Jakie zasady obowiązują przy wydawaniu świadectwa pracy

• Poprawa otoczenia prawnego przedsiębiorców
• Na czym polega zmiana?
• Elementy wymagane w świadectwie pracy
• Śmierć pracownika a świadectwo pracy
• Podsumowanie

Dnia 1 stycznia 2017 r. zaczęło obowiązywać rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy, które wprowadziło nowe zasady w sprawie jego wystawiania.

Poprawa otoczenia prawnego przedsiębiorców

Nowe przepisy w zakresie wystawiania świadectwa pracy wynikają ze zmian wprowadzonych w Kodeksie pracy na podstawie ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców, która jest częścią pakietu ułatwień dla przedsiębiorców „100 zmian dla firm”. Sama ustawa ma on na celu poprawę warunków prawnych prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Zawiera ona w sobie także m.in. zmiany wspierające rozwój przedsiębiorczości i upraszczające prowadzenie firmy.

Na czym polega zmiana?

Pracodawca wraz z ustaniem zatrudnienia pracownika, niezależnie od rodzaju podpisanej z nim umowy o pracę, jest obowiązany niezwłocznie wystawić świadectwo pracy, jeżeli nie zamierza zatrudniać ponownie pracownika w terminie 7 dni od ustania poprzedniego zatrudnienia.

W sytuacji natomiast, gdy pracodawca zatrudni go ponownie w terminie 7 dni jest on zobowiązany do wydania świadectwa pracy pracownikowi wyłącznie na jego wniosek złożony w postaci papierowej lub elektronicznej.

Pracownik natomiast w każdym czasie może złożyć taki wniosek do pracodawcy i prosić o wydanie świadectwa pracy dotyczącego poprzedniego okresu zatrudnienia albo wszystkich okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie uzyskał świadectwa pracy.

Elementy wymagane w świadectwie pracy

Zgodnie z § 2 omawianego rozporządzenia w świadectwie pracy zamieszcza się informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczeń społecznych, dotyczące:

• okresu lub okresów zatrudnienia;
• wymiaru czasu pracy pracownika w czasie trwania stosunku pracy;
• rodzaju wykonywanej pracy lub zajmowanych stanowisk lub pełnionych funkcji;
• trybu i podstawy prawnej rozwiązania lub podstawy prawnej wygaśnięcia stosunku pracy, a w przypadku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem − strony stosunku pracy, która dokonała wypowiedzenia;
• okresu, za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy pracę na podstawie art. 361 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. − Kodeks pracy;
• urlopu wypoczynkowego przysługującego pracownikowi w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy i wykorzystanego w tym roku;
• wykorzystanego urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia;
• wykorzystanego urlopu ojcowskiego;
• wykorzystanego urlopu rodzicielskiego i podstawy prawnej jego udzielenia;
• wykorzystanego urlopu wychowawczego i podstawy prawnej jego udzielenia;
• okresu, w którym pracownik korzystał z ochrony stosunku pracy, o której mowa w art. 1868 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy;
• zwolnienia od pracy przewidzianego w art. 188 Kodeksu pracy, wykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy;
• liczby dni, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie, zgodnie z art. 92 Kodeksu pracy, w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy;
• okresu odbytej czynnej służby wojskowej lub jej form zastępczych;
• okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze;
• wykorzystanego dodatkowego urlopu albo innego uprawnienia lub świadczenia, przewidzianego przepisami prawa pracy;
• okresów nieskładkowych, przypadających w okresie zatrudnienia, którego dotyczy świadectwo pracy, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty;
• zajęcia wynagrodzenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym;
• należności ze stosunku pracy uznanych i nie zaspokojonych przez pracodawcę do dnia ustania tego stosunku z powodu braku środków finansowych;
• informacji o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach − na żądanie pracownika.

Polecamy: Kodeks pracy 2017 - Praktyczny komentarz z przykładami (książka)

W świadectwie pracy należy zamieścić także pouczenie o prawie pracownika wystąpienia z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy w ciągu 7 dni od otrzymania świadectwa pracy, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez pracodawcę – o prawie do wystąpienia z żądaniem sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy w ciągu 7 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy przez pracodawcę (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).

Zobacz także: Kadry

---

Śmierć pracownika a świadectwo pracy

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy z powodu śmierci pracownika, pracodawca ma obowiązek sporządzenia świadectwa pracy i włączenia go do akt osobowych zmarłego pracownika. Dodatkowo na wniosek małżonka lub innej osoby uprawnionej do ubiegania się o rentę rodzinną, a w razie braku takich osób − innej osoby będącej spadkobiercą tego pracownika, złożony w postaci papierowej lub elektronicznej, pracodawca wydaje świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku (§ 5 rozporządzenia).

Podsumowanie

Nowe rozporządzenie wprowadzające zmiany w zakresie wystawiania świadectw pracy w znaczącej części powiela dotychczasowe rozwiązania. Wprowadzenie nowych regulacji wynikało głównie z konieczności uwzględnienia nowych wytycznych w uprawnieniach rodzicielskich pracowników, czy w zakresie świadectw pracy obowiązujących od początku 2016 r. Część zmian ma na celu doprecyzowanie przepisów, które dotychczas budziły wątpliwości oraz powodowały w praktyce trudności w wystawianiu pracownikom prawidłowych świadectw pracy.

                                                       

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców

Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy

Autor: Anna Zakrzewska

Źródło: Prawo i Logistyka