Tematy - Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że podatnicy VAT, który nie mają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - nie mają obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Jeżeli taki podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce, to ma prawo wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. W przypadku wystawienia faktury w KSeF dla takiego podatnika (nieposiadającego w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej) - faktura ustrukturyzowana jest udostępniana takiemu nabywcy w sposób z nim uzgodniony. Nie musi on odbierać faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ma istotne znaczenie w dobie aktywnej działalności polskich przedsiębiorców na rynkach innych Państw członkowskich. System VAT opiera się na neutralności VAT z zachowaniem konieczności zapewnienia wpływów do budżetów państw członkowskich w miejscu konsumpcji towaru lub usługi podlegającej opodatkowaniu. Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ma na celu opodatkowanie usług, które świadczone są za pomocą infrastruktury znajdującej się w innym Państwie niż siedziba podatnika. Najnowsze orzecznictwo europejskie tj. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 7 kwietnia 2022 w sprawie C-333/20 Berlin Chemie A. Menarini SRL oraz poprzedzające go wyroki w sprawach C-547/18, Dong Yang Electronics, oraz C 931/19, Titanium Ltd., wskazują drogę w rozumieniu stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: “TSUE”) 7 kwietnia 2022 r. zajął się kolejny raz problemem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (en: “fixed establishment”, dalej: “FE”) przy okazji sprawy C-333/20 zainicjowanej przez rumuński sąd apelacyjny wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Wynajmowana w państwie członkowskim nieruchomość nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy VAT, w sytuacji gdy właściciel tej nieruchomości nie posiada własnego personelu do świadczenia usług związanych z takim najmem. Do takiego wniosku doszedł Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 3 czerwca 2021 r. w sprawie Titanium Ltd przeciwko Finanzamt Österreich, sygn. C-931/19.

Stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb podatku VAT jest istotne, ponieważ determinuje miejsce (kraj), na terytorium którego usługi powinny być opodatkowane. Jest to często kwestia sporna, będąca przedmiotem orzeczeń nie tylko krajowych sądów administracyjnych, ale także Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Nie można wywieść istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej spółki z siedzibą w państwie trzecim z samego faktu, że spółka ta posiada w tym państwie członkowskim spółkę zależną – to stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 7 maja 2020 r. Czy i co zmienia on w perspektywie polskiej (zwłaszcza, że dotyczy „sprawy polskiej“)?

W najnowszym wyroku z dnia 7 maja 2020 r. TSUE po raz kolejny wypowiedział się w zakresie ustalania miejsca świadczenia usług na rzecz podatnika VAT, a dokładnie na temat posiadania stałego miejsca siedziby działalności gospodarczej. Tym razem orzeczenie zapadło na kanwie polskiej sprawy skierowanej jako pytanie prejudycjalne przez sąd administracyjny.

Kwestią, która nieustannie wraca na wokandę sądów administracyjnych jest problematyka prawidłowego określenia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów podatku VAT. Mimo wydawałoby się już ugruntowanej linii orzeczniczej w tym zakresie, analiza przesłanek wynikających z orzecznictwa TSUE raz po raz jest przedmiotem kolejnych interpretacji podatkowych i orzeczeń.

Wykorzystanie posiadanej w Polsce infrastruktury technicznej oraz personelu do wykonywania prowadzonej działalności gospodarczej w sposób zorganizowany oraz ciągły, kwalifikuje aktywność spółki niemieckiej na terytorium kraju jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT.

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej

Nie musisz wystawiać i odbierać faktur w KSeF jeżeli jesteś w Polsce zarejestrowany jako podatnik VAT ale nie masz tu stałego miejsca prowadzenia działalności

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w VAT – wyroki TSUE

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika VAT - kontrolowana spółka zagraniczna

Stałe miejsce prowadzenia działalności w VAT po orzeczeniu C-931/19 Titanium Ltd

Stałe miejsce prowadzenia działalności a obecność pracowników

Spółka zależna w Polsce podmiotu zagranicznego - gdzie powinien być płacony VAT

TSUE wypowiedział się w sprawie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

Określenie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT

Stałe miejsce prowadzenia działalności dla celów VAT - zaplecze personalne i techniczne