Nota korygująca do faktury split payment

• Zasady wystawiania faktur korygujących i not korygujących
• Nota korygująca do faktury bez zapisu „mechanizm podzielonej płatności”

Zasady wystawiania faktur korygujących i not korygujących

W praktyce zdarzają się sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na obowiązek skorygowania takiej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy o VAT (zwanej dalej "ustawą").

Faktura powinna zawierać:

1. datę wystawienia;
2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12. stawkę podatku;
13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15. kwotę należności ogółem;
16. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
    1. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
    2. w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
    – wyrazy „metoda kasowa”;
17. w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz „samofakturowanie”;
18. w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”;

• 18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”; (…).

W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 1 pkt 18a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się (art. 106e ust. 12 ustawy).

Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli zapłata kwoty odpowiadającej kwocie podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na fakturze, została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności – art. 106e ust. 13 ustawy.

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

W myśl art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
   1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1–6,
   2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
3. przyczynę korekty;
4. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
5. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Natomiast zgodnie z art. 106k ust. 1 ustawy, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8–15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.

Stosownie do art. 106k ust. 2 ustawy, faktura, o której mowa w ust. 1, wymaga akceptacji wystawcy faktury.

Na podstawie art. 106k ust. 3 ustawy, faktura, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:

1. wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA”;
2. numer kolejny i datę jej wystawienia;
3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a także numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej;
4. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura, o której mowa w ust. 1, określone w art. 106e ust. 1 pkt 1–6;
5. wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

W myśl art. 106k ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1–3 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Zatem, jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Z kolei noty korygujące mogą zostać wystawione przez nabywcę towaru lub usługi, w przypadku, gdy otrzymał on fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi (z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15 ustawy).

Nota korygująca do faktury bez zapisu „mechanizm podzielonej płatności”

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 18 lutego 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.664.2019.2.PG, odniósł się do kwestii wystawiania not korygujących do faktur nie zawierających obowiązkowego oznaczenia w postaci zapisu „mechanizm podzielonej płatności”.

Z przedstawionego we wniosku o interpretację opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Miasto) jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług. Miasto będąc podatnikiem podatku od towarów i usług składa do właściwego urzędu skarbowego deklaracje VAT-7.

Począwszy od 1 listopada 2019 r. ustawą z 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw został wprowadzony obowiązek stosowania metody podzielonej płatności w odniesieniu do dostaw usług i towarów określonych w załączniku nr 15 do ustawy do transakcji powyżej 15.000,00 zł brutto (art. 108a ust. 1a ustawy). W konsekwencji wprowadzenia tych zmian nałożone zostały obowiązki na nabywcę i na sprzedawcę. Sprzedawca, którego sprzedaż spełnia powyższe warunki, ma obowiązek wystawienia specjalnej faktury w trybie art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy oraz obowiązek przyjęcia płatności w metodzie podzielonej płatności.

Miasto prowadząc działalność gospodarczą nabywa towary i usługi. Na potwierdzenie tych transakcji sprzedawca zobowiązany jest do wystawienia na rzecz nabywcy faktur w trybie art. 106a ustawy. W sytuacji gdy podatnik dokonuje sprzedaży towarów czy usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy i spełniających pozostałe warunki do zastosowania mechanizmu podzielonej płatności, to począwszy od dnia 1 listopada 2019 r. ma obowiązek zamieszczenia na tej fakturze informacji o treści „mechanizm podzielonej płatności”.

