnosząc się zatem do zastosowania przez Wnioskodawcę prawidłowego kursu waluty organ uznał, że w analizowanej sprawie będzie to ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień otrzymania zaliczki wpłaconej przez kontrahenta na rachunek walutowy - zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o VAT.