Incoterms 2020

• Historia Incoterms i zmiany 2020
• Podział ze względu na odpowiedzialność i ryzyko
• Najczęściej stosowane reguły Incoterms

Trzeba jednak pamiętać, że przy ich zawieraniu należy szczególną uwagę zwrócić na podanie odpowiedniej wersji (Incoterms 2000/Incoterms 2010/Incoterms 2020), ponieważ znacznie się od siebie różnią. Chociaż dopuszczalne jest stosowanie się do każdej z nich, to Międzynarodowa Izba Handlowa zaleca korzystanie z najnowszej wersji - Incoterms 2020.

Historia Incoterms i zmiany 2020

Historia reguł Incoterms sięga roku 1923, kiedy to Międzynarodowa Izba Handlowa wydała pierwszą opinię dotyczącą handlu międzynarodowego, obowiązującą w 13 krajach. Na przestrzeni lat przeprowadzano kolejne reformy i badania, a reguły zaczęły obowiązywać dla kolejnych krajów. Aktualnie Incoterms stosuje się na całym świecie.

1 stycznia 2020 r. weszła w życie ich najnowsza wersja. Nowelizacje z roku 2020 mają jeszcze bardziej uprosić i polepszyć handel międzynarodowy, co więcej stały się bardziej przejrzyste i precyzyjne zarówno dla kupującego, jak i sprzedającego. To właśnie w najnowszym zbiorze Incoterms warunki DAT zostały zastąpione DPU (Delivery At Place Unloaded), co ma na celu doprecyzowanie treści reguły - miejscem dostarczenia ładunku może być lotnisko, magazyn, droga lub plac kontenerowy, a nie tylko mylnie rozumiany terminal. Zmianie uległa także reguła CIF (nowy poziom ochrony ubezpieczeniowej), a także nastąpiła modyfikacja FCA - od teraz obowiązkiem sprzedawcy jest przekazanie towarów przewoźnikowi kupującego w ustalonej lokalizacji, a sprzedawca musi także przygotować towary do eksportu.

Polecamy: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ!

Polecamy: INFORLEX Biznes

Podział ze względu na odpowiedzialność i ryzyko

Reguły Incoterms zostały podzielone na 4 grupy:

· E (EXW) - sprzedawca nie ponosi ryzyka i kosztów załadunku

· F (FCA, FAS, FOB) - sprzedawca nie pokrywa kosztów transportu i ubezpieczenia

· C (CFR, CIF, CPT, CIF) - sprzedawca odpowiada za odprawę celną eksportową, wszystkie koszty po załadunku ponosi kupujący

· D (DAP, DPU, DDP) - sprzedawca dostarcza towar pod ustalony adres

Najczęściej stosowane reguły Incoterms

1. FOB (Free On Board - dostarczony na statek)

Sprzedawca: pokrywa wszystkie koszty dowozu ładunku do portu wyjściowego, odprawy celnej oraz koszty portowe.

Kupujący: przejmuje całą odpowiedzialność, gdy towary znajdą się na statku, pokrywa koszty transportu.

2. CIF (Cost, Insurance And Freight - koszt, ubezpieczenie i fracht)

Sprzedawca: płaci za wszystkie koszty aż do portu docelowego (koszty ubezpieczenia, koszty transportu, koszty dowozu ładunku do portu wyjściowego, odprawy celnej oraz koszty portowe).

Kupujący: przejmuje całą odpowiedzialność, gdy towary znajdą się na statku.

3. EXW (Ex Works - z zakładu)

Sprzedawca: zapewnia dostęp do towarów, nie ponosi żadnych kosztów odprawy celnej eksportowej lub transportu.

Kupujący: ponosi koszty związane z organizacją transportu i ubezpieczenia.

4. DAP (Delivered At Place - dostarczone do miejsca)

Sprzedawca: pokrywa wszystkie koszty transportu "od drzwi do drzwi", czyli miejsca wyjazdu towaru po dostarczenie go do punktu wskazanego przez importera.

Kupujący: pokrywa koszty odprawy celnej i cła.