REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Zagraniczny VAT naliczony i należny - kiedy przychód, kiedy koszt uzyskania przychodu

Dziennik Gazeta Prawna
Największy polski dziennik prawno-gospodarczy
Zagraniczny VAT naliczony i należny - kiedy przychód, kiedy koszt uzyskania przychodu
Zagraniczny VAT naliczony i należny - kiedy przychód, kiedy koszt uzyskania przychodu

REKLAMA

REKLAMA

Polskie organy podatkowej uważają, że zagraniczny podatek VAT należny jest przychodem, a naliczony kosztem. Sądy orzekają odwrotnie, że nie jest przychodem, a kosztem tylko wtedy, gdy się go nie odzyska. Spory o to trwają od kilku lat i dotyczą każdego polskiego przedsiębiorcy, który działa za granicą i wystawia faktury z tamtejszym podatkiem należnym (np. niemieckim, szwedzkim) oraz otrzymuje dokumenty z wykazanym na nich podatkiem naliczonym.

Podatek dochodowy od podatku VAT

Problem wynika z różnego rozumienia, czym jest zagraniczna danina. Urzędnicy stoją na stanowisku, że niemiecki, szwedzki czy fiński podatek od wartości dodanej nie jest tym samym, co polska danina. I to mimo ich identycznej konstrukcji i źródła, czyli unijnej dyrektywy.

Autopromocja

Fiskus wskazuje na art. 2 pkt 11 ustawy o VAT, z którego wynika, że podatek od wartości dodanej to każda danina nakładana w państwie członkowskim poza polskim podatkiem od towarów i usług. Nie są więc tym samym – twierdzą organy podatkowe, na co wskazuje m.in. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 11 maja 2016 r., nr IBPB-1-2/4510-284/16/MS.

Pytanie zadała firma zajmująca się sprzedażą dywanów i chodników. Niezależnie od tego świadczyła też usługi budowlano-remontowe w Niemczech i wystawiała tamtejszym konsumentom faktury z 19-proc. niemieckim VAT. Wpłacała go do tamtejszej skarbówki. Sądziła, że zagraniczna danina nie będzie jej przychodem w Polsce. Powołała się na art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT, zgodnie z który przychodem nie jest należny podatek od towarów i usług. Firma uważała, że dotyczy to także zagranicznego VAT, bo w praktyce jest on tym samym, co polska danina.

Dyrektor katowickiej izby skarbowej był innego zdania. Stwierdził, że sama ustawa o VAT rozróżnia oba podatki: od towarów i usług i od wartości dodanej. Niemiecka danina jest więc przychodem – uznał.

Inny wniosek płynie z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 stycznia 2016 r. (sygn. akt I SA/Gd 1161/15, nieprawomocny). Sąd orzekł, że fiński VAT zapłacony przez polską firmę za granicą nie jest przychodem.

Dalszy ciąg materiału pod wideo

Powołał się przy tym na wyrok NSA z 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1545/11). Sąd kasacyjny wyjaśnił, że podatek od wartości dodanej oraz polski podatek od towarów i usług są w praktyce tym samym, a rozróżnienie obu danin w ustawie o VAT ma tylko charakter porządkujący i fiskus nie powinien wyciągać z niego zbyt daleko idących wniosków.

Identyczne argumenty przywołał gdański WSA w wyroku z 4 czerwca 2016 r. (sygn. akt I SA/Gd 86/16, również nieprawomocny). Chodziło o budowlańca, który płacił VAT w Szwecji.

Polecamy: Klauzula przeciw unikaniu opodatkowania – praktyczny poradnik

Polecamy: Jednolity Plik Kontrolny – praktyczny poradnik (książka)

Gra o koszty

Spór toczy się także o możliwość zaliczania zagranicznego podatku należnego do polskich kosztów uzyskania przychodów. W tym wypadku argumentacja przedsiębiorców się odwraca – twierdzą, że polski i zagraniczny VAT nie są tym samym (skoro rozróżnia je sama ustawa) i w związku z tym nie ma przeszkód do zaliczania tego drugiego do kosztów.

Fiskus zgadza się z taką argumentacją. Potwierdzają to m.in. interpretacje: dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 28 stycznia 2016 r. (nr ITPB1/4511-1167/15/JC) i dyrektora IS w Katowicach z 23 listopada 2015 r. (nr IBPB-1-2/4510-658/15/JW).

W tej drugiej fiskus zgodził się na zaliczenie niemieckiego podatku do kosztów, mimo starań polskiego przedsiębiorcy o jego zwrot w ramach procedury VAT – Refund. Jeśli podatnik odzyska tę kwotę, to będzie musiał zaliczyć ją do przychodów, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT – stwierdził dyrektor katowickiej izby.

Sądy są innego zdania. We wspomnianym już wyroku z 5 stycznia 2016 r. gdański WSA orzekł, że skoro zagraniczny i polski VAT są w praktyce tym samym, to niemiecka, szwedzka czy fińska danina nie mogą być kosztem tak długo, jak długo podatnik ma możliwość jej odzyskania za granicą. To oznacza, że kwoty wynikające z faktur potwierdzających zakupy na terenie UE powinny być zaliczane do kosztów podatkowych wyłącznie w kwocie netto, a przedsiębiorcy, którzy zrezygnowaliby z procedury VAT-Refund, w ogóle tracą prawo do potrącenia daniny.

Rację mają sądy

– Niewątpliwie pod tym względem korzystniejsze dla przedsiębiorców wydaje się stanowisko fiskusa – komentuje Piotr Baraniak, ekspert z kancelarii Ożóg Tomczykowski. Uważa jednak, że rację ma sąd.

– W art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT jest mowa ogólnie o podatku od towarów i usług, bez zastrzeżenia, że chodzi jedynie o podatek wskazany w ustawie o VAT. Istotna jest bowiem konstrukcja tego podatku, a nie jego nazwa. Nie ma żadnych wątpliwości, że polski VAT to podatek od wartości dodanej przewidziany w unijnej dyrektywie. Brak jest też odrębnej jego definicji w ustawie o CIT – zwraca uwagę ekspert.

Autopromocja

Dodaje, że za wykładnią sądów przemawia jeszcze jeden argument. – W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że przychodem mogą być jedynie przysporzenia o charakterze trwałym. Jeśli więc wiadomo, że część otrzymanej ceny stanowi VAT, który musi zostać wpłacony do zagranicznego urzędu skarbowego, to nie można twierdzić, iż jest to definitywne przysporzenie po stronie przedsiębiorcy – wskazuje Piotr Baraniak.


Co zwrotne, nie jest kosztem

Konrad Medoliński konsultant w MDDP

Podatnik nie może automatycznie uznać unijnego podatku od wartości dodanej za koszt uzyskania przychodu. Zastosowanie znajdą tutaj zasady ogólne zaliczania wydatków do kosztów podatkowych, zgodnie z którymi dany wydatek może zostać potrącony, o ile został poniesiony w sposób definitywny, czyli bezzwrotny. Tym samym dopóki podatnik ma możliwość uzyskania zwrotu podatku, nie powinien kwalifikować go do kosztów uzyskania przychodu. Dopiero gdy zostanie pozbawiony takiej możliwości albo wyczerpie wszelkie sposoby ubiegania się o jego zwrot, będzie mógł zaliczyć podatek od wartości dodanej do kosztów. Stanowisko organów podatkowych w tym zakresie uległo złagodzeniu i dopuszczają one możliwość zaliczenia do kosztów unijnego podatku od wartości dodanej, niezależnie od tego , czy podatnik wyczerpał wszystkie możliwości uzyskania jego zwrotu. Stanowisko to, mimo że jest korzystne dla podatników, pomija jednak ogólne zasady zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów. ©?

Mariusz Szulc

 mariusz.szulc@infor.pl

Autopromocja

REKLAMA

Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie - zapraszamy do subskrybcji naszego newslettera
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code
    Podatek PIT - część 2
    certificate
    Jak zdobyć Certyfikat:
    • Czytaj artykuły
    • Rozwiązuj testy
    • Zdobądź certyfikat
    1/10
    Zeznanie PIT-37 za 2022 r. można złożyć w terminie do:
    30 kwietnia 2023 r. (niedziela)
    2 maja 2023 r. (wtorek)
    4 maja 2023 r. (czwartek)
    29 kwietnia 2023 r. (sobota)
    Następne
    Księgowość
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Dlaczego gospodarka strefy euro słabnie wobec USA od czasu wprowadzenia waluty euro?

    W ciągu 25 lat od wprowadzenia euro przewaga gospodarcza Stanów Zjednoczonych nad strefą euro zwiększyła się niemal trzykrotnie. W 1999 r. roku, kiedy wprowadzono walutę euro, gospodarka USA była o 11% większa niż gospodarka strefy euro pod względem parytetu siły nabywczej. Od tego czasu różnica ta wzrosła do 30% - piszą eksperci Allianz Trade w obszernym opracowaniu Allianz Research: „Europa wydaje się pozostawać w tyle za Stanami Zjednoczonymi na wielu frontach” w lutym 2024 r.

    Masz czteroletnie obligacje skarbowe indeksowane inflacją? Opłaca się teraz sprzedać i kupić nowe takie same

    Czteroletnie obligacje indeksowane inflacją otrzymają w marcu 2024 r. oprocentowanie niższe niż Ministerstwo Finansów oferuje za nowe papiery tego samego typu. Ze strony inwestorów racjonalnym działaniem byłoby umorzenie starszych serii i zakup nowych papierów. Konwersja może dotyczyć papierów o wartości około…  84 mld zł. Tak radzi w komentarzu z 23 lutego 2024 r. Emil Szweda z Obligacje.pl,

    Zakup startupu - jak nie kupić kota w worku? Kluczowe: due dilligence. Poradnik dla inwestora

    Akwizycja firmy jest inwestycją, która ma się opłacać. To oczywiste twierdzenie staje się jeszcze bardziej prawdziwe w przypadku nabycia startupu, który kupuje się po to, by rozwijać biznes z pomysłem, mający duży potencjał. Zakup startupu zazwyczaj jest łatwiejszy niż założenie firmy od zera, szczególnie takiej, która ma się okazać jednorożcem w świecie biznesu. Jednak podjęcie takiego kroku jest obarczone sporym ryzykiem. Aż 9 na 10 nowo tworzonych startupów upada, z czego 20 proc. kończy działalność w ciągu pierwszego roku, a kolejne 50 proc. nie utrzymuje się na rynku dłużej niż 5 lat [Źródło: Startup Genome]. Można dyskutować z tymi statystykami, ale jeżeli nawet są prawdziwie tylko w połowie, to i tak wskazują na pewne negatywne zjawisko. Ryzyka biznesowego przy zakupie startupu nie da się zupełnie wyeliminować, ale można zadbać o to, by ograniczyć je do minimum. 

    Żądanie zmniejszenia kary umownej – sąd nie może sam z urzędu podejmować się miarkowania. Orzeczenie Sądu Najwyższego

    Występując o zmniejszenie kary umownej dłużnik jest zobligowany wskazać, do jakiej wysokości zmniejszenia żąda. Wyinterpretować to może również sąd, pod warunkiem, że taką możliwość daje całokształt działań procesowych dłużnika. Sąd nie może sam z urzędu podejmować się miarkowania, jeśli z działań strony nie wynika chęć zgłoszenia żądania o to - orzekł w wyroku z 16 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy (sygn. akt II CSKP 578/22).

    Przekształcenie, połączenie, wniesienie aportu a możliwość stosowania estońskiego CIT

    Estoński CIT staje się coraz bardziej popularną formą opodatkowania spółek. Warto jednak wskazać, że wiąże się z nią szereg ograniczeń i warunków, jakie musi spełnić spółka, aby móc korzystać z dobrodziejstw estońskiego CIT.

    MF: Kasowy PIT od 2025 roku. Niedługo pojawi się projekt

    W Ministerstwie Finansów toczą się już prace nad projektem nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dot. wdrożenia w polskim systemie podatkowym kasowego PIT. W najbliższych dniach projekt ten ma zostać wpisany do wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów. Takie informacje przekazał 22 lutego 2024 r. w Sejmie wiceminister finansów Jarosław Neneman. Ale te nowe przepisy wejdą w życie nie wcześniej niż od 2025 roku.

    Jakie są kary za wykroczenia i przestępstwa skarbowe?

    Jakie są kary za wykroczenia i przestępstwa skarbowe w 2024 roku? Od czego zależy wysokość kary?

    Składka zdrowotna na ryczałcie - progi przychodów w 2024 roku

    O wysokości składki zdrowotnej dla podatników na ryczałcie decydują progi osiąganych przychodów oraz wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. Jak prawidłowo obliczyć składkę zdrowotną dla ryczałtu w 2024 roku?

    Ulga dla seniorów przed otrzymaniem emerytury - co mówi prawo?

    Czy seniorzy mogą korzystać z ulgi podatkowej w PIT przed otrzymaniem emerytury, mimo osiągnięcia wieku emerytalnego? Chodzi o zwolnienie w podatku dochodowym nazywane „ulgą dla pracujących seniorów”.

    Niestaranny pracodawca zapłaci podatek za oszustwo pracownika. Wyrok TSUE nie usuwa wszystkich wątpliwości i nie daje wytycznych

    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 30 stycznia 2024 r. orzekł, że pracownik wykorzystujący dane swego pracodawcy do wystawiania fałszywych faktur jest zobowiązany do zapłaty wskazanej w nich kwoty podatku  Ale takie konsekwencje powinny dotknąć pracownika pod warunkiem, że pracodawca (podatnik VAT) dochował należytej staranności, rozsądnie wymaganej w celu kontrolowania działań swojego pracownika. Jeżeli pracodawca takiej staranności nie dochował, to poniesie konsekwencje sam i będzie musiał zapłacić podatek.

    REKLAMA