| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Inne podatki i opłaty > Opłata targowa – gminy nie muszą jej pobierać

Opłata targowa – gminy nie muszą jej pobierać

Obecnie, w wyniku wejścia w życie znowelizowanej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, pobieranie opłaty targowej przez gminy od handlujących na targowiskach nie jest obowiązkowe. Gmina może, ale nie musi ustalać i pobierać opłaty targowej.

Co do zasady, ten, kto handluje na targu, bazarze tudzież w przejściu podziemnym może płacić opłatę targowej. Może, co oznacza, że nie musi, bo o opłacie lub jej braku decyduje gmina. Tak wynika ze znowelizowanych w 2016 r. przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zbyt wysokie koszty poboru w stosunku do wartości ściąganych opłat targowych były przyczyną zmiany charakteru pobierania tej opłaty – z obowiązkowego na nieobligatoryjny.

Opłaty lokalne w 2016 r.

Jeśli gmina wprowadziła na swoim terenie opłatę targową, zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podlegają pod nią osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, dokonujące sprzedaży na targowiskach. W rękach rady gminy leży określenie w drodze uchwały zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokość stawki opłaty.

O decyzji w sprawie poboru opłaty lokalnej można dowiedzieć się np. ze strony urzędu gminy, na terenie której znajduje się targowisko. Przykładowo opłaty targowej nie pobiera się już od warszawskich kupców – w zeszłym roku stanowiła ona jedynie 0,036% dochodów budżetowych stolicy, co nie kalkulowało się z kosztem jej poboru.

Czym jest targowisko, a czym sprzedaż

Targowiskami są generalnie wszystkie miejsca, w których prowadzona jest sprzedaż, czyli zarówno te gminne, jak i prywatne, a także miejsce niekoniecznie przystosowane do tego, aby pełniły funkcje targu, tj. np. chodnik czy przejście podziemne.

Warszawa bez opłaty targowej w 2016 roku

Czy sprzedażą na targowisku jest również świadczenie drobnych usług, np. szewskich? W tej kwestii warto przypomnieć sobie definicję sprzedaży zawartą w Kodeksie cywilnym. I tak przez umowę sprzedaży rozumie się zobowiązanie sprzedawcy do przeniesienia na kupującego własność rzeczy i wydanie mu jej oraz jednocześnie jest to też zobowiązanie kupującego do odebrania rzeczy i zapłacenia sprzedawcy jej ceny. Pod pojęciem „rzeczy” rozumie się wyłącznie przedmioty materialne. Zatem jeśli szewc naprawiając na bazarze buty nie sprzedaje równocześnie produktów obuwniczych, nie będzie potencjalnym podatnikiem opłaty targowej.

Handlujący poza zasięgiem gmin

Nawet jeśli na terenie danej gminy ściąga się opłatę targowa, należy pamiętać o narzuconym odgórnie przez ustawę o opłatach i podatkach lokalnych zwolnienie. Mianowicie, opłacie targowej nie podlega po pierwsze sprzedaż dokonywana w budynkach lub ich częściach, a po drugie zwolnieni od niej są podatnicy podatku od nieruchomości położonymi na targowiskach (art. 15 ust. 2b i art. 16 ww. ustawy). W przypadku jednak najemców nieruchomości, w której prowadzona jest sprzedaż, jeśli najemca ten dokonujący sprzedaży na targowisku nie jest jednocześnie podatnikiem podatku od  nieruchomości, obowiązany będzie do zapłaty opłaty targowej.

Katarzyna Miazek, Tax Care

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Snopek

Młodszy Konsultant ds. Projektów HR w Grupie Tempo

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »