Czy po oddaniu samochodu na złom trzeba płacić podatek od środków transportowych?

Podatek od środków transportowych jest podatkiem typu majątkowego, związanym z posiadaniem prawa własności.

Istnienie prawa własności, jak i fakt, że pojazd jest zarejestrowany oznacza, że osoba figurująca w rejestrze jako właściciel pojazdu jest obciążona obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku od środków transportowych.

Dla wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych w drodze wyrejestrowania istotne jest wydanie decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu. Porzucenie pojazdu, kradzież, czy jego fizyczna likwidacja, np. poprzez złomowanie, nie zwalnia właściciela z obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych.

Pojazd podlega wyrejestrowaniu w przypadku:
- przekazania do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu lub równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie;
- kradzieży, jeżeli jego właściciel złoży stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania;
- wywozu z kraju, jeśli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicą;
- zniszczenia (kasacji) za granicą;
- udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności;
- przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie.

Zobacz również: Stawki maksymalne podatków i opłat lokalnych na 2013 rok

W przypadku złomowania do uzyskania stosownej decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu niezbędny jest wniosek właściciela.

Do wypełnionego wniosku (formularz wniosku można uzyskać w siedzibie urzędu) należy załączyć:
- odpowiednie zaświadczenie od przedsiębiorcy prowadzącego stacje demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów,
- dowód rejestracyjny,
- karta pojazdu, jeżeli była wydana,
- tablice rejestracyjne.

Należy jednak pamiętać, że data uzyskania zaświadczenia od przedsiębiorcy prowadzącego stacje demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów nie ma żadnego znaczenia dla obowiązku podatkowego – ciąży on nadal, pomimo iż pojazdu już nie ma.

Dlatego należy złożyć wniosek o wyrejestrowanie pojazdu i uzyskać decyzję starosty. Szczególne znaczenie ma to na przełomie miesięcy, gdyż może się okazać, iż podatnik będzie musiał dokonać zapłaty podatku za kolejny miesiąc. Dla przykładu, kasacja samochodu nastąpi na koniec lipca, a wyrejestrowanie dopiero w sierpniu.

Dopiero po uzyskaniu decyzji starosty o wyrejestrowaniu pojazdu podatnik obowiązany jest w terminie 14 dni złożyć deklarację na podatek od środków transportowych o wygaśnięciu obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy wygaśnie z końcem miesiąca, w którym samochód zostanie wyrejestrowany. Od następnego miesiąca podatku już nie płacimy.

W wyroku z 25 maja 2010 r. (sygn. II FSK 108/10) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził:
„Konieczność opłacania podatku od środków transportowych nie jest uzależniona od użytkowania pojazdu ani od jego fizycznego posiadania, obowiązek ten wygasa dopiero z chwilą wyrejestrowania pojazdu. Bez znaczenia będzie miał zatem fakt zutylizowania pojazdu, wywozu pojazdu z kraju, czy jego kradzieży, jeżeli jego właściciel nie złoży stosownego wniosku, a właściwy organ nie wyda decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu”.

Polecamy: Zwolnienia w podatku od środków transportowych

Polecamy: Co z podatkiem od środków transportowych po kradzieży pojazdu?

Takie stanowisko jest prezentowane powszechnie przez sądy, czego przykładem są następujące orzeczenia:
- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2010 r. – sygn. II FSK 108/10,
- wyrok NSA z 25 listopada 2008 r. – sygn. II FSK 1094/07,
- wyrok NSA z 11 stycznia 2008 r. – sygn. II FSK 1473/06,
- wyrok WSA we Wrocławiu z 24 listopada 2010 r. – sygn. III SA/Wr 456/10,
- wyrok WSA w Bydgoszczy z 14 października 2009 r. – sygn. SA/Bd 92/09,
- wyrok WSA w Gdańsku z 18 lutego 2005 r. – sygn. I SA/Gd 1878/01.

Podstawa prawna:
- art. 9 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych,
- art. 79 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.