| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Obrót gospodarczy > Spółki > Sprzedaż udziałów w spółce z o.o. cudzoziemcowi

Sprzedaż udziałów w spółce z o.o. cudzoziemcowi

Sprzedaż udziałów w spółce z o.o. jest prawnie dopuszczalna i nie została poddana przez ustawodawcę specjalnym obostrzeniom. Nie oznacza to jednak, że panuje w tym względzie pełna swoboda. Ograniczenia w zbywaniu udziałów mogą mieć swoje podstawy zarówno w treści samej umowy spółki, jak i w obowiązujących przepisach prawa.

 Należy mieć to na względzie, zwłaszcza przy planowaniu sprzedaży udziałów zagranicznemu nabywcy pochodzącemu spoza obszaru Unii Europejskiej, w szczególności, gdy spółka jest posiadaczem bądź wieczystym użytkownikiem nieruchomości.

Stanisław G. wspólnik „Kameleon” sp. z o.o. ma zamiar sprzedać cześć swoich udziałów osobie trzeciej (spoza grona wspólników). Czy takie postępowanie jest dopuszczalne?

Kodeks spółek handlowych, co do zasady, dopuszcza możliwość zbywania udziałów w spółce z o.o. Dokonanie powyższej transakcji będzie możliwe, o ile umowa spółki nie przewiduje w tym zakresie jakichś ograniczeń.

Dopuszczalność zbycia udziałów

Możliwość zbywania udziałów w spółce z o.o. przewidziana została wprost w art. 180 ustawy - Kodeks spółek handlowych (dalej: ksh). Przepis ten dopuszcza możliwość zbycia zarówno całego udziału, jak i jego części. Do dokonania czynności zbycia udziału (udziałów) ustawa wymaga zachowania formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.

W umowie spółki z o.o. „Vigor” zawarto postanowienia, zgodnie z którymi zbycie udziałów przez wspólnika wymaga zgody spółki. Stanisław B., z powodu postępującej choroby, zamierza zbyć wszystkie swoje udziały osobie trzeciej. Czy spółka może się temu sprzeciwić?

Formalnie tak. Nie oznacza to jednak, że Stanisław B. będzie miał zamkniętą drogę do sprzedaży swoich udziałów.

Wymogi formalne dla zbycia udziałów

W przypadku, gdy umowa spółki warunkuje możliwość zbycia udziału (udziałów) od uzyskania zgody spółki, dokonanie transakcji sprzedaży udziałów bez tej zgody spowoduje bezskuteczność czynności prawnej. Stosownie do rozwiązania przyjętego w art. 182 § 3 ksh (zd. pierwsze), wymaganej zgody udziela zarząd (chyba że umowa spółki scedowała ten obowiązek np. na radę nadzorczą). Zgoda powinna zostać udzielona w formie pisemnej.

Zarząd spółki nie jest zobligowany prośbą wspólnika, co oznacza, że może odmówić zgody na sprzedaż przez niego udziałów. Odmowa nie stawia jednak wspólnika w sytuacji bez wyjścia. W takim przypadku wspólnik może bowiem - gdy wykaże, że istnieją ważne powody (np. że jest poważnie chory albo wyjeżdża na dłużej za granicę) - wystąpić z wnioskiem do sądu rejestrowego o wyrażenie przez niego zgody na sprzedaż jego udziałów. Jeżeli sąd przychyli się do wniosku wspólnika i zezwoli na sprzedaż udziałów, do przeprowadzenia transakcji nie będzie już konieczna zgoda zarządu spółki.

Mikołaj T. jeden z trzech wspólników spółki „Stokrotka” sp. z o.o. zamierza sprzedać część swoich udziałów w spółce obywatelowi Niemiec Hermanowi W. Czy taką możliwość dopuszczają obowiązujące w Polsce przepisy prawa?

Tak. Możliwość nabywania przez cudzoziemców udziałów w krajowych spółkach z o.o. dopuszcza generalnie art. 13 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

W odniesieniu do cudzoziemców z państw Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego przepis art. 13 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w ust. 1 wprowadza generalną zasadę swobody podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na terenie RP na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Przyjęcie takiego rozwiązania oznacza, że cudzoziemcy ci mogą nie tylko zakładać na terenie RP własne firmy, ale mogą również przystępować do już działających krajowych spółek handlowych (zarówno osobowych, jak i kapitałowych), a co za tym idzie - skutecznie nabywać udziały w spółkach z o.o.

Możliwość nabywania udziałów i akcji rodzimych spółek kapitałowych ustawa o swobodzie działalności gospodarczej przewiduje również dla cudzoziemców spoza Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego (art. 13 ust. 3 tej ustawy).

Definicja cudzoziemca

W rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (której regulacje w istotny sposób wiążą się z omawianą materią, o czym będzie mowa dalej), za cudzoziemca uważa się:

1) osobę fizyczną nieposiadająca obywatelstwa polskiego, przy czym osoba fizyczna, która obok obywatelstwa polskiego posiada także obywatelstwo innego państwa, np. francuskie, nie jest cudzoziemcem w rozumieniu przepisów ww. ustawy.

2) osobę prawną mającą siedzibę za granicą,

3) nieposiadającą osobowości prawnej spółkę osób wymienionych w pkt 1 lub 2, mającą siedzibę za granicą, utworzoną zgodnie z ustawodawstwem państw obcych,

4) osobę prawną i spółkę handlową nieposiadającą osobowości prawnej (np. spółka jawna albo komandytowa) mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kontrolowaną bezpośrednio lub pośrednio przez osoby lub spółki wymienione w pkt 1, 2 i 3.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Zierke

Ekspert z zakresu prawa, biznesu i ekonomii

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »