| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ABC > Różnice kursowe według metody bilansowej

Różnice kursowe według metody bilansowej

Czy każda jednostka może stosować bilansową metodę ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych? Które różnice bilansowe rozpoznajemy jako podatkowe?


Od 1 stycznia 2007 r. podatnicy podatku dochodowego dla celów podatkowych mogą rozliczać różnice kursowe dwiema metodami:

1) na podstawie ustawy podatkowej; metodę tę mogą stosować podatnicy prowadzący księgi rachunkowe lub podatkową księgę przychodów i rozchodów, albo

2) na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości; metodę tę mogą stosować wyłącznie podatnicy prowadzący księgi rachunkowe.

Aby jednostka mogła zastosować przepisy ustawy o rachunkowości w celu ustalania różnic kursowych na potrzeby podatkowe, należy spełnić kilka warunków:

1) przyjęta metoda ustalania różnic kursowych musi być stosowana w sposób ciągły przez okres minimum 3 lat,

2) w okresie stosowania tej metody sprawozdanie finansowe jednostki będzie badane przez biegłego rewidenta,

3) w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających działalność w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia należy powiadomić właściwy urząd skarbowy o wyborze przyjętej metody.

Po spełnieniu ww. warunków podatnicy zaliczają do przychodów i kosztów podatkowych różnice kursowe powstałe na transakcjach walutowych, a także wynikające z wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych, jak również z wyceny pozycji pozabilansowych wyrażonych w walutach obcych.

Ponadto podatnicy, którzy wybrali omawianą metodę, powinni ustalić, czy wycena dla celów podatkowych będzie dokonywana:

1) na koniec każdego miesiąca i na koniec roku podatkowego, lub

2) na koniec każdego kwartału i na koniec roku podatkowego, lub

3) tylko na koniec roku podatkowego.

Przyjęty przez podatnika termin wyceny musi być stosowany przez cały rok podatkowy i nie może być zmieniany.

Trzeba również pamiętać, że w przypadku wyboru bilansowej metody ustalania różnic kursowych dla celów podatku dochodowego różnice kursowe naliczone zgodnie z ustawą o rachunkowości w księgach na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego jednostka zalicza odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych na pierwszy dzień roku podatkowego, który wybrała jako pierwszy rok stosowania omawianej metody. Tak więc jeśli pierwszym rokiem stosowania metody bilansowej był rok 2007, to należało pod datą 1 stycznia 2007 r. zaliczyć do przychodów lub kosztów podatkowych różnice kursowe naliczone zgodnie z przepisami o rachunkowości na 31 grudnia 2006 r.

Takie postępowanie obowiązuje tylko w pierwszym roku podatkowym, w którym przyjęto metodę bilansową. W kolejnych latach różnice kursowe naliczone w koszty lub przychody finansowe - zgodnie z ustawą o rachunkowości - będą uwzględniane również w rachunku podatkowym jako przychody lub koszty podatkowe w tym roku, w którym zostaną ustalone i naliczone w księgach rachunkowych.

W praktyce stosowane są dwa podejścia do rozliczania różnic kursowych ustalonych i naliczonych na dzień bilansowy. Pierwsze z nich polega na tym, że pod datą pierwszego dnia następnego roku obrotowego lub pod datą faktycznej zapłaty różnice te stornuje się. W takim przypadku, w celu ustalenia zrealizowanych różnic kursowych należy odnieść się do kursu z dnia zarachowania należności lub zobowiązania, następuje więc porównanie kursu z dnia operacji (np. powstania należności) z kursem z dnia zapłaty.

W drugim przypadku, gdy nie stornuje się różnic kursowych ustalonych do wyceny bilansowej, zrealizowane różnice kursowe ustala się porównując kurs przyjęty do wyceny bilansowej z kursem dnia zapłaty.

Różnice kursowe zaliczane do przychodów lub kosztów finansowych zgodnie z ustawą o rachunkowości powstają z tytułu:

1) transakcji walutowych realizowanych w ciągu roku (np. zapłata zobowiązań, należności, kompensaty),

2) wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych,

3) wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych (występująca tylko w niektórych jednostkach np. wycena instrumentów pochodnych w bankach).

Należy pamiętać, że zgodnie z przepisami podatkowymi wycena, o której mowa powyżej, może być dokonywana w jednym z trzech terminów dopuszczonych ustawami podatkowymi tj. na koniec każdego miesiąca i roku podatkowego lub na koniec każdego kwartału i roku podatkowego lub tylko na koniec roku podatkowego. Przyjętej metody nie można zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Stosowanie bilansowej metody ustalania różnic kursowych na potrzeby podatku dochodowego oznacza w praktyce, że jednostka będzie stosować art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości. Przepis ten stanowi, że wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze należy przeliczać na dzień ich przeprowadzenia po kursie:

1) kupna lub sprzedaży banku, z którego usług korzysta jednostka - w przypadku operacji sprzedaży lub zakupu walut oraz operacji zapłaty należności lub zobowiązań,

2) średnim kursie NBP dla danej waluty ogłoszonym przez NBP na ten dzień (tj. dzień przeprowadzenia operacji), chyba że w zgłoszeniu celnym lub innym wiążącym jednostkę dokumencie ustalony został inny kurs - w przypadku pozostałych operacji.

Z kolei przepisy podatkowe stanowią, że przychody i koszty wyrażone w walucie obcej należy przeliczać na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

A zatem istnieje rozbieżność pomiędzy przepisami o rachunkowości a prawem podatkowym, dotycząca kursu stosowanego do przeliczania operacji wyrażonych w walutach obcych. Ustawa o rachunkowości mówi o kursie z dnia przeprowadzenia operacji, np. dnia wystawienia faktury, natomiast przepisy podatkowe nakazują stosować kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień operacji gospodarczej. Wyjściem z tej sytuacji będzie określenie i stosowanie w polityce rachunkowości jednostki kursu do wyceny zgodnego z prawem podatkowym (kurs z dnia poprzedniego). Uproszczenie takie przyjęte przez jednostkę w ramach jej polityki rachunkowości jest dopuszczalne, jeśli nie wywiera istotnie ujemnego wpływu na przedstawienie jasnego i rzetelnego obrazu sytuacji majątkowej i finansowej jednostki oraz jej wyniku finansowego.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Company-logos.co

Katalog firm

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »