VAT pomyłkowo wykazany na paragonie fiskalnym

Nie musi Pan rozliczać pomyłkowo wykazanego na paragonach VAT. W przedstawionej sytuacji grozi Panu grzywna za wykroczenie skarbowe. Może Pan jednak zminimalizować ryzyko nałożenia grzywny, korzystając z tzw. czynnego żalu. Szczegóły poniżej.

Przepisy ustawy o VAT, a konkretnie jej art. 108 ust. 1 wskazują, że w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Na podstawie tego przepisu wystawianie faktur z błędnie naliczonym VAT zobowiązuje podatników do zapłaty wykazanych na fakturach kwot VAT.

UWAGA!

Podatnik, który wystawi fakturę z błędnie naliczonym VAT, będzie zobowiązany do zapłaty wykazanych na fakturach kwot podatku.

Jednak w przypadku paragonów podobnego przepisu nie ma. W konsekwencji paragony z błędnie wykazanym VAT nie zobowiązują podatników do zapłaty wykazanych na paragonach kwot VAT.

Co istotne, stanowisko to znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach udzielanych przez organy podatkowe. Jako przykład można wskazać interpretacje indywidualne:

• Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 26 stycznia 2011 r. (sygn. IBPP4/443-1959/10/AZ),
• Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 marca 2012 r. (sygn. ILPP2/443-22/12-3/AKr) czy
• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 czerwca 2016 r. (sygn. IPPP2/4512-219/16-4/JO).

Polecamy: Biuletyn VAT

Jak czytamy w ostatniej z nich:

(…) w przypadku wystawienia innego dokumentu sprzedaży niż faktura VAT, w przedmiotowej sprawie paragonu fiskalnego, w którym wykazano kwotę podatku należnego, pomimo, że sprzedaż podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, wystawca nie ma obowiązku zapłaty wykazanej na tym dokumencie (tj. paragonie) kwoty podatku VAT.

Jednocześnie należy podkreślić, że zapisy kas rejestrujących są księgami w rozumieniu Kodeksu karnego skarbowego (art. 53 § 21 pkt 5 Kodeksu karnego skarbowego). Wadliwe prowadzenie księgi, czyli prowadzenie jej niezgodnie z przepisem prawa, stanowi wykroczenie skarbowe (art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 2 Kodeksu karnego skarbowego).

W konsekwencji w przedstawionej sytuacji grozi Panu grzywna za wykroczenie skarbowe. Zważywszy jednak, że nie jest przestępstwem skarbowym ani wykroczeniem skarbowym czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma (art. 1 § 2 Kodeksu karnego skarbowego), ryzyko nałożenia na Pana takiej grzywny nie jest duże. Ze względów profilaktycznych warto, aby w przedstawionej sytuacji skorzystał Pan z instytucji czynnego żalu, tj. zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego o zaistniałej sytuacji. Zminimalizuje to do zera ryzyko nałożenia na Pana grzywny za wykroczenie skarbowe (art. 16 § 1 Kodeksu karnego skarbowego).

Podstawa prawna:

• art. 108 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 710; ost.zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 60

• art. 1 § 2, art. 16 ust. 1, art. 53 § 21 i 23 oraz art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 2 ustawy z 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy – j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 2137; ost.zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 768

Tomasz Krywan

doradca podatkowy