Refundacja wydatków na cele sportowo-rekreacyjne ponoszonych przez pracowników

Nie. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o p.d.o.f. zasadą jest, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o p.d.o.f. wolna od podatku jest jednak wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł, przy czym rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Na mocy tego przepisu ustawodawca zwolnił zatem od podatku wartość rzeczowych świadczeń otrzymanych przez pracownika, jeśli spełnione zostaną następujące warunki: świadczenie ma charakter rzeczowy, źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub związków zawodowych oraz wartość tych rzeczowych świadczeń nie przekracza kwoty 380 zł. Przepis ten określa źródło finansowania świadczeń rzeczowych, uznając, że dla zastosowania zwolnienia od podatku konieczne jest, aby pracodawca bądź związek zawodowy nie sfinansował tych świadczeń z innych źródeł niż zakładowy fundusz świadczeń socjalnych lub fundusz związków zawodowych. Ustawodawca nie odnosi się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych, czyli możliwe jest zarówno pokrycie przez zakład pracy lub związek zawodowy całej wartości świadczeń, jak i tylko częściowe jego sfinansowanie ze źródeł wymienionych w tym przepisie (tak pismo MF z 30 grudnia 2004 r., nr PB5/IK-066-504- -2374/04).

Należy jednak zwrócić uwagę, że świadczeniem rzeczowym jest świadczenie o charakterze materialnym. Natomiast dopłata, dofinansowanie lub refundacja wydatków poniesionych przez pracownika, np. na zakup karnetu na basen, jest świadczeniem pieniężnym pracodawcy (tak powołane wyżej pismo MF z 30 grudnia 2004 r.).