reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Podatnik VAT > Stałe miejsce prowadzenia działalności dla celów VAT - zaplecze personalne i techniczne

Stałe miejsce prowadzenia działalności dla celów VAT - zaplecze personalne i techniczne

Wykorzystanie posiadanej w Polsce infrastruktury technicznej oraz personelu do wykonywania prowadzonej działalności gospodarczej w sposób zorganizowany oraz ciągły, kwalifikuje aktywność spółki niemieckiej na terytorium kraju jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT.

Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z 5 marca 2020 r. (sygn. I SA/Sz 915/19).

Sprawa dotyczyła spółki, która zawarła z niemiecką spółką B. umowę składu regulującą transakcje magazynowania towarów przez spółkę. Zawarcie umowy związane było z profilem działalności obu podmiotów. Spółka prowadzi m.in. działalność w zakresie magazynowania i przechowywania towarów, a spółka B. zajmuje się sprzedażą części zamiennych do samochodów osobowych i motocykli w formule e-commerce. W celu wykonania umowy spółka zobowiązała się zabezpieczyć na rzecz spółki niemieckiej powierzchnię magazynową w pomieszczeniach przystosowanych do przechowywania określonych w umowie towarów w sposób odpowiedni do ich właściwości. W związku ze współpracą nawiązaną ze spółką B., spółka zamierza dokonać znacznych nakładów inwestycyjnych w powierzchnie magazynowe w celu zapewnienia jak najlepszej obsługi. Spółka niemiecka nie zatrudnia w Polsce pracowników, a wszelkie kluczowe decyzje odnośnie do działalności w Polsce są podejmowane w siedzibie spółki B. w Niemczech. W szczególności centrala spółki B. zastrzega sobie wyłączne prawo do opracowywania, zawierania i akceptowania zamówień, cen, umów, warunków dostawy i fakturowania klientów. Ponadto spółka B. posiada 90% udziałów polskiej spółki, a prezes zarządu spółki jest jednocześnie pracownikiem spółki niemieckiej.

Na tym tle spółka zapytała organ podatkowy:

  • czy w związku z zawarciem opisanej w stanie faktycznym umowy, powstanie dla spółki niemieckiej na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej dla celów stosowania art. 28b ust. 2 ustawy o VAT

Zdaniem spółki należy wziąć pod uwagę definicję pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności” zawartą w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011, które ustanawia środki wykonawcze do Dyrektywy 112, a także zastosować wskazówki zawarte w orzecznictwie TSUE. Spółka stanęła na stanowisku, że jej niemiecki kontrahent nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, argumentując, że spółka B. nie ma w Polsce odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i technicznego oraz nie posiada w Polsce jakiejkolwiek struktury organizacyjnej, która mogłaby brać udział w podejmowaniu decyzji zarządczych, czy w procesie zawierania umów.

Polecamy: VAT 2020. Komentarz

Polecamy: Biuletyn VAT

Organ podatkowy uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe i stwierdził, że w niniejszej sprawie są spełnione kryteria prowadzenia minimalnego rozmiaru działalności charakteryzującej się określonym poziomem stałości, w której obecne są konieczne zasoby ludzkie i techniczne. Tym samym wykorzystanie posiadanej w Polsce infrastruktury technicznej oraz personelu do wykonywania prowadzonej działalności gospodarczej w sposób zorganizowany oraz ciągły, kwalifikuje aktywność spółki B. na terytorium kraju jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów art. 28b ust. 2 ustawy o VAT. 

WSA w Szczecinie także nie zgodził się z argumentacją zaprezentowaną przez spółkę i oddalił skargę.

Sąd wskazał w uzasadnieniu, że z przepisu art. 28b ust. 1 i 2 ustawy o VAT wynika, że miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługobiorca ma swoją siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że reguła ta nie ma zastosowania, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Pojęcie „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” zostało zdefiniowane w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 282/2011. Sąd uznał, że w analizowanej sprawie stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli chodzi o spółkę niemiecką jest teren Polski, ponieważ spółka niemiecka miała odpowiednie zaplecze personalne i techniczne i wykorzystywała je z zamiarem stałego i ciągłego prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski.
W zakresie zaplecza personalnego istotne jest istnienie powiązania personalnego między spółką polską i niemiecką, ponieważ prezesem zarządu spółki polskiej jest jednocześnie dyrektor do spraw zakupów w spółce niemieckiej. To powiązanie osobowe wskazuje na to, że spółka niemiecka posiada faktyczne władztwo nad pracownikami zatrudnionymi w spółce polskiej.
Jeżeli chodzi o zaplecze techniczne to jest ono zorganizowane przy udziale materialnych składników majątku spółki niemieckiej. Także umowa najmu pomieszczeń magazynowych została zawarta na czas nieokreślony z możliwością wypowiedzenia. Te wszystkie okoliczności wskazują, że niewątpliwie spółka niemiecka ma zamiar prowadzenia stałej, zorganizowanej działalności na terenie Polski i posiada ku temu odpowiednie zaplecze. 

Wybór przepisów

Ustawa o podatku od towarów i usług

Art. 28b ust. 2

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Jakub Czekała

reklama

Czytaj także

Narzędzia księgowego

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama

Nowy JPK_VAT

Oznaczenia dostawy towarów i świadczenia usług (kody GTU) w nowym JPK_VAT z deklaracją

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Janusz

Asesor Komorniczy, specjalista z zakresu postępowania egzekucyjnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama