Przekazanie towaru influencerom w zamian za reklamę – skutki podatkowe, koszty i przychody

Wnioskodawca w celu rozreklamowania swoich produktów zdecydował się na podjęcie współpracy z influcencerami. W ramach tej współpracy zamierza przekazywać swoje produkty w zamian za usługi reklamowe swojej marki m.in. w mediach społecznościowych. 

Koszty uzyskania przychodów

W odpowiedzi na powzięte wątpliwości  organ podatkowy wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako ustawa o CIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.  

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. 

Organ przywołał również ogólne zasady zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów.  Taki wydatek musi spełniać następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

To na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku i korzyści dla jego działalności z tytułu ponoszonych wydatków. Podatnik oceniając taki związek z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. 

Odnosząc się do stanu faktycznego organ podatkowy wskazał, że działalność wnioskodawcy opiera się na sprzedaży markowego obuwia. Influencerzy w zamian za otrzymane produkty zobowiązują się do świadczenia usług reklamowanych w swoich mediach społecznościowych. Taka forma reklamy jest jedną z najskuteczniejszych w obecnym czasie, co prowadzi do wniosku, że ponoszone wydatki są związane z działalnością wnioskodawcy i mogą przyczynić się w istotnym stopniu do osiągnięcia przez niego  przychodu. 
Podsumowując, wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczania przedmiotowych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów. 

Przychody

Z kolei odpowiadając na wątpliwości dotyczące przychodu, organ podatkowy wskazał, że zgodnie 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

1. otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
2. wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Z powyższego wynika, że otrzymanie nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia może skutkować powstaniem przychodu podatkowego. 

Organ podatkowy wskazał, że zachodzącą relacją gospodarczą pomiędzy wnioskodawcą, a influencerami jest transakcja barterowa. Istotą takiej umowy jest świadczenie wzajemne pomiędzy dwoma podmiotami. Podmioty świadczą na rzecz siebie określony rodzaj usług i towarów. W przypadku takich umów przychodem jest więc wartość należnych świadczeń wzajemnych, które zostały określone w umowie. 

Mateusz Chrzanowski, młodszy konsultant podatkowy - Taxeo Komorniczak i Wspólnicy sp.k.