| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

Wycena pozycji sprawozdawczych według standardów międzynarodowych

W niniejszym poradniku po Międzynarodowych Standardach Rachunkowości omawiamy świadczenia pracownicze, rezerwy, przychody, dotacje, kontrakty budowlane oraz podatek dochodowy. Opisujemy, jak standardy regulują ich zakres wyceny, jak należy je zaprezentować w sprawozdaniu finansowym, a także jakie problemy sprawiają w praktyce i jak je rozwiązać.

Świadczenia pracownicze
 
Świadczenia pracownicze obejmują zobowiązania wynikające ze sformalizowanych programów lub ustaleń między jednostką a jej pracownikami, wymogów prawnych lub ustaleń branżowych oraz niesformalizowanych praktyk, które powodują powstanie zwyczajowo oczekiwanego zobowiązania.
W przeciwieństwie do ustawy o rachunkowości Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 19 Świadczenia pracownicze wyczerpująco traktuje o zasadach rachunkowości i ujawniania informacji dotyczących świadczeń pracowniczych obowiązujących pracodawców.
Według MSR nr 19 podstawowym wymogiem jest ujęcie poszczególnych świadczeń pracowniczych jako zobowiązań, ponieważ pracownik wykonywał pracę w zamian za świadczenie oraz kosztów, ponieważ jednostka czerpie korzyści ekonomiczne wynikające z pracy wykonywanej przez pracownika. Wyjątkiem od tej zasady jest ujęcie świadczeń z tytułu rozwiązania stosunku pracy, gdy powstanie zobowiązania powodowane jest rozwiązaniem stosunku pracy, a nie wykonywaniem pracy przez pracownika.
 
Świadczenia krótkoterminowe
 
Wartość zobowiązania i kosztów krótkoterminowych świadczeń pracowniczych ustala się w wysokości przewidywanej, niezdyskontowanej wartości krótkoterminowych świadczeń, które zostaną wypłacone w zamian za pracę. Jeżeli kwota już zapłacona przekracza niezdyskontowaną wartość świadczeń oraz takie opłacenie kosztów z góry doprowadzi np. do obniżenia przyszłych płatności lub ich refundacji, to jednostka powinna ująć tę nadwyżkę jako składnik aktywów (czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów).
Jednym z rodzajów krótkoterminowych świadczeń pracowniczych są tzw. płatne nieobecności (np. z powodu choroby, urlopu). Dzieli się je na dwie kategorie: nieobecności kumulowane i niekumulowane. Cechą charakterystyczną płatnych nieobecności kumulowanych jest przechodzenie uprawnień na przyszłe okresy, jeśli nie zostały wykorzystane w bieżącym okresie. Niekumulowane płatne nieobecności charakteryzują się natomiast brakiem możliwości przenoszenia uprawnień na przyszłe okresy. Standard zwraca uwagę, że w przypadku kumulowanych płatnych nieobecności, zobowiązanie występuje i jest ujmowane, nawet jeśli nie uprawniają one do ekwiwalentu pieniężnego w razie niewykorzystania uprawnień, aczkolwiek możliwość odejścia pracowników przed wykorzystaniem skumulowanych uprawnień wpływa na ustaloną wysokość tego zobowiązania.
Kolejnym rodzajem krótkoterminowych świadczeń pracowniczych są premie i wypłaty z zysku.
Bieżące zobowiązanie występuje jedynie wtedy, gdy jednostka nie ma realnej możliwości wycofania się z dokonania płatności.
CO OBEJMUJĄ ŚWIADCZENIA PRACOWNICZE
W myśl MSR nr 19, na świadczenia pracownicze składają się:
• krótkoterminowe świadczenia pracownicze (np. wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne, płatne urlopy wypoczynkowe i płatne zwolnienia chorobowe, wypłaty z zysku i premie oraz świadczenia niepieniężne dla aktualnie zatrudnionych pracowników),
• świadczenia po okresie zatrudnienia (np. emerytury i inne świadczenia emerytalne, ubezpieczenie na życie po okresie zatrudnienia oraz opieka medyczna po okresie zatrudnienia),
• inne długoterminowe świadczenia pracownicze (np. urlop z tytułu długiego stażu pracy, urlop naukowy, nagrody jubileuszowe i inne świadczenia z tytułu długiego stażu pracy, renty inwalidzkie oraz, jeśli przypadają one do wypłaty dwanaście lub więcej miesięcy po zakończeniu okresu, wypłaty z zysku, premie i odroczone wynagrodzenia),
• świadczenia z tytułu rozwiązania stosunku pracy.
JAK UJĄĆ PŁATNE NIEOBECNOŚCI
• w przypadku kumulowanych płatnych nieobecności zobowiązanie i koszty ujmuje się, gdy pracownicy wykonywali pracę, która zwiększa ich uprawnienia do przyszłych płatnych nieobecności,
• w przypadku niekumulowanych płatnych nieobecności zobowiązanie i koszty ujmuje się z chwilą wystąpienia nieobecności.
 
reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

ifirma.pl

Mała księgowość internetowa ifirma.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK