| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Obrót gospodarczy > Finanse i inwestycje > Metody oceny opłacalności inwestycji

Metody oceny opłacalności inwestycji

Najczęściej spotykane kryterium klasyfikacji, kategoryzujące metody oceny opłacalności, uwzględniające zmienną wartość pieniądza w czasie, obejmuje podział na dwie podstawowe grupy – metody proste i dyskontowe.

Metoda NPV

Metoda NPV – Net Present Value of Investment - jest oparta o analizę zdyskontowanych przepływów pieniężnych przy zadanej stopie dyskonta. Można ją zinterpretować jako obraz zaktualizowanej wartości inwestycji przy danej stopie zwrotu, bądź bezwzględną korzyść dla firmy, jeżeli inwestycja zostanie zrealizowana.

Wzór przedstawia się następująco:

gdzie: NCF ”+” – dodatnie przepływy pieniężne netto, NCF0”-„ – wysokość początkowego wkładu, k – stopa dyskontowa, krei – stopa reinwestycji dodatnich przepływów pieniężnych

k = krei

każdy dodatni przepływ pieniężny netto jest reinwestowany na koniec okresu życia inwestycji ze stopą krei równą stopie dyskonta. Następnie skapitalizowana wartość każdego dodatniego przepływu pieniężnego netto jest dyskontowana.

Założenia metody

Podstawowe założenia metody wyceny projektów inwestycyjnych NPV obejmują określenie długości ekonomicznego okresu życia inwestycji, a także znajomość oczekiwanej struktury, czyli wartości i rozkładu w czasie przepływów pieniężnych netto przedsięwzięcia. Inwestycja charakteryzuje się typowym, konwencjonalnym rozkładem w czasie przepływów netto, a także nieodwracalnością ponoszonych nakładów. Zakłada się również, niezmienną rentowność inwestycji w całym okresie życia przedsięwzięcia.

Kryteria decyzyjne:

NPV > 0 - inwestycja jest opłacalna, można ją zaakceptować

NPV = 0 - inwestycja jest neutralna

NPV < 0 - inwestycja jest nieopłacalna, nie należy jej zaakceptować

Zalety i wady metody NPV

Głównymi zaletami metody NPV jest uwzględnianie zmiennej wartości pieniądza w czasie i wyrażenie korzyści netto przepływem pieniężnym netto. Pozostałe ważne zalety tej metody obejmują ocenę opłacalności projektu w ciągu jego całkowitego ekonomicznego okresu życia, możliwość stworzenia obiektywnego kryterium opłacalności, brak wrażliwości na rodzaj inwestycji, czyli możność oceny form z konwencjonalnymi i niekonwencjonalnymi przepływami netto. Istotne jest również to, iż posługując się tą metodą możliwa jest wycena kilku projektów jednocześnie.

Do głównych wad metody NPV należy zaliczyć problematyczność wyboru odpowiedniego poziomu stopy dyskontowej, stały poziom rentowności ocenianych inwestycji, a także równoważność stopy dyskontowej i stopy kapitalizacji wykorzystywanej do reinwestycji dodatnich przepływów pieniężnych netto.

Metoda IRR

Metoda IRR – Internal rate of Return - metoda wewnętrznej stopy zwrotu. Istnieje kilka najważniejszych interpretacji ekonomicznych tej metody. Pierwsza interpretacja stanowi bezwzględną ocenę opłacalności w oparciu o algorytm dla wszystkich dostarczycieli kapitału i wyraża zwrot z kapitału całkowitego, może także z punktu widzenia właścicielskiego, przedstawiać stopę zwrotu z kapitału własnego. Druga interpretacja oparta jest na fundamentalnej zasadzie finansów, zgodnie z którą, zainwestowany kapitał powinien generować wyższą stopę zwrotu, niż koszt po jakim jest on pozyskiwany.

Wewnętrzna stopa zwrotu umożliwia zbudowanie obiektywnego kryterium decyzyjnego umożliwiającego podjęcie bezwzględnej decyzji inwestycyjnej. Inwestycja jest opłacalna, gdy stopa zwrotu z kapitału zaangażowanego w daną inwestycję jest wyższa niż graniczna wymagana stopa zwrotu kgr.

gdzie: NPC – przepływy pieniężne netto, IRR – wewnętrzna stopa zwrotu

Założenia metody:

Do założeń modelu należy niezmienność rentowności inwestycji w całym okresie jej życia. Ważnym elementem metody jest również, reinwestowanie dodatnich NCF według stopy reinwestycji krei tożsamej z IRR. Istotną charakterystyką jest typowość inwestycji, co równoznaczne jest z pierwszym przepływem pieniężnym ujemny, któremu w okresie funkcjonowania towarzyszą dodatnie przepływy, będące zwrotem zainwestowanych kapitałów.

Przy ocenie inwestycji nietypowych za pomocą metody IRR możliwe są dwa przypadki - inwestycja może nie mieć żadnej IRR, bądź może mieć ich wiele. W przypadku, występowania więcej nić jednej wartości IRR, metoda ta nie nadaje się do bezpośredniego zastosowania jako sposób bezwzględnej oceny opłacalności inwestycji.

Przy czym, kryterium decyzyjne:

kgr < IRR - inwestycję można zaakceptować, gdyż jest opłacalna

kgr = IRR - inwestycja jest neutralna, można ją zaakceptować gdyż jest opłacalna

kgr > IRR - inwestycja jest nieopłacalna i należy ją odrzucić

Zalety i wady metody IRR

Do głównych zalet należy zaliczyć wyrażenie korzyści netto poprzez przepływ pieniężny, łatwość interpretacji metody, a także dodatkowy efekt psychologiczny związany z preferowaniem mierników opłacalności wyrażonych procentowo. Istotnymi zaletami metody IRR jest także możliwość określenia granicznej stopy zwrotu, która może być bezpośrednio porównywana z kosztem kapitału, występowanie obiektywnego kryterium decyzyjnego, a także możliwość stosowania do szacowania bezwzględnej oceny opłacalności inwestycji w przypadku, gdy nie jest jeszcze znana stopa dyskonta.

Głównymi wadami metody IRR jest założenie tożsamości stopy reinwestycji dodatnich NCF z obliczonym IRR, kryterium stałej rentowności przez cały okres inwestycji, a także brak możliwości bezpośredniego jej wykorzystania do bezwzględnej oceny opłacalności inwestycji nietypowych.

Bibliografia:

W. F. Samuelson, S. G. Marks, „Ekonomia Menedżerska”, Warszawa, 2009.

H. Johnson, „Ocena projektów inwestycyjnych. Maksymalizacja wartości przedsiębiorstwa”, 2006.

H. R. Varian „Mikroekonomia. Kurs średni. Ujęcie nowoczesne”, 2012.

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Vaillant Sp. z o.o.

Producent kompletnych rozwiązań systemów grzewczych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »