| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rozliczenie VAT przy eksporcie i imporcie

Rozliczenie VAT przy eksporcie i imporcie

Jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest import oraz eksport towarów. Z importem będziemy mieli do czynienia, gdy nastąpi przywóz towarów z terytorium państwa pozaunijnego na terytorium Polski. Eksport natomiast to potwierdzony przez urząd celny wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty, jeżeli wywóz jest dokonany przez: dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni). Zarówno w przypadku importu, jak i eksportu ich rozliczenie dla celów VAT zależy od poprawnego ustalenia podstawy opodatkowania oraz dokumentowania.

Dokumentowanie eksportu

Organy podatkowe stoją na stanowisku, że nie zawsze potwierdzeniem eksportu musi być SAD karta 3. Może to być kopia dokumentu SAD, ale powinna z niej wynikać tożsamość wywiezionego towaru. Organy podatkowe w interpretacjach wydawanych w indywidualnych sprawach podatników dopuszczają nawet możliwość dokumentowania dokonania wywozu w inny sposób niż posiadanie kopii dokumentu SAD. Niestety nie precyzują, jaką formę mogłoby posiadać takie potwierdzenie (np. pismo naczelnika Urzędu Skarbowego w Pruszkowie z 18 listopada 2004 r. nr US.21/AV/443/3510/04). Trzeba też pamiętać, że z dokumentu potwierdzającego wywóz towaru (czy to SAD, czy inny) musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przyjmuje się, że gdy z dokumentu SAD nie wynika, jaki towar był przedmiotem eksportu, można posiłkować potwierdzoną przez urząd celny kopią dokumentu CMR.

Innym przypadkiem, który powoduje rozbieżności interpretacyjne pomiędzy podatnikami i organami podatkowymi, jest kwestia związana z eksportem dokonywanym nie przez polski urząd celny, lecz urząd celny innego państwa członkowskiego UE. Produkty są wywożone do tego państwa i dopiero tam następuje ich objęcie procedurą eksportu. Organy podatkowe uznają, iż podatnik dokonuje w Polsce dostawy wewnątrzwspólnotowej (WDT) i dla zastosowania przez niego stawki 0 proc. VAT wymagają spełnienia warunków właściwych dla WDT. Według ekspertów nie jest to prawidłowe, choć wynika z przepisów polskiej ustawy o VAT, która w zakresie definicji eksportu jest niezgodna z Dyrektywą 2006/112.

W polskiej ustawie o VAT eksport to wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności odpłatnych, przy czym wywóz dokonywany może być przez dostawcę (lub w jego imieniu) lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju (lub w jego imieniu).

Organy podatkowe twierdzą, że eksportem jest tylko wywóz, w którym procedura eksportu rozpoczęta została w polskim urzędzie celnym. Jeśli podatnik nie spełnia warunków do uznania takiego wywozu za WDT (np. nie jest zarejestrowany dla potrzeb VAT w kraju, z którego towary są eksportowane), organy odmawiają prawa do zastosowania stawki 0 proc. Według ekspertów praktyka organów podatkowych jest sprzeczna z treścią obowiązkowego zwolnienia zwartego w dyrektywie unijnej.

Stanowisko ekspertów podatkowych podzielają natomiast sądy administracyjne, według których w świetle dyrektywy unijnej za eksport należy uznać nie tylko wywóz towarów z Polski do kraju trzeciego, ale także wywóz towarów z innego państwa członkowskiego poza terytorium UE. Dodatkowo przepisy wspólnotowego kodeksu celnego nie przewidują żadnych wymogów odnośnie do urzędu celnego, w którym procedura eksportu powinna się rozpocząć (zob. wyrok WSA w Warszawie z 14 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 923/07).

Z kolei stanowisko departamentu ceł, które zostało zamieszczone na stronach internetowych Ministerstwa Finansów, przyznaje możliwość zastosowania 0-proc. stawki VAT, gdy eksport potwierdza zaświadczenie wydane przez organ celny.

W przypadku zagubienia karty SAD 3 za dokument celny potwierdzający eksport można jednak uznać zaświadczenie potwierdzające wywóz towarów poza obszar celny Wspólnoty wystawione przez właściwy urząd celny na podstawie art. 793 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 w oparciu o posiadaną przez służby celne dokumentację (w tym dane zawarte w systemie obsługi deklaracji CELINA).

Wymogi poświadczające wywóz towaru poza teren Unii będzie spełniało zaświadczenie o dokonaniu wywozu towarów wystawione dla podatnika przez urząd celny, który był właściwy do potwierdzenia na dokumencie SAD karta 3 wywozu towarów poza obszar Wspólnoty (np. urząd celny w innym kraju unijnym). Będzie to traktowane jako potwierdzenie wywozu, gdy jednocześnie podatnik będzie dysponował uwierzytelnionym przez urząd celny, w którym zgłoszono towary do wywozu (np. polski urząd celny), odpisem zgłoszenia celnego SAD pozostającego w dyspozycji tego urzędu (SAD karta 1). Z karty 1 SAD musi jednak wynikać tożsamość towaru zgłoszonego do procedury wywozu z towarem, którego wywóz został potwierdzony przez urząd celny wyprowadzenia w zaświadczeniu i na którego podstawie będzie można zidentyfikować transakcję, którą objęto towar (przez wskazanie na odpowiednią fakturę).

Ewentualnie za dokument potwierdzający eksport można uznać zaświadczenie wystawione przez urząd celny, w którym towary zgłoszono do wywozu (np. polski urząd celny).

Trzeba pamiętać, że przepisy Ordynacji podatkowej określają, że dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (zob. interpretacja Łódzkiego Urzędu Skarbowego z 6 czerwca 2006 r., nr ŁUS-III-2-443/67/06/MJS).

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Business Media Software Solutions

Firma zajmuje się zastosowaniem nowoczesnych technologii w procesie nauczania, komunikacji w biznesie i e-learningu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »