Kategorie

CIT - przychody

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Faktoring szeroko występuje w obrocie gospodarczym, jednak w dalszym ciągu sposób rozliczania przychodów i kosztów podatkowych budzi wątpliwości nie tylko podatników, ale i organów podatkowych i sądów, które prezentują różne stanowiska. Poniżej przedstawimy sposób rozliczenia w CIT faktoringu pełnego (tj. kiedy to faktor - np. bank - ponosi ryzyko niewypłacalności kontrahenta).
Podział majątku likwidowanej spółki pomiędzy jej wspólników jest czynnością o innym charakterze niż regulowanie zobowiązań. Tym samym, do takiej czynności, nie znajdą zastosowania przepisy, nakazujące rozpoznanie przychodu w przypadku regulowania zobowiązań przez wykonanie świadczenia niepieniężnego.
Podatnicy CIT są co do zasady opodatkowani 19% stawką podatku, jednak w określonych sytuacjach, po spełnieniu określonych warunków, mogą skorzystać z preferencji w postaci 9% stawki. Obniżona stawka CIT nie odnosi się do wszystkich podatników z uwagi na szereg kryteriów decydujących o jej zastosowaniu.
Kluczowym elementem nieodpłatnego świadczenia jest brak jego ekwiwalentności – tj. brak wymogu wzajemnego świadczenia. Gdy przekazanie składników majątkowych innemu podmiotowi (np. usługodawcy) do używania następuje pod warunkiem świadczenia wzajemnego (np. obniżki ceny za usługę), to nie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem i przychodem z nieodpłatnego świadczenia. Środki trwałe przekazane na rzecz innego podmiotu, w celu uzyskania świadczenia, które przyczynia się do uzyskania przychodu, bądź jego zabezpieczenia mogą dalej podlegać amortyzacji, mimo, że podmiot, który wlicza w koszty podatkowe odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych nie korzysta z nich w sposób „fizyczny”.
Przepisy dopuszczają możliwość likwidacji spółki z o.o. bez spłacenia wszystkich jej zobowiązań. Wykreślenie spółki z o.o. z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie skutkuje wygaśnięciem tych zobowiązań. Dlatego w takiej sytuacji nie dojdzie po stronie spółki do powstania przychodu z tytułu umorzonych zobowiązań, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT. Tym bardziej, że wykreślona z rejestru spółka nie może być podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Zawarcie nieodpłatnej umowy ustanowienia służebności przesyłu, nie stanowi dla przedsiębiorstwa nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, określonych w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Tak uznał WSA w Warszawie w wyroku z 13 marca 2020 r. (sygn. I SA/Wa 1095/19).
Nieodpłatne delegowanie przez akcjonariusza swoich pracowników do spółki zależnej celem przeprowadzenia w niej czynności kontrolnych nie powoduje powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Takie stanowisko potwierdził NSA, który nie dopatrzył się nieodpłatnego świadczenia, ponieważ praca pracownika spółki matki była wykonywana w ramach uprawnień nadzorczych oraz kontrolnych.
Ustawodawca nie precyzuje w ustawie o CIT, jaka jest siła dowodowa ewidencji rachunkowej dla celów ustalenia dochodu (straty) podatnika. W art. 9 ust. 1 mowa jest tylko, że księgi rachunkowe mają być prowadzone w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.
Dla usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych za datę powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
14 maja 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych. Projekt ten przewiduje m.in. wprowadzenie do podatków dochodowych (PIT i CIT) ulgi na złe długi na wzór ulgi obowiązującej już w zakresie VAT. Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2020 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł 8 stycznia 2019 r., że podmioty, które nie posiadają w Polsce siedziby lub zakładu (oddziału), a świadczą na rzecz polskiej spółki usługi niematerialne poza granicami Polski, obciąża ograniczony obowiązek podatkowy w CIT. Spółka wypłacając zagranicznym kontrahentom wynagrodzenie za tego rodzaju usługi zobowiązana jest do potrącenia podatku u źródła.
Jeśli spółka udziela licencji na korzystanie ze znaków towarowych, które zostały przez nią wytworzone we własnym zakresie, to przychody uzyskane z tego tytułu nie są zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych, należy je kwalifikować jako przychody z innych źródeł.
Przychody uzyskiwane ze sprzedaży praw autorskich do tworzonych przez podatnika utworów, np. przychody ze sprzedaży tworzonych przez podatnika programów komputerowych, nie powinny być wykazywane jako przychody z zysków kapitałowych, tylko jako przychody z innych źródeł przychodów.
Od 2019 roku mali podatnicy oraz rozpoczynający działalność gospodarczą mogą korzystać z nowej, obniżonej do wysokości 9% stawki podatku CIT. Ustawa w tej sprawie już została opublikowana w Dzienniku Ustaw z dniem 19 listopada 2018 r.
Jeżeli dojdzie do udzielenia poręczenia bez wynagrodzenia, wówczas podmiot otrzymujący nieodpłatne świadczenie, ma obowiązek rozpoznać przychód. Mimo że poręczenie, jak wyjaśnia ekspert Grant Thornton, może być udzielone na dłuższy okres, przychód należy rozpoznać jednorazowo, w momencie udzielenia poręczenia.
Znamy już limit przychodów pozwalający na uznanie podatnika za „małego” w podatku dochodowym od osób prawnych w 2019 r. Małym podatnikiem CIT będzie podmiot, u którego wartość sprzedaży, wraz z kwotą podatku VAT, nie przekroczy w 2018 r. kwoty 5 135 000 zł. Jednocześnie warto zwrócić uwagę, że ustawodawca przygotował projekt zmian w zakresie tego limitu, który miałby wejść w życie już na początku 2019 r.
Obecnie obowiązująca ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o PDOP), pomimo niesłabnącego zainteresowania walutami wirtualnymi, w dalszym ciągu nie zawiera wyrażonych wprost zasad opodatkowania tej sfery aktywności podatników. Są oni zmuszeni opierać swoje działania na interpretacji przepisów dokonywanej przez organy podatkowe. Może to jednak ulec zmianie w najbliższej przyszłości.
W myśl art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Jednocześnie należy mieć na względzie, iż wypłata dywidendy, jest obojętna podatkowo, bowiem jest jedynie realizacją ustawowego prawa udziałowca (akcjonariusza) do partycypacji w zysku spółki wypłacającej i nie wykazuje żadnego związku z jej przychodami podatkowymi. Nadto na gruncie ustawy o CIT podatkowe różnice kursowe mogą powstać m.in. na zobowiązaniach oraz na własnych środkach pieniężnych.
Ministerstwo Finansów chce zmienić zasady szacowania przychodu, gdy sprzedający np. nieruchomość lub samochód zaniży ich cenę. Taki wniosek wynika z konsultowanych obecnie dwóch projektów: nowej ordynacji podatkowej i przepisów ją wprowadzających. Obie ustawy mają wejść w życie od początku 2020 r. Resort zapewnia, że poprawki są czysto redakcyjne, ale niektórzy eksperci uważają inaczej.
Polska spółka należąca do międzynarodowej grupy kapitałowej używająca rozpoznawalnego logo centrali uzyskuje z tego tytułu przychód podatkowy z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia, podlegający opodatkowaniu.
Celem umowy nowacji, uregulowanej w art. 506 kodeksu cywilnego, zawartej pomiędzy wierzycielem i dłużnikiem jest umorzenie trwającego pomiędzy stronami zobowiązania oraz spełnienie w jego miejsce innego lub tego samego świadczenia w oparciu o odmienną podstawę prawną. Warto podkreślić, że na skutek zmiany podstawy prawnej charakter świadczenia pozostaje niezmienny. Istotą instytucji nowacji nie jest zmiana pierwotnej umowy, lecz zaciągnięcie nowego zobowiązania w celu umorzenia poprzedniego zobowiązania.
„Spółka postępuje prawidłowo rozpoznając przychód z tytułu sprzedaży Voucherów, Karnetów lub Subskrypcji w momencie ich wykorzystania przez użytkownika lub, w przypadku niewykorzystania, w momencie upływu terminu ich ważności.” Takie stanowisko przyjął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej Dyrektor KIS) w indywidualnej interpretacji podatkowej z 2 lipca 2018 roku dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).
Jeżeli w miejsce świadczenia wynikającego z umowy depozytu nieprawidłowego zostanie spełnione świadczenie zastępcze (datio in solutium) o charakterze niepieniężnym lub pieniężnym, nie mamy do czynienia z modyfikacją podstawowego stosunku zobowiązaniowego, a w konsekwencji z powstaniem przychodu zarówno po stronie deponenta, jak i depozytariusza.
W trakcie likwidacji spółki należy przede wszystkim zadbać o to, aby wszelkie zobowiązania jakie spółka posiada względem swoich wierzycieli zostały uregulowane. Może się jednak zdarzyć, że majątek likwidowanej spółki nie wystarcza na pokrycie jej zobowiązań. W takim przypadku wartość niespłaconych zobowiązań, które pozostaną w spółce na dzień zakończenia jej likwidacji i wykreślenia jej z KRS nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Obniżenie kapitału zakładowego w trybie tzw. procedury dobrowolnego umorzenia udziałów bez wynagrodzenia nie spowoduje powstania przychodu po stronie spółki, w rozumieniu przepisów ustawy o CIT, a w konsekwencji transakcja ta pozostanie bez wpływu na dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem ustawy o CIT.
Sprzedaż lub zamiana walut wirtualnych (kryptowalut) takich jak: bitcoin, litecoin, ether i innych staje się coraz bardziej powszechna. Jednak w naszym systemie podatkowym nie ma jeszcze precyzyjnych regulacji w tym zakresie. Brakuje także jednolitego orzecznictwa sądów administracyjnych i utrwalonej praktyki organów podatkowych odnośnie opodatkowania takich transakcji.
W ustawie CIT, począwszy od 1 stycznia 2018 r., mamy do czynienia z rozdziałem przychodów na przychody z zysków kapitałowych i pozostałe przychody z działalności. Tym samym podatnik uzyskujący przychody z obu tych źródeł jest zobowiązany przyporządkować im również koszty. Wydawało się, jak zauważa ekspert Grant Thornton, że przepisy są jasne, ale im dłużej obowiązują tym więcej pojawia się wątpliwości o prawidłowość rozliczeń podatkowych.
Nabycie przez spółkę udziałów wspólnika bez wynagrodzenia lub po cenie niższej niż wartość rynkowa, w celu ich umorzenia nie jest świadczeniem nieodpłatnym i jest zdarzeniem neutralnym podatkowo na gruncie ustawy o CIT.
Powodem powstawania różnic kursowych od środków własnych są zmieniające się kursy walut, po których przedsiębiorcy przeliczają wszelkie wpływy i wypływy posiadanej waluty. Różnice kursowe czasem są przychodem, a czasem kosztem w podatku dochodowym.
Jeżeli wspólnik spółki z o.o. w ramach zobowiązania wynikającego z umowy spółki, opartego na art. 159 i art. 176 § 1 Kodeksu spółek handlowych, świadczy na jej rzecz dodatkowe usługi (powtarzające się świadczenia niepieniężne) bez wynagrodzenia, to spółka ta otrzymuje w ten sposób nieodpłatnie świadczenia podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Z początkiem tego roku weszły w życie znowelizowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące kwestii wniesienia do spółki lub spółdzielni wkładu pieniężnego. W związku z czym pojawiły się wątpliwości, czy zgodnie z obecnym brzemieniem przepisów wniesienie wkładu pieniężnego do spółki lub spółdzielni powoduje powstania po stronie podmiotu wnoszącego przychodu.
Moment powstania przychodu przy świadczoniu usług szkoleniowych zależy od tego, na jakich zasadach pobierane jest wynagrodzenie. I tak, jeśli kwota wynagrodzenia opłacona jest z góry, przychód powstaje w dniu uregulowania należności. W przypadku płatności dokonywanych po wykonaniu usługi przychód powinien powstać w dniu wykonania usługi. W obu przypadkach założono, że faktura została wystawiona po wykonaniu usługi lub otrzymaniu płatności.
Dochód z udziału w zyskach osób prawnych jest pojęciem zawierającym w swej treści wszelkie dochody, jakie powstają w następstwie posiadania przez podatnika prawa do udziału w zyskach osoby prawnej. Dochód powinien wynikać z faktu posiadania przez podatnika udziałów w innej spółce.
Od 1 stycznia 2018 roku obowiązują nowe przepisy ustawy o CIT. Dziś pierwszy artykuł z cyklu. Wyjaśniamy w nim, w jaki sposób należy ustalić podstawę opodatkowania zgodnie z nowelizacją i jak zmieniły się zasady rozliczania straty.
Problem opodatkowania podatkiem dochodowym umów dożywocia zaprzątał głowy specjalistów prawa podatkowego od wielu lat. Skupiano się jednak przede wszystkim na sytuacji dożywotnika, który oddając nieruchomość otrzymywał przecież świadczenia wzajemne, wynikające z umowy dożywocia. Potencjalnie więc otrzymywał przychód. Kwestie te rozwiązał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt II FPS 4/14. Nie analizowano jednak sytuacji drugiej strony, którą co raz częściej, wobec rozwoju życia gospodarczego, są nie tylko najbliższe osoby fizyczne, ale także przedsiębiorcy, w tym spółki. Po ich stronie umowa dożywocia rodzi szereg praktycznych problemów podatkowych.
Opublikowane przez resort finansów „rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych za 2016” potwierdzają powszechnie znany stan katastrofy fiskalnej tego podatku oraz - oczywiście pozorny - stan bankructwa, w którym znajduje się nasza gospodarka: 30% podatników tego podatku ponosi „stratę”, czyli (jakoby) dokłada do interesu. Wartość tych strat wynosi aż 55,4 mld zł, czyli znacznie więcej niż ogół wpływów z tego podatku.
Odszkodowanie za wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu należy zakwalifikować jako pozostałe świadczenia. Wobec tego będzie ono przychodem podatkowym w dniu jego faktycznego otrzymania - wyjaśnił dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.
Brak jest racjonalnych podstaw, aby na gruncie art. 12 ust. 3c ustawy o CIT traktować świadczenie polegające na udzieleniu licencji wraz z nadzorem autorskim inaczej niż świadczenie usług. Przyjęcie takiego stanowiska byłoby bowiem: niezgodne z wykładnią językową tego pojęcia, wykładnią systemową wewnętrzną, w szczególności uwzględniającą art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, wykładnią systemową zewnętrzną, w szczególności uwzględniającą przepisy ustawy o prawach autorskich jak i przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
22 maja 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną, w której uznał za prawidłowe stanowisko spółki, zgodnie z którym wypłata zysku przez spółkę komandytową podatnikowi, pochodzącego z wypłaty zysku z innej spółki (przekształconej z sp. z o. o. na sp.k.) przed dniem jej przekształcenia w spółkę komandytową, nie stanowi przychodu podatkowego dla podatnika.
W przypadku dokonania konwersji wierzytelności na kapitał w formie niepieniężnej, wygaśnięcie zobowiązań dłużnika wobec wierzyciela następowałoby wskutek skumulowania w rękach jednego podmiotu praw przysługujących wierzycielowi i obowiązków dłużnika (czyli konfuzji). Do wygaśnięcia zobowiązań dochodziłoby z mocy samego prawa, a nie z mocy umowy między stronami.
Naczelny Sąd Administracyjny wydał w kwietniu 2017 roku wyrok, w którym wskazał, że ustanowienie służebności przesyłu bez obowiązku wypłaty wynagrodzenia z tego tytułu, nie może zostać uznane za przysporzenie zaliczane do katalogu przychodów z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Podatnicy, optymalizując koszty prowadzonej działalności, zamiast korzystać z odpłatnych programów komputerowych, pobierają darmowe otwarte oprogramowanie objęte licencją open source. Powyższe powoduje jednak wątpliwości, czy takie korzystanie z oprogramowania bez wynagrodzenia stanowi nieodpłatne świadczenie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Działający na rynku przedsiębiorcy niejednokrotnie borykają się z koniecznością sprzedaży określonych towarów za cenę nieodpowiadającą ich wartości (poniżej wartości). Sytuacje takie występują w przypadkach, gdy podatnikowi bardziej opłaca się sprzedać towar za pół darmo, niż długotrwale poszukiwać klienta chcącego nabyć go choćby za cenę rynkową, jednocześnie ponosząc koszty składowania produktów. Warto zatem zastanowić się, czy sprzedaż towaru w takich okolicznościach może wiązać się dla podatnika z ryzykiem podatkowym?
W ostatnim okresie organy podatkowe prezentują pogląd, że sprzedaż przez przedsiębiorcę strefowego odpadów powstających w procesie produkcyjnym, czyli sprzedaż złomu, jeżeli nie została wymieniona w zezwoleniu na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (SSE) nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podatnik w takim przypadku powinien zaliczyć przychody ze sprzedaży złomu do pozostałych przychodów uzyskiwanych poza działalnością wykonywaną w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia.
Kwota udzielonego „prerabatu” nie będzie stanowiła przychodu podatkowego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podatnik rozlicza „prerabat”, ujmując w kosztach podatkowych wydatki na zakup towaru w wysokości uwzględniającej kwotę udzielonego „prerabatu”.
Pełnienie funkcji reprezentacyjnych bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem niższym niż rynkowe nie rodzi po stronie spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT. Tak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 stycznia 2017 r., nr 2461-IBPB-1-1.4510.365.2016.1.MJ.
Jak na gruncie przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych należy określać moment powstania przychodu, który wynika z wystawionej noty obciążeniowej ujmującej karę umowną?
Nieodpłatne pełnienie funkcji prezesa zarządu nie skutkuje po stronie spółki zależnej powstaniem przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych świadczeń, jeśli pełniący tę funkcję uzyska w przyszłości świadczenie ekwiwalentne.
Aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie.
Do przeliczenia na złote korekty przychodu wyrażonego w walucie obcej w związku z wystawieniem faktury korygującej lub noty korygującej należy zastosować kurs, jaki został przyjęty do przeliczenia faktur pierwotnych.