| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Obrót gospodarczy > Działalność gospodarcza > Odsetki w transakcjach handlowych

Odsetki w transakcjach handlowych

Kiedy wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie płatności? Za jaki okres można żądać odsetek? Czy wierzyciel zawsze odnosi naliczone odsetki do kosztów finansowych? Kiedy odsetki stają się przychodem do opodatkowania?

Ustawa reguluje dwie sytuacje, tj. kiedy w umowie określono termin płatności oraz kiedy go nie określono. Jednak tak wprowadzony podział w zasadzie różnicuje pozycje wierzyciela.

Zgodnie z art. 5 tej ustawy, jeżeli strony w umowie przewidziały termin płatności dłuższy niż 30 dni, to wierzyciel może żądać odsetek ustawowych za okres począwszy od 31 dnia po spełnieniu świadczenia niepieniężnego i doręczeniu dłużnikowi faktury do dnia zapłaty, ale nie dłuższy niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego.

Natomiast według art. 6, jeżeli termin płatności nie został określony w umowie wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za okres począwszy od 31 dnia zapłaty po spełnieniu świadczenia niepieniężnego - do dnia zapłaty, ale nie dłuższy niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego.

Za dzień wymagalności świadczenia pieniężnego uważa się dzień określony w pisemnym wezwaniu dłużnika do zapłaty, w szczególności w doręczonej dłużnikowi fakturze.

Jak wynika z powyższego, w pierwszym przypadku użyto zwrotu „wierzyciel może żądać”, zaś w drugim „wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe”. Takie określenia oznaczałyby uprzywilejowanie jednego rodzaju wierzyciela względem drugiego. Jednak powyższe unormowania należy interpretować podobnie. Nie można doprowadzać do takiego stanu, żeby istniała możliwość kwestionowania prawa wierzyciela do odsetek za korzystanie z cudzych pieniędzy tylko z tego powodu, że wierzyciel nie wystąpił z odrębnym żądaniem ich zapłaty za okres począwszy od 31 dnia po spełnieniu świadczenia niepieniężnego. Zwrot „wierzyciel może żądać odsetek za okres począwszy od 31 dnia...do dnia zapłaty” został w zasadzie użyty po to, by chronić dłużnika przed żądaniem odsetek za okres po dniu zapłaty. Nie chroni on jednak dłużnika przed żądaniem wierzyciela o zapłacenie odsetek po dniu zapłaty świadczenia głównego, ale za okres od 31 dnia do dnia zapłaty. Wierzyciel może wystąpić do dłużnika o takie odsetki do czasu, kiedy nie przedawnią się roszczenia.

Oprócz wyżej omówionych odsetek należy pamiętać również o odsetkach za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Zastosowanie ma tutaj art. 7 cytowanej ustawy, zgodnie z którym, jeżeli dłużnik w terminie określonym w umowie albo wezwaniu nie dokona zapłaty na rzecz wierzyciela, który spełnił określone w umowie świadczenie niepieniężne, wierzycielowi przysługują, bez odrębnego wezwania, odsetki w wysokości odsetek za zwłokę, określonej na podstawie art. 56 ordynacji podatkowej, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty. Powyższe oznacza, że każde przekroczenie przez dłużnika dat wymagalności zapłaty, czy to wynikających z umowy czy z wezwania do zapłaty, będzie powodowało wystąpienie odsetek za zaległości. Odsetki należą się wierzycielowi bez wezwania.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Poradnia Kanoniczna

Poradnia została założona przez dwóch absolwentów jedynego w Polsce Wydziału Prawa Kanonicznego znajdującego się na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »