Zwolnienie z VAT a interes publiczny – wyrok TSUE

21 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w polskiej sprawie: Minister Finansów przeciwko Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w Warszawie, C‑605/15.

Postępowanie było prowadzone na wniosek złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Ministrem Finansów a Aviva w przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej wykładni art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług transponującego art. 132 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2006/112.

Sprawa dotyczyła spółki z grupy Aviva, która prowadzi działalność w dziedzinie usług ubezpieczeniowych i ochrony emerytalnej w Europie. Podstawowym obszarem działalności tej grupy jest tworzenie długoterminowych programów oszczędnościowych, zarządzanie funduszami oraz ubezpieczenia. W ramach procesu integracji grupa Aviva planuje utworzenie szeregu centrów usług wspólnych w wielu państwach członkowskich. Przewiduje się, iż centra te będą świadczyć usługi bezpośrednio niezbędne do wykonywania działalności ubezpieczeniowej przez podmioty z tej grupy, w szczególności usługi w zakresie kadr, usługi finansowe i księgowe, usługi informatyczne, usługi administracyjne, usługi związane z obsługą klienta oraz usługi opracowania nowych produktów.

Trybunał powołał artykuł 132 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2006/112 (zgodnie z którym Państwa członkowskie zwalniają z VAT usługi świadczone przez niezależne grupy osób, których działalność jest zwolniona z VAT lub w związku z którą nie są one uznawane za podatników, w celach świadczenia swoim członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej działalności, gdy grupy te ograniczają się do żądania od swoich członków całkowitego zwrotu przypadającej im części we wspólnie poniesionych wydatkach, pod warunkiem że zwolnienie to nie spowoduje zakłóceń konkurencji) oraz artykuł 135 ust. 1 dyrektywy (państwa członkowskie zwalniają transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych).

Na tej podstawie, Trybunał orzekł, iż zwolnienie dotyczy wyłącznie niezależnych grup osób, których członkowie prowadzą wymienioną w art. 132 owej dyrektywy działalność w interesie publicznym, a zatem usługi świadczone przez niezależne grupy osób, których członkowie prowadzą działalność gospodarczą z zakresu ubezpieczeń niebędącą działalnością w interesie publicznym, nie korzystają z tego zwolnienia.

Autor: Joanna Rudzka, Doradca Podatkowy

Polecamy: INFORLEX Księgowość i Kadry