W obrocie gospodarczym mogą się zdarzać takie sytuacje gdy sprzedawca przez błąd nie oznaczy faktury koniecznym dopiskiem. Przed wystawieniem faktury korygującej sprzedawca powinien przede wszystkim poinformować nabywcę, że wystawił fakturę bez wymaganego oznaczenia, tak żeby przekazać nabywcy brakującą na fakturze informację, że nabywca powinien zapłacić za fakturę w podzielonej płatności. Informacja ta może być przekazana w dowolnej formie i w dowolny sposób. Należy podkreślić, że sprzedawca tak czy inaczej będzie miał obowiązek poprawienia faktury wystawionej bez wymaganego oznaczenia, faktura bez tego oznaczenia jest bowiem fakturą wystawioną wadliwie, niezgodnie z dodanym z dniem 11 listopada 2019 r. w art. 106e w ust. 1 pkt 18a ustawy. Natomiast nabywca faktury bez tego oznaczenia będzie mógł błąd ten naprawić wystawiając notę korygującą.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące wystawiania not korygujących do błędnie wystawionych przez sprzedawcę faktur dotyczących nowych przepisów obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do towarów i usług wyszczególnionych w załączniku nr 15 do ustawy gdy kwota należności jest równa lub przekroczy wartość sprzedaży 15.000 zł brutto.

Wnioskodawca uważa, że w sytuacji gdy otrzyma wystawioną fakturę bez obowiązkowego oznaczenia w postaci zapisu „mechanizm podzielonej płatności (pkt 18a)”, będzie miał możliwość naprawienia tego błędu poprzez wystawienie noty korygującej.

Polecamy: Nowy JPK_VAT z deklaracją i ewidencją. Poradnik Gazety Prawnej 4/2020

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów faktura dotycząca transakcji objętej obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”. Oznaczenie takie stanowi informację dla nabywcy, że dana faktura, z uwagi na przedmiot transakcji, jak i kwotę, powinna zostać zapłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Brak umieszczenia na wystawianej fakturze oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” wiąże się z nałożeniem na podatnika, który wystawił fakturę, sankcji w wysokości 30% kwoty podatku wykazanego na fakturze.

Jeżeli więc sprzedawca omyłkowo nie oznaczy faktury koniecznym dopiskiem, wówczas w interesie wystawcy faktury będzie poinformowanie nabywcy, że wystawił fakturę bez wymaganego oznaczenia, a także o obowiązku zapłaty przez nabywcę w mechanizmie podzielonej płatności. Informację tę sprzedawca może przekazać nabywcy w dowolnej formie i w dowolny sposób, nawet przed wystawieniem faktury korygującej.

Należy zaznaczyć, że sprzedawca tak czy inaczej ma obowiązek skorygowania faktury wystawionej wadliwie, czyli bez wymaganego oznaczenia. Fakturę może też poprawić nabywca notą korygującą.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że obowiązek zapłaty należności z faktury w mechanizmie podzielonej płatności nie jest uzależniony od tego, czy na fakturze zawarto specjalne oznaczenie. Zatem nawet jeżeli sprzedawca nie dopełnił obowiązku i nie oznaczył odpowiednio faktury, nabywca i tak ma obowiązek zapłaty kwoty należności za towary lub usługi z załącznika nr 15, jeżeli kwota z faktury jest wyższa niż 15.000 zł brutto, w mechanizmie podzielonej płatności.

Nabywca musi weryfikować przedmiot i wartość transakcji, bowiem to on inicjuje płatność i odpowiada za wybór formy płatności.

Zatem, z powyższego wynika, że jeżeli istnieje obowiązek zapłaty z tytułu dostawy towarów bądź świadczenia usług przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności, to wystawiona faktura dokumentująca te transakcje powinna zawierać zapis „mechanizm podzielonej płatności”. W sytuacji gdy takiego zapisu brakuje, to nabywca może taką fakturę skorygować poprzez wystawienie noty korygującej.

Reasumując, organ skarbowy uznał, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 listopada 2019 r. nowych przepisów dotyczących obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do towarów i usług wyszczególnionych w załączniku nr 15 do ustawy gdy kwota należności jest równa lub przekroczy wartość sprzedaży 15.000 zł brutto, w sytuacji gdy faktura dokumentująca te czynności nie zawiera zapisu „mechanizm podzielonej płatności”, Wnioskodawca może sam dokonać poprawy wadliwie wystawionych przez sprzedawcę faktur, wystawiając do nich noty korygujące. Tym samym stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Polecamy: Przedsiębiorca w kryzysie (PDF)