Wycięcie drzewa bez zezwolenia może kosztować firmę nawet kilkaset tysięcy złotych

Planując inwestycję budowlaną np. budowę magazynu czy fabryki przedsiębiorca musi uregulować kwestie związane z drzewostanem.

Gdy na działce znajdują się drzewa starsze niż 10 lat, które mają być usunięte, trzeba na ich wycinkę  uzyskać zezwolenie (są jednak wyjątki jak np. dotyczące drzew owocowych, które bez względu na wiek nie wymagają zezwolenia na ich wycinkę).

Zezwolenia wydają, w zależności od położenia działki: wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Uzyskanie zezwolenia na usunięcie drzew z terenu przeznaczanego na działalność gospodarczą wiąże się z koniecznością poniesienia opłat.

Jeśli natomiast wycinka nie ma związku z prowadzeniem firmy, na przykład ma być przeprowadzona pod budowę domu, takiej opłaty za uzyskane zezwolenie nie ma.

Przedsiębiorca też może co prawda kosztu uniknąć, jeżeli zezwolenie przewiduje przesadzenie ich w inne miejsce lub zastąpienie innymi drzewami lub krzewami (zostanie z tego rozliczony przez organ wydający pozwolenie  w ciągu 3 lat od wycinki).

Jeśli natomiast wyciąłby drzewa bez pozwolenia, grożą mu wysokie kary. Przy większej ilości mogą sięgać nawet kilkuset tysięcy złotych.

Wysokość kary za nielegalne usunięcie jednego drzewa uzależniona jest od rodzaju i wielkości drzewa. Wynosi ona trzykrotność opłaty pobieranej za zezwolenie na usunięcie. Jedynym pocieszeniem jest to, że przedsiębiorca wydatki związane z wycinką może zaliczyć do kosztów podatkowych.

Wycinka drzew i krzewów – opłaty i kary 2012

Opłatę za usunięcie drzew ustala się na podstawie stawki zależnej od obwodu pnia oraz rodzaju i gatunku drzewa. Stawki opłat za usuwanie drzew w 2012 roku nie mogą przekraczać za jeden centymetr obwodu pnia mierzonego na wysokości 130 cm:

319,40 zł – przy obwodzie do 25 cm;

485,03 zł – przy obwodzie od 26 do 50 cm;

757,13 zł – przy obwodzie od 51 do 100 cm;

1 183,02 zł – przy obwodzie od 101 do 200 cm;

1 774,52 zł – przy obwodzie od 201 do 300 cm;

2 484,32 zł – przy obwodzie od 301 do 500 cm;

3 194,12 zł – przy obwodzie od 501 do 700 cm;

8) 4 140,55 zł – przy obwodzie powyżej 700 cm.

Uwaga! Jeżeli drzewo rozwidla się na wysokości poniżej 130 cm, każdy pień traktuje się jako odrębne drzewo.

Opłata za usunięcie drzew to koszt podatkowy przedsiębiorcy

Poniesione opłaty można jednak zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Spełniają one ogólne warunki uznania wydatku za koszt podatkowy, czyli są ponoszone w celu uzyskania przychodu (lub zabezpieczenia, lub zachowania jego źródła) i nie znajdują się w katalogu wydatków, których nie można uznać za koszt.

Oznacza to, że poniesione wydatki na zezwolenia faktycznie zostaną zmniejszone o 18%, 19% lub 32% w zależności od formy opodatkowania (według skali lub 19% podatkiem liniowym) i pułapu uzyskanych dochodów (dochody do kwoty 85 528 zł opodatkowane są stawką 18%, a nadwyżka 32 %).

Wycinka drzew zwiększy wartość nieruchomości

Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie wydatki można zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów.

Gdy przedsiębiorca inwestuje w środek trwały, konieczna jest amortyzacja, czyli stopniowe rozpisanie wydatku w czasie poprzez zaliczanie do kosztów tzw. odpisów amortyzacyjnych. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środka trwałego.

Środkiem trwałym są zarówno budynki, jak i maszyny, urządzenia, środki transportu, ale też inne przedmioty. Decyduje przewidywany okres używania i przeznaczenie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli zakupione rzeczy firma zamierza używać dłużej niż rok, to będzie to środek trwały.

Chociaż wycinka drzew pod inwestycję nie stanowi sama w sobie środka trwałego to jednak zwiększa jego wartość.

Zezwolenie na wycinkę drzew - wszystko co warto wiedzieć

Jak zgodnie z prawem wycinać drzewa

Istotny koszt wytworzenia

Za wartość początkową środków trwałych, które są przez przedsiębiorcę wytwarzane we własnym zakresie, uznaje się koszt wytworzenia.

Odnosi się to również do inwestycji w budynki, gdy firma nie kupuje już istniejącej nieruchomości, lecz decyduje się na jej wybudowanie.

W takiej sytuacji w pierwszej kolejności należy ustalić koszt wytworzenia. Zalicza się do niego wartość, w cenie nabycia zużytych do wybudowania rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty, które da się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Do kosztu wytworzenia nie zalicza się jednak wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Opłaty za wycinkę drzew są kosztem wytworzenia

Katalog wydatków, które można zaliczyć do kosztów ma więc charakter otwarty i mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost koszty, które mają wpływ na wartość początkową budynku, zwiększając koszt wytworzenia. Odnoszą się one bowiem do konkretnej inwestycji i ich poniesienie warunkowane jest decyzją o wytworzeniu środka trwałego.

Takie stanowisko wyrażają także organy podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 27 marca 2012 r., nr  IBPBI/2/423-1515/11/PC, wskazał, że „wydatkami zwiększającymi koszt wytworzenia będą więc m.in. (…) opłaty administracyjne związane z wydaniem decyzji dotyczących realizowanej inwestycji w trakcie jej realizacji (w tym opłaty dotyczące pozwoleń na budowę, opłaty za decyzje zezwalające na wycinkę drzew, opłaty za zajęcie pasa drogowego, opłaty za umieszczenie urządzeń w pasie drogowym naliczane jedynie za okres realizacji inwestycji), odszkodowania za czasowe zajęcie nieruchomości w trakcie realizacji projektu, koszty organizacji przetargów, koszty likwidacji środków trwałych (np. rozbiórki, koszty odpadów, utylizacji itp. likwidacja jest bezpośrednio związana z prowadzoną inwestycją), koszty doprowadzenia przyłączy energetycznych koniecznych do zasilania przepompowni ścieków.”

Katarzyna Rola-Stężycka