Jak kwalifikować zagraniczny transfer zawodnika na gruncie VAT

Czasowy i definitywny transfer zawodnika - świadczeniem usług

Spółka, będąca klubem sportowym, zawarła dwie umowy z klubem zagranicznym dotyczące transferu zawodnika. Na mocy jednej z nich zawodnik został „wypożyczony” do klubu zagranicznego, druga umowa zaś obejmowała „transfer definitywny”.

Klub zagraniczny jest brytyjskim podatnikiem VAT. Spółka polska rozpoznała obowiązek podatkowy w miesiącu otrzymania wynagrodzenia z tytułu każdego z transferów. W związku z powyższym, spółka zwróciła się do organów podatkowych z wnioskiem o interpretację, pytając, czy transfer zawodnika, zarówno czasowy, jak i definitywny – podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?

Zdaniem spółki, przedmiotowa czynność nie podlega obowiązkowi podatkowemu w VAT w Polsce, lecz w kraju, w którym kontrahent ma stałą siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności. Zdaniem spółki, transfer stanowi świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT).

Polecamy: Postępowanie podatkowe

Polecamy: VAT 2011

Nie może być mowy o dostawie towarów, ponieważ człowiek z całą pewnością nie stanowi towaru. Spółka wskazała, że zakres przedmiotowy umowy transferowej jest trudny do sprecyzowania, najbardziej zasadne jest jednak przyjęcie, że dochodzi tu do sprzedaży praw (np. w zakresie uprawnienia do rejestracji zawodnika, lub dalszego „wypożyczania” go do innych klubów – w przypadku transferu definitywnego).

W uproszczeniu, dla potrzeb VAT, należy zatem, zdaniem spółki przyjąć, że przedmiotem umowy transferu jest przeniesienie prawa do korzystania z tzw. karty zawodniczej, uprawniającej go m.in. do występowania w barwach danego klubu.

Miejsce opodatkowania umów transferu

W tym kontekście miejsce opodatkowania sprzedaży praw w ramach transferu zawodnika znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma nabywca będący podatnikiem podatku od wartości dodanej (ewentualnie stałe miejsce prowadzenia działalności). W przypadku transferu definitywnego zastosowanie ma przepis art. 28b ust. 1 ustawa o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę.

W przypadku natomiast transferu na czas oznaczony miejsce opodatkowania należy ustalić na podstawie przepisu art. 27 ust. 3 pkt 2 w zw. z ust. 4 pkt 1 ustawa o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r. Spółka wskazała, że przyjęcie takiej kwalifikacji umów wyklucza zarówno ryzyko podwójnego opodatkowania, jak i ryzyko uniknięcia opodatkowania w ogóle.

Zakwalifikowanie umów transferu jako usług w dziedzinie sportu, spowodowałoby trudności zarówno w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania jak i miejsca świadczenia usługi.

Trudno przy tym przyjąć za zasadne stwierdzenie, iż usługę sportową świadczy klub, a nie zawodnik, którego prawo do rejestracji w danej federacji i danym klubie zostało przeniesione w ramach zawartych umów. Jakkolwiek bowiem usługa transferu zawodnika jest w szerokim ujęciu związana ze sportem, to jednak sama w sobie działalnością sportową nie jest.

Zgodnie z definicją sportu zawartą w ustawie o kulturze fizycznej sport jest formą aktywności człowieka, mającą na celu doskonalenie jego sił psychofizycznych, indywidualnie lub zbiorowo, według reguł umownych. Usługa transferu zawodnika ma zupełnie inny charakter niż usługa polegająca na organizacji zawodów sportowych.

Podsumowując, spółka stwierdziła, że transfer zawodnika do klubu zagranicznego powinien być rozliczany na zasadach dotyczących tzw. usług niematerialnych, jako sprzedaż praw (szeregu uprawnień związanych z wykonywaniem działalności przez zawodnika). W analizowanym przypadku opodatkowanie transferu ma zatem miejsce poza terytorium Polski, a więc zobowiązanym do rozliczenia VAT jest zagraniczny klub. Organ podzielił to stanowisko, odstępując jednocześnie od uzasadniania interpretacji.