| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

W niniejszym poradniku po Międzynarodowych Standardach Rachunkowości omawiamy świadczenia pracownicze, rezerwy, przychody, dotacje, kontrakty budowlane oraz podatek dochodowy. Opisujemy, jak standardy regulują ich zakres wyceny, jak należy je zaprezentować w sprawozdaniu finansowym, a także jakie problemy sprawiają w praktyce i jak je rozwiązać.

Świadczenia pracownicze
 
Świadczenia pracownicze obejmują zobowiązania wynikające ze sformalizowanych programów lub ustaleń między jednostką a jej pracownikami, wymogów prawnych lub ustaleń branżowych oraz niesformalizowanych praktyk, które powodują powstanie zwyczajowo oczekiwanego zobowiązania.
W przeciwieństwie do ustawy o rachunkowości Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 19 Świadczenia pracownicze wyczerpująco traktuje o zasadach rachunkowości i ujawniania informacji dotyczących świadczeń pracowniczych obowiązujących pracodawców.
Według MSR nr 19 podstawowym wymogiem jest ujęcie poszczególnych świadczeń pracowniczych jako zobowiązań, ponieważ pracownik wykonywał pracę w zamian za świadczenie oraz kosztów, ponieważ jednostka czerpie korzyści ekonomiczne wynikające z pracy wykonywanej przez pracownika. Wyjątkiem od tej zasady jest ujęcie świadczeń z tytułu rozwiązania stosunku pracy, gdy powstanie zobowiązania powodowane jest rozwiązaniem stosunku pracy, a nie wykonywaniem pracy przez pracownika.
 
Świadczenia krótkoterminowe
 
Wartość zobowiązania i kosztów krótkoterminowych świadczeń pracowniczych ustala się w wysokości przewidywanej, niezdyskontowanej wartości krótkoterminowych świadczeń, które zostaną wypłacone w zamian za pracę. Jeżeli kwota już zapłacona przekracza niezdyskontowaną wartość świadczeń oraz takie opłacenie kosztów z góry doprowadzi np. do obniżenia przyszłych płatności lub ich refundacji, to jednostka powinna ująć tę nadwyżkę jako składnik aktywów (czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów).
Jednym z rodzajów krótkoterminowych świadczeń pracowniczych są tzw. płatne nieobecności (np. z powodu choroby, urlopu). Dzieli się je na dwie kategorie: nieobecności kumulowane i niekumulowane. Cechą charakterystyczną płatnych nieobecności kumulowanych jest przechodzenie uprawnień na przyszłe okresy, jeśli nie zostały wykorzystane w bieżącym okresie. Niekumulowane płatne nieobecności charakteryzują się natomiast brakiem możliwości przenoszenia uprawnień na przyszłe okresy. Standard zwraca uwagę, że w przypadku kumulowanych płatnych nieobecności, zobowiązanie występuje i jest ujmowane, nawet jeśli nie uprawniają one do ekwiwalentu pieniężnego w razie niewykorzystania uprawnień, aczkolwiek możliwość odejścia pracowników przed wykorzystaniem skumulowanych uprawnień wpływa na ustaloną wysokość tego zobowiązania.
Kolejnym rodzajem krótkoterminowych świadczeń pracowniczych są premie i wypłaty z zysku.
Bieżące zobowiązanie występuje jedynie wtedy, gdy jednostka nie ma realnej możliwości wycofania się z dokonania płatności.
CO OBEJMUJĄ ŚWIADCZENIA PRACOWNICZE
W myśl MSR nr 19, na świadczenia pracownicze składają się:
• krótkoterminowe świadczenia pracownicze (np. wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne, płatne urlopy wypoczynkowe i płatne zwolnienia chorobowe, wypłaty z zysku i premie oraz świadczenia niepieniężne dla aktualnie zatrudnionych pracowników),
• świadczenia po okresie zatrudnienia (np. emerytury i inne świadczenia emerytalne, ubezpieczenie na życie po okresie zatrudnienia oraz opieka medyczna po okresie zatrudnienia),
• inne długoterminowe świadczenia pracownicze (np. urlop z tytułu długiego stażu pracy, urlop naukowy, nagrody jubileuszowe i inne świadczenia z tytułu długiego stażu pracy, renty inwalidzkie oraz, jeśli przypadają one do wypłaty dwanaście lub więcej miesięcy po zakończeniu okresu, wypłaty z zysku, premie i odroczone wynagrodzenia),
• świadczenia z tytułu rozwiązania stosunku pracy.
JAK UJĄĆ PŁATNE NIEOBECNOŚCI
• w przypadku kumulowanych płatnych nieobecności zobowiązanie i koszty ujmuje się, gdy pracownicy wykonywali pracę, która zwiększa ich uprawnienia do przyszłych płatnych nieobecności,
• w przypadku niekumulowanych płatnych nieobecności zobowiązanie i koszty ujmuje się z chwilą wystąpienia nieobecności.
 
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Nysztal

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »