Ze względu na wejście w życie nowych przepisów RODO zmieniliśmy sposób
logowania do produktu i sklepu internetowego, w taki sposób aby chronić dane
osobowe zgodnie z najwyższymi standardami.
Prosimy o zmianę dotychczasowego loginu na taki, który będzie adresem
e-mail.
Proszę o wyjaśnienie, jak rozliczać powstałe różnice kursowe od środków własnych. Wypłaciłam środki w euro z rachunku dewizowego na delegację. Wydatki w trakcie delegacji realizowałam gotówkowo. Czy w tym przypadku powstaną koszty czy przychody z tytułu różnic kursowych od środków własnych?
RADA
W tym przypadku nie powstaną różnice kursowe, ponieważ zapłata za towary, jak też ponoszenie pozostałych kosztów podczas delegacji odbywa się gotówkowo, bez pośrednictwa banku. O rozliczaniu różnic kursowych od środków własnych – w uzasadnieniu.
UZASADNIENIE
Korzystanie ze środków pieniężnych w walutach obcych zgromadzonych na rachunku bankowym w celu regulowania zobowiązań może prowadzić do powstawania różnic kursowych zaliczanych odpowiednio do przychodów albo kosztów uzyskania przychodów. Dzieje się tak, gdy kurs danej waluty z dnia nabycia lub otrzymania środków pieniężnych jest inny niż kurs z dnia uregulowania zobowiązania. W zależności od tego, jaka jest relacja tych kursów, podatnik „zyskuje” lub „traci”, operując określoną kwotą pieniędzy. Ta sama ilość środków pieniężnych wyrażonych w walutach obcych w dniu ich nabycia lub otrzymania oraz w dniu rozchodu może mieć bowiem inną wartość w przeliczeniu na walutę krajową.
Ustawodawca wymaga, aby do ustalania tych różnic stosować określone kursy.
WAŻNE!
Do celów podatkowych środki pieniężne w walutach obcych wpływające na rachunek bankowy należy wyceniać – w zależności od sposobu wejścia w ich posiadanie:
– według kursu kupna ogłaszanego przez bank, z którego usług korzysta podatnik, z dnia ich otrzymania, np. w wyniku zapłaty przez zagranicznego kontrahenta,
– według kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, np. w przypadku zakupu walut przez podatnika od banku.
Rozchód tych środków pieniężnych spowodowany regulowaniem zobowiązań wobec kontrahentów należy wyceniać według kursu sprzedaży z dnia zapłaty. Taki sposób wyceny wynika z przepisów podatkowych oraz został wskazany jako właściwy przez Ministerstwo Finansów w piśmie z 10.02.1997 r., nr PO 4/AK-722-43/97. Wprawdzie pismo to dotyczy podatników podatku dochodowego od osób prawnych, ale mając na względzie to, że przepisy dotyczące ustalania kosztów i przychodów powstających z tytułu różnic kursowych są identyczne na gruncie obu ustaw o podatkach dochodowych, należy uznać, iż wskazane tam zasady mogą być stosowane również przez osoby fizyczne uzyskujące dochody ze źródła – pozarolnicza działalność gospodarcza.
Do powstania ujemnych różnic kursowych (stanowiących koszty uzyskania przychodów) z tytułu zapłaty za określone zobowiązanie w walucie obcej dojdzie, gdy wartość tego zobowiązania przeliczona według jednego z wymienionych kursów właściwych dla wyceny wpływów będzie wyższa niż wartość przeliczona według kursu sprzedaży z dnia dokonania zapłaty. Podatnik posiadając bowiem tę samą ilość pieniędzy w walucie obcej, w dniu zapłaty będzie dysponował środkami o niższej wartości w przeliczeniu na złotówki.
Z kolei do powstania dodatnich różnic kursowych (stanowiących przychody podlegające opodatkowaniu) z tytułu zapłaty za określone zobowiązanie w walucie obcej dojdzie wtedy, gdy wartość tego zobowiązania przeliczona według jednego z wymienionych kursów właściwych dla wyceny wpływów będzie niższa niż wartość przeliczona według kursu sprzedaży z dnia zapłaty.
Przykład
30 czerwca br. na rachunek firmy X wpłynęła kwota 5000 euro tytułem zapłaty za towar sprzedany kontrahentowi z Niemiec. Kurs kupna euro na dzień wpływu tych środków wynosił 3,9102 zł. 6 lipca br. firma X posiadanymi na koncie dewizowym środkami zapłaciła za usługi wykonane przez kontrahenta z Francji w kwocie 2000 euro. Kurs sprzedaży euro na dzień uregulowania tego zobowiązania wynosił 3,8003 zł. Ustalono wartość różnic kursowych od własnych środków pieniężnych w walutach obcych stanowiących w tym przypadku koszty uzyskania przychodu:
(2000 euro × 3,8003 zł) – (2000 euro × 3,9102 zł) = – 219,80 zł.
12 lipca br. firma X zapłaciła za towar otrzymany od kontrahenta z Belgii w kwocie 3000 euro, wykorzystując pozostałe na koncie dewizowym środki pieniężne. Kurs sprzedaży euro na dzień uregulowania tego zobowiązania wynosił 4,1234 zł. Ustalono wartość różnic kursowych od własnych środków pieniężnych w walutach obcych stanowiących tym razem przychody podlegające opodatkowaniu:
(3000 euro × 4,1234 zł) – (3000 euro × 3,9102 zł) = 639,60 zł.
Wszystkie wymienione kursy dotyczą kursów stosowanych przez bank, z którego usług, w zakresie tych transakcji, korzystał podatnik. Właściwy powinien być ten kurs, który został indywidualnie wynegocjowany przez podatnika z bankiem, oczywiście będąc odpowiednio kursem kupna albo sprzedaży.
Powstaje jednak wątpliwość, czy w przypadku gdy podatnik nie korzysta z usług banku do regulowania zobowiązań, tylko wypłaca środki i wszystkie transakcje realizuje w formie gotówkowej, dochodzi do powstania różnic kursowych w myśl przepisów podatkowych. Ustawodawca wymaga bowiem, aby kursy były kursami banku, „z którego usług korzystał podatnik”. To sugeruje, iż transakcje (np. uregulowanie zobowiązania wobec zagranicznego kontrahenta), do których należy stosować odpowiednie kursy, powinny odbywać się za pośrednictwem banku. Na podobnej zasadzie organy skarbowe odmawiają podatnikom prawa do ustalania różnic kursowych w przypadku nabywania środków pieniężnych w walutach obcych w kantorach.
Wobec tego nie należy ustalać różnic kursowych od własnych środków pieniężnych, gdy koszty ponoszone w trakcie delegacji służbowej, w tym także dotyczące zakupu towarów, są opłacane w formie gotówkowej środkami pieniężnymi uprzednio podjętymi z rachunku dewizowego. Wynika to z tego, że zapłata jest dokonywana bez pośrednictwa banku, wobec czego do wyceny rozchodu walut obcych nie można zastosować kursu sprzedaży banku, z którego usług w zakresie zapłaty nie skorzystano.
• art. 14 ust. 1b, art. 22 ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176; ost.zm. Dz.U. z 2005 r. Nr 143, poz. 1199
Chcesz uniknąć błędów? Być na czasie z najnowszymi zmianami w podatkach? Zapisz się na nasz newsletter i otrzymuj rzetelne informacje prosto na swoją skrzynkę.
Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich
Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji
kliknij tutaj.
Potwierdź zapis
Sprawdź maila, żeby potwierdzić swój zapis na newsletter. Jeśli nie widzisz wiadomości, sprawdź folder SPAM w swojej skrzynce.
