Czy w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej można dokonywać odpisów amortyzacyjnych

Nie. Środki trwałe nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano prowadzenia działalności. Dochód z odpłatnego zbycia środka trwałego powinien więc być ustalony jako różnica między przychodem uzyskanym ze sprzedaży środka trwałego a jego wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tego środka trwałego.

Przy okazji poruszanego problemu warto zwrócić uwagę na zawieszanie działalności przez podmioty prowadzące sezonową działalność. Co się dzieje z amortyzacją składników w razie zawieszenia (okresowej przerwy) przez takie podmioty działalności? Czy powinny zaprzestać amortyzacji składników? W takim przypadku należy pamiętać o przepisie, który stanowi, że od środków trwałych używanych sezonowo odpisów dokonuje się w okresie ich wykorzystywania. Jednak wysokość odpisów miesięcznych ustalana może być jako iloraz sumy odpisów rocznych oraz liczby miesięcy w sezonie albo jako iloraz sumy odpisów rocznych oraz 12 miesięcy. Przyjęty sposób liczenia odpisów miesięcznych może wpłynąć na to, że w razie faktycznej przerwy w działalności (a nie jej definitywnego zaprzestania) nie wydłuży się okres amortyzacji tych składników.

Na podstawie art. 14a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Naczelnik Urzędu Skarbowego w Suwałkach informuje:

W świetle art. 22c pkt 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) amortyzacji nie podlegają składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której były używane. W tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano prowadzenia działalności.

Z powołanego przepisu wynika więc, że środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegają amortyzacji, jeżeli są wykorzystywane w prowadzonej przez podatnika działalności. W przypadku zaprzestania tej działalności, co powoduje, że służące jej składniki majątku stają się wartościami nieużywanymi, podatnik jest obowiązany zaprzestać ich amortyzacji. Takie rozwiązanie prawne powoduje wydłużenie odpisów amortyzacyjnych, w przypadku gdy podatnik wznowi działalność gospodarczą.

Dochód z odpłatnego zbycia środka trwałego powinien być ustalony jako różnica między przychodem uzyskanym ze sprzedaży środka trwałego a jego wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tego środka trwałego zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 14 ust. 2 pkt 1, art. 22 ust. 8, art. 23 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).