Kategorie

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb podatku VAT jest istotne, ponieważ determinuje miejsce (kraj), na terytorium którego usługi powinny być opodatkowane. Jest to często kwestia sporna, będąca przedmiotem orzeczeń nie tylko krajowych sądów administracyjnych, ale także Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Nie można wywieść istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej spółki z siedzibą w państwie trzecim z samego faktu, że spółka ta posiada w tym państwie członkowskim spółkę zależną – to stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 7 maja 2020 r. Czy i co zmienia on w perspektywie polskiej (zwłaszcza, że dotyczy „sprawy polskiej“)?
W najnowszym wyroku z dnia 7 maja 2020 r. TSUE po raz kolejny wypowiedział się w zakresie ustalania miejsca świadczenia usług na rzecz podatnika VAT, a dokładnie na temat posiadania stałego miejsca siedziby działalności gospodarczej. Tym razem orzeczenie zapadło na kanwie polskiej sprawy skierowanej jako pytanie prejudycjalne przez sąd administracyjny.
Kwestią, która nieustannie wraca na wokandę sądów administracyjnych jest problematyka prawidłowego określenia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów podatku VAT. Mimo wydawałoby się już ugruntowanej linii orzeczniczej w tym zakresie, analiza przesłanek wynikających z orzecznictwa TSUE raz po raz jest przedmiotem kolejnych interpretacji podatkowych i orzeczeń.
Wykorzystanie posiadanej w Polsce infrastruktury technicznej oraz personelu do wykonywania prowadzonej działalności gospodarczej w sposób zorganizowany oraz ciągły, kwalifikuje aktywność spółki niemieckiej na terytorium kraju jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT.