| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rozliczenie roczne PIT za 2010 r.

Rozliczenie roczne PIT za 2010 r.

Dokonując rozliczenia rocznego podatku dochodowego od osób fizycznych, należy ustalić, które przychody podlegają rozliczeniu w zeznaniu rocznym. Część świadczeń nie jest przychodem opodatkowanym, część korzysta ze zwolnienia od podatku, istnieje też grupa świadczeń, które podlegają opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym i nie należy ich wykazywać w zeznaniu rocznym. To podatnik musi prawidłowo określić, które świadczenia faktycznie podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym. Wypełniając sam formularz, unikajmy podstawowych błędów, tj.: podajmy prawidłowy NIP, zaznaczmy odpowiedni kwadrat dotyczący sposobu rozliczenia, podajmy cel złożenia formularza (złożenie zeznania czy korekta), przyporządkujmy przychody do odpowiednich źródeł przychodów, dokonajmy odpowiednich zaokrągleń podstawy opodatkowania i podatku, podpiszmy zeznanie. Ważne jest dokonywanie prawidłowych podsumowań pozycji i innych działań matematycznych. Zeznanie za 2010 r. składamy do 2 maja 2011 r. (30 kwietnia 2010 r. przypada w sobotę). Za datę złożenia zeznania nadesłanego pocztą uważa się datę stempla pocztowego. Pamiętajmy, że nie ma już wątpliwości, że zeznanie roczne może za nas podpisać prawidłowo umocowany pełnomocnik.

Wydatki niepodlegające limitom

Za wydatki niepodlegające limitom, których poniesienie uprawnia do odliczenia od dochodu, ustawa uznaje wydatki na:

• adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

• przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

• zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego,

• zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

• odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym,

• odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,

• opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa1,

• opłacenie tłumacza języka migowego,

• kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia,

• odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

• osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,

• osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż karetka,

• odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

– na turnusie rehabilitacyjnym,

– w zakładach, o których mowa w pkt 6,

– na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia.

PRZYKŁAD

Podatnik, który ma na utrzymaniu dziecko niepełnosprawne, poniósł wydatek w kwocie 1200 zł na kolonie dla tego dziecka. Kolonie podatnik sfinansował z własnych środków. Może on odliczyć je w całości od własnego dochodu.

Wysokość wydatków niepodlegających limitowi ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie będą to np. faktury, paragony, przelewy, dowody kasowe itp.

Wydatki podlegające limitowi

Istnieje pewna grupa wydatków rehabilitacyjnych, która podlega limitowi. Są to wydatki na:

• opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

• utrzymanie przez osoby niewidome, o których mowa powyżej, psa przewodnika,

• używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, na potrzeby związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Z tytułu powyższych wydatków podatnik odliczy w roku podatkowym nie więcej niż kwotę 2280 zł, niezależnie od faktycznie poniesionych wydatków. Wymienione wydatki limitowane nie muszą być udokumentowane.

Przy odliczeniu wydatków związanych z używaniem samochodu nie jest istotne, czy podatnik dokonujący odliczenia posiada uprawnienia do kierowania pojazdem. Jeżeli dwóch podatników jest w stanie wykazać, że używają tego samego samochodu na potrzeby dojazdów na zabiegi rehabilitacyjne dwóch różnych osób niepełnosprawnych, to mogą wykazać niezależnie od siebie odliczenie z tego tytułu.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Rodzewicz Kudlicki & Rodzewicz

Kancelaria Adwokacka

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